Zmiany w umowach terminowych w Sejmie

Główny Inspektor Pracy Iwona Hickiewicz podkreśla, że przyczyną jest źle napisany, przestarzały kodeks pracy, zawierający nieprecyzyjne przepisy, które można różnie interpretować.

I tak regulacje mówią, że po dwóch umowach terminowych, trzecia powinna być podpisana na czas nieograniczony. Stosując jednak miesięczną przerwę w zatrudnieniu można ten okres przeciągać w nieskończoność.

Pracodawcy tłumaczą to przede wszystkim zbyt wysokimi kosztami pracy. Mówią, że nie stać ich na zatrudnianie na etat. Jednak, jak podkreśla, prawnik OPZZ Paweł Śmigielski, zatrudnienie cywilnoprawne w warunkach, kiedy powinna być umowa o pracę to nic innego jak zwykła patologia.

Wielka armia ludzi nie ma żadnych uprawnień wynikających z prawa pracy takich jak na przykład płatny urlop, czy wynagrodzenie przynajmniej na poziomie płacy minimalnej.

Dzisiaj posłowie rozpoczną prace nad ograniczeniem stosowania umów terminowych. - Rządowy projekt przewiduje, że maksymalny czas trwania takich umów, wraz z trzymiesięcznym okresem próbnym nie może przekroczyć 36 miesięcy. Zrównane zostaną również okresy wypowiedzeń - wyjaśnia minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz.

Będą takie same dla pracowników zatrudnionych na czas określony, jak i dla tych, którzy są zatrudnieni na czas nieokreślony. Zgodnie z projektem, jeśli staż pracy w danej firmie wynosi do 6 miesięcy, to okres wypowiedzenia wynosi dwa tygodnie. Gdy staż wyniesie od pół roku do trzech lat, byłby to miesiąc, a gdy staż przekroczy trzy lata, wówczas okres wypowiedzenia wyniósłby 3 miesiące.

Obecnie okres wypowiedzenia umów terminowych bez względu na długość zatrudnienia wynosi dwa tygodnie.