Sanatorium z ZUS. Kto może skorzystać z leczenia?

Żeby uzyskać skierowanie do sanatorium, trzeba zgłosić się do lekarza, który prowadzi leczenie. Lekarz stwierdza, czy faktycznie wyjazd taki jest konieczny. Warto przy okazji pamiętać, że skierowanie z ZUS otrzymuje się zdecydowanie szybciej niż z NFZ. Pobyt w sanatorium jest bezpłatny.

Żeby jednak wyjechać do sanatorium, należy spełnić kilka formalności. Po pierwsze, osoba, która chce wyjechać do sanatorium z ZUS, musi posiadać wskazania medyczne do tego, żeby przeprowadzić rehabilitację leczniczą. Decyzję o tym wydaje lekarz, który prowadzi leczenie.

Skierowanie do sanatorium ZUS wydaje w ramach programu tzw. prewencji rentowej. Z wyjazdu do sanatorium mogą skorzystać ci, którym grozi długotrwała niezdolność do pracy, a rehabilitacja w sanatorium daje szansę na odzyskanie zdolności.

Skierowanie do sanatorium mogą uzyskać:

• osoby pracujące, jeśli są zagrożeni całkowitą lub częściową niezdolnością do pracy, czyli przejściem na rentę;
• renciści, którzy mają przyznane świadczenia czasowo, a pobyt w sanatorium pozwoli wrócić do pracy;
• osoby przebywające na zwolnieniu chorobowym i straciły pracę, ale po podleczeniu się mogą pracować dalej.

Na skierowanie do sanatorium z ZUS nie mają szans osoby, którym przyznano stałe świadczenie rentowe. Wszystko dlatego, że stała renta zakłada, że powrót do pracy nie będzie już możliwy. Ci renciści mogą jednak postarać się o wydanie skierowania do sanatorium poprzez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Skoro ZUS wydaje poprzez lekarzy odrębne skierowania do sanatorium niż NFZ, ogranicza też zakres chorób, które da się leczyć, wyjeżdżając do sanatorium.

Skierowanie do sanatorium pozwala na leczenie:

• schorzeń narządu ruchu;
• chorób układu krążenia;
• nerwicy, wrzodów żołądka;
• astmy;
• chrypki i dysfonii, schorzeń krtani.

W przypadku dwóch pierwszych leczenie może odbyć stacjonarnie lub ambulatoryjnie. W pozostałych przypadkach tylko stacjonarnie.

Skorzystać z rehabilitacji można po złożeniu wniosku przez lekarza, który zna dobrze historię choroby. Może to być zarówno lekarz pierwszego kontaktu, jak i specjalista (również prywatny, bez podpisanej umowy z NFZ).

We wniosku zawrzeć trzeba:

• dane chorego (imię i nazwisko);
• PESEL;
• adres;
• rodzaj choroby, z powodu której pacjent chce się rehabilitować.

Najważniejsze we wniosku jest stwierdzenie, czy faktycznie rehabilitacja sanatoryjna jest w stanie pomóc w odzyskaniu zdolności do pracy. Można taki wniosek sporządzić według wzoru dostępnego na stronie ZUS.

ZUS wydaje decyzję maksymalnie w ciągu 8 tygodni. W międzyczasie ZUS może zlecić dodatkowe badanie przez lekarza orzecznika ZUS. Lekarz orzecznik oceni, jakie jest prawdopodobieństwo, że chory będzie w stanie wrócić do pracy. Pod uwagę bierze się tu wiek chorego i jego zawód.