W okresie ostatnich sześciu miesięcy korona osłabiła się wobec euro o maksymalnie 6%, a wobec dolara nawet 20%. Niskie ceny ropy poprawiają natomiast warunki handlowe - Szwecja jest importerem netto ropy. Z kolei, w celu pobudzenia koniunktury od kilkunastu miesięcy Riksbank utrzymuje zerowe a nawet ujemne stopy procentowe. Wszystko to jednak nie przekłada się na wzrost inflacji. Wręcz przeciwnie, od połowy ubiegłego roku utrzymuje się deflacja - oczywiście duży wpływ na to mają spadające ceny ropy, jednak inflacja bazowa, czyli wykluczająca ceny najbardziej zmiennych kategorii, w tym cen paliw znajduje się w okolicach 0.5% r/r, czyli najniższego poziomu w historii. To właśnie uporczywie niska inflacja była głównym powodem ostatniego poluzowania polityki pieniężnej, w tym ogłoszenia programu skupu obligacji. Co ważne Riksbank zapowiedział skup na zaledwie 10 mld koron, czyli ok. 2% całości wyemitowanego przez Szwecję długu i zapowiedział gotowość do podjęcia dalszych działań (w tym zwiększenia programu
skupu) jeżeli zajdzie taka potrzeba. A co za tym idzie pozostawił sobie otwartą furtkę do dalszej stymulacji, w sytuacji gdy inflacja nie zacznie odbijać. po ubiegłotygodniowych dobrych danych o PKB (bardzo dobrze wypadła konsumpcja i eksport) wzrosły spekulacje, że inflacja zacznie przyspieszać, a co za tym idzie Riksbank nie będzie zmuszony do zwiększenia luzowania. W najbliższych dniach korona może więc pozostać mocna, natomiast o perspektywach na kolejne tygodnie zdecydować powinny przyszłotygodniowe dane o inflacji. Jeżeli zaskoczą one pozytywnie, jeszcze bardziej spadnie prawdopodobieństwo dalszych działań ze strony Riksbanku, a co za tym idzie korona może dalej zyskiwać wobec euro.
