Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów a status nabywcy

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów to jedna z transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. WDT to wywóz towarów z kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, skutkujący z założenia przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przede wszystkim kwestia samego dostawcy towarów podlega ścisłym regulacjom prawnym. Musi on bowiem posiadać status czynnego podatnik VAT UE. W tym celu koniecznym jest złożenie jeszcze przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy zgłoszenia rejestracyjnego, powiadamiającego o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności. Jedynym wyjątkiem od powyższej reguły jest dostawa, której przedmiotem są nowe środki transportu. W takim przypadku nie jest koniecznym posiadanie odpowiedniego identyfikatora.

Sam fakt, że jesteśmy zarejestrowani jako podatnik VAT UE i dokonujemy dostawy do innego państwa członkowskiego nie wystarcza do uznania, że mamy do czynienie z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów. Istotny jest jeszcze status nabywcy:

• zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium innego państwa członkowskiego podatnikiem podatku od wartości dodanej (podany przez nabywcę numer można zweryfikować m. in drogą mailową: numery.vat@mofnet.gov.pl);
• osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, posiadającą stosowny numer identyfikacyjny w innym państwie członkowskim;
• podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w charakterze właściwym dla wcześniej wymienionych, na terytorium innego państwa członkowskiego, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
• innym podmiotem, działającym (zamieszkującym) w innym państwie członkowskim, w przypadku gdy przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest również przemieszczenie przez przedsiębiorcę (lub na jego rzecz) towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. Dotyczy to towarów, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, czy też nabyte, jeżeli mają służyć jego działalności gospodarczej.

Ustawa przewiduje jednak szereg wyjątków (wymienione zostały w art. 13 ust. 4 ustawy o VAT), jak np. dotyczące towarów, które będą czasowo używane na terytorium innego państwa członkowskiego, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez tego podatnika.