Dogodne warunki do życia znajdowały tu najcenniejsze gatunki zwierzyny łownej, jak żubr, łoś, jeleń, niedźwiedź, wilk i ryś. Kanclerz Jan Zamojski, wielki miłośnik przyrody i wyśmienity myśliwy, utworzył tu w 1593 r. swój zwierzyniec. Ponad czterysta lat ochrony przyrody na Roztoczu znalazło swoją kontynuację w Roztoczańskim Parku Narodowym.
W pobliżu Zwierzyńca znajduje się doskonałe miejsce na połączenie rekreacji z poznawaniem dzikiej przyrody. To malowniczo położone u stóp wydmy stawy Echo. Są popularnym miejscem wypoczynku i pełnią funkcję kąpieliska. Ale stanowią także cenną ostoję fauny wodno-błotnej. Stwierdzono tu występowanie aż 80 gatunków ptaków, a stanowiska płazów i gadów są najbogatsze w całym parku.
Konik polski -
krewniak tarpana
Fot. Carta Blanca
Tarpany, małe, dzikie i bardzo płochliwe konie, jeszcze w średniowieczu były powszechne nawet w Europie Zachodniej. W miarę postępującego zaludnienia stawały się coraz rzadsze. Jedne z ostatnich osobników pod koniec XVII w. udało się złowić i umieścić w zwierzyńcu Zamojskich. Przetrwały one tutaj do 1806 r., gdy w czasie likwidacji zwierzyńca rozdano je okolicznym chłopom. W wyniku krzyżowania z koniem domowym, powstała wyjątkowo odporna rasa konia nazwana konikiem polskim. W okresie międzywojennym w Białowieży podjęto próbę odtworzenia rasy konia najbardziej zbliżonej do tarpana.
Działania przerwała II wojna światowa. Po wojnie próbę zachowawczej hodowli konika polskiego podjął ośrodek w Popielnie na Mazurach, a później Roztoczański Park Narodowy. Tabuny zdziczałych koników typu tarpana można dziś podziwiać m.in. w okolicach stawów Echo na terenie parku. Konika polskiego łatwo rozpoznać po myszatej maści i charakterystycznej ciemnej prędze na grzbiecie.
Najpiękniejszy szlak Roztocza przechodzi przez krajobrazowy rezerwat Szum. Jego atrakcją są położone w malowniczej dolinie potoku Szum małe wodospady zwane szumami. Wody rzeki przeciskają się przez wąskie skalne przesmyki, opływają piaszczyste wysepki i często podcinają wysokie brzegi. W Górecku Kościelnym - pobliskiej wsi - wznosi się ładny modrzewiowy kościółek z XVIII w. Po obu stronach alei, prowadzącej od kościoła do rzeki Szum, rozmieszczono drewniane kapliczki ze stacjami Drogi Krzyżowej.
