2008-07-04 07:00

fot: PAP/Andrzej Grygiel

Telewidzów w Polsce czekają ciężkie czasy

Autor: Marek Knitter

Kilka milionów gospodarstw domowych w Polsce odbiera wyłącznie TVP1, TVP2, a czasami Polsat. Jest to jeden z najgorszych wyników w całej Unii Europejskiej. Zapowiadana cyfryzacja telewizji naziemnej pogłębi jeszcze przepaść pomiędzy miastami a resztą kraju - wynika z analizy Money.pl.

W Polsce dostęp do bogatej oferty programowej ma jedynie około połowy gospodarstw domowych (około 6,5 mln). Korzystają one z telewizji kablowej lub satelitarnej. Dzięki antenom indywidualnym bądź zbiorczym, dostępnych jest 7 programów naziemnej telewizji analogowej. Jednak ich odbiór jest możliwy jedynie w kilku miastach i ich okolicach.

Całkowita liczba gospodarstw domowych w Polsce to ponad 13 mln. 95 proc. z nich (12674 tys.) jest wyposażonych w przynajmniej jeden odbiornik telewizyjny.We wszystkich gospodarstwach domowych w Polsce można oglądać jedynie dwa programy telewizji publicznej. Natomiast cztery (TVP1, TVP2, TVP3 i Polsat) dostępne są dla około 75 proc. ludności.

Osoby mieszkające na terenach wiejskich i w małych miastach zdane są na wybór jednej z trzech platform satelitarnych. To jednak kosztuje, a nie każde gospodarstwo domowe na to stać. Na terenach rzadziej zaludnionych nie powstają bowiem sieci telewizji kablowych, które w większych miastach za rozsądne pieniądze oferują wiele programów.

Po wyłączeniu analogowego sygnału, żeby odbierać programy nadawane cyfrowo, każdy będzie musiał zakupić specjalny dekoder (STB) i nową antenę. Te wydatki mogą pochłonąć nawet 400 złotych.

Cyfryzacja telewizji naziemnej, która wiąże się z wyłączeniem sygnału analogowego najpóźniej w 2015 roku, przyczyni się do pogłębienia różnić kulturowych i cywilizacyjnych pomiędzy regionami zurbanizowanymi i wiejskimi oraz pomiędzy poszczególnymi grupami społecznymi w zależności od ich zamożności.

Telewizyjna przepychanka

Państwowa telewizja i radio, mające wypełniać misję powinny być jak najbardziej powszechne, a więc dostępne dla jak największej liczby ludności. Plan przejścia z nadawania analogowego na cyfrowy przypomina obecnie przepychankę właścicieli wielkich stacji TV pomiędzy sobą i osobno z Urzędem Komunikacji Elektronicznej.

Po jednej stronie są wielkie nakłady finansowe, a po drugiej, obawy, ile osób będzie stać na zakup odpowiedniego sprzętu do odbioru cyfrowej telewizji i jak szybko uda się uzyskać odpowiednio duże pokrycie kraju sygnałem cyfrowym.

Szacuje się, że na potrzebne urządzenia dla telewidzów należy wydać około 2 mld złotych. Koszty te próbuje się zepchnąć na operatorów telewizyjnych, którzy mieliby znaleźć swoje miejsce na tzw. multipleksie. UKE jest przychylne takiemu rozwiązaniu, ale prywatne stacje telewizyjne żądają gwarancji swoich inwestycji i okresowego zablokowania multipleksów dla kolejnych nadawców. Należy jednak zauważyć, że w pierwszym z nich najwięcej kanałów będzie posiadała Telewizja Polska.

W innych krajach, w których trwa zaawansowane wdrożenie naziemnej telewizji cyfrowej, przyjęto różne formy pomocy dla widzów. Generalnie jednak to państwo, a nie firmy prywatne, bierze na siebie największy ciężar wspierania finansowo zakupu odpowiednich urządzeń.

Ciekawe rozwiązanie wprowadzono m.in. w USA. Ze środków pozyskanych z tzw. dywidendy cyfrowej, czyli ze sprzedaży uwolnionych częstotliwości po przejściu na nadawanie cyfrowe, wsparto zakupy odpowiedniego sprzętu. Jak widać na przykładach niektóre kraje zdecydowały się np. na obniżenie abonamentu.

Polski abonament

KRRiT szacuje wpływy z abonamentu w tym roku na poziomie 2,6 mld zł, pod warunkiem 100-procentowej ściągalności (!). Dla porządku podajmy, że w 2007 roku wpływy z abonamentu wyniosły zaledwie 887 mln zł.

Nikt nie ma wątpliwości, że z abonamentem RTV należy coś zrobić. Politycy wszystkich partii jak na razie prowadzą jedynie ostrą wymianę poglądów. Widzowie mają jednak swoje własne oczekiwania. Dla kilku milionów ludzi w Polsce korzystających tylko z anteny naziemnej wydatek rzędu 250 zł (przy wpłacie jednorazowej za cały rok) za abonament RTV wydaje się nie tylko zbyt wysoki, ale wygórowany ze względu na atrakcyjność oferty programowej (patrz wyżej - 3 programy dostępne z anteny naziemnej).