Skrajne ubóstwo w Polsce. GUS ujawnia

Stopa ubóstwa relatywnego wyniosła ok. 13,3 proc., co oznacza wzrost o 1,1 pkt. proc., a ustawowego spadła o 1,5 pkt proc. do 2,6 proc., przy niemienionych progach zagrożenia ubóstwem.

Jak podaje GUS, podstawę wyznaczania granicy zagrożenia ubóstwem skrajnym stanowi minimum egzystencji szacowane przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych (IPiSS). Kategoria minimum egzystencji wyznacza bardzo niski poziom zaspokojenia potrzeb. Konsumpcja poniżej tego poziomu utrudnia przeżycie i stanowi zagrożenie dla psychofizycznego rozwoju człowieka.

"Rzeczpospolita" podkreśla, że "minimum egzystencji to dane uśrednione dla kraju, bo ze względu na koszty utrzymania istnieją regionalne różnice".

Na przykład, aby żyć na poziomie minimum egzystencji zwanym także minimum biologicznym (wyznacza poziom zaspokojenia potrzeb konsumpcyjnych, poniżej którego występuje biologiczne zagrożenie życia i rozwoju psychofizycznego człowieka) w woj. lubelskim potrzebnych było dla jednej osoby 872 zł, a na Pomorzu – ponad 1000 zł - czytamy.

Na poziomie minimum egzystencji żyła w 2024 r. w Polsce co 19. osoba - podaje "Rz".

Z kolei poziom granicy zagrożenia ubóstwem ustawowym odpowiada wartościom kwot, które zgodnie z obowiązującymi przepisami uprawniają do ubiegania się o świadczenie pieniężne z pomocy społecznej. W 2024 r. zasięg ubóstwa ustawowego wyniósł 2,6 proc., czyli o 1,5 p. proc. mniej niż rok wcześniej, jednak GUS podkreśla, że granice zagrożenia tą kategorią ubóstwa nie były podnoszone od 2022 r.

Granica zagrożenia ubóstwem relatywnym to poziom 50 proc. kwoty, którą średnio w miesiącu wydają gospodarstwa domowe w Polsce; umożliwia ona wyodrębnienie tych gospodarstw i osób, których poziom konsumpcji jest znacząco poniżej poziomu przeciętnego.