Klient wziął 7,5 tysiąca zł pożyczki, musiał oddać ponad 30 tysięcy. Ziobro interweniuje

Jak podaje Prokuratura Krajowa, Ziobro zareagował na decyzję sądu sprzed 10 lat, dotyczącą sprawy jeszcze starszej, bo dotyczącej umowy pożyczki z 2005 roku.

Chodzi o pożyczkę, którą pewien mężczyzna wziął we wrocławskim oddziale banku. Było to 7,5 tys. zł pożyczki z trzyletnim terminem jej spłaty. Z umowy wynikało, że w przypadku braku spłaty w wyznaczonym terminie, pożyczkobiorca zapłaci karne odsetki w wysokości 59,75 proc. w skali roku.

Ponieważ jej nie spłacił, sprawa trafiła do sądu. W 2011 roku sąd rejonowy Lublin-Zachód nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym orzekł, że pożyczkobiorca w ciągu dwóch tygodni od doręczenia nakazu winien zapłacić bankowi kwotę ponad 30 tys. zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości 59,75 proc. w skali roku od kwoty ponad 8 tys. zł. Wobec braku zaskarżenia orzeczenia, nakaz zapłaty uprawomocnił się.

To lichwiarskie odsetki - ocenia teraz Ziobro. I uznaje, że złożenie skargi nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego jest konieczne dla zapewnienia zgodności orzeczenia z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej. "Usankcjonowanie nakazem zapłaty żądania kwot całkowicie nieproporcjonalnych do wysokości udzielonej pożyczki jest sprzeczne z poczuciem sprawiedliwości" - komentuje Prokuratura Krajowa w komunikacie.

W skardze Ziobro podkreśla, że choć przepisy kodeksu cywilnego w okresie, w którym bank postanowił skorzystać z wysokich odsetek, nie zawierały ograniczenia procentowego lub kwotowego odsetek maksymalnych, jednak przeciwdziałaniu zbyt wysokim odsetkom służył wówczas art. 58 § 2 k.c.

Pozwalał on uznać zbyt wygórowane odsetki jako sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, czego konsekwencją jest częściowa nieważność umowy. Dopiero w znowelizowanym art. 359 kodeksu cywilnego znalazł się zapis, zgodnie z którym maksymalna wysokość odsetek wynikających z czynności prawnej nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych.

"Jednak w ocenie skarżącego nie oznacza, to, że odsetki te mogły być ustawiane w sposób całkowicie dowolny. Prokurator Generalny przywołał orzecznictwo sądów, zgodnie z którym treść wprowadzonego w życie w 2006 r. art. 359 k.c. winna stanowić wskazówkę dla oceny czy poziom odsetek ustalonych w okresie przed wejściem w życie przepisów o odsetkach maksymalnych mieści się w granicach dozwolonej swobody umów" - podaje PK.

Jak czytamy w komunikacie, w tej sprawie "nie ulega wątpliwości, że określone w umowie obciążenie pożyczkobiorcy – niemal 60 proc. odsetek w skali rocznej – w skutkach musiało się okazać dla pożyczkobiorcy rujnujące, pożyczkodawcy natomiast miało przysporzyć korzyści nie dających się uzasadnić żadnymi racjami". Zawartą między bankiem a pożyczkobiorcą umowę uznać zatem należy jako lichwiarską i sprzeczną z zasadami współżycia społecznego - przekonuje PK.

I ocenia, że umowa powinna zostać uznana za nieważną w zakresie dotyczącym wysokości odsetek za zwłokę w spełnieniu świadczenia. Stanowisko takie jest zgodne z orzecznictwem Sądu Najwyższego, zgodnie z którym postanowienia umów zastrzegające nadmierne odsetki nie stają się nieważne w całości, a jedynie co do nadwyżki. Nadwyżkę zaś, stosownie do treści art. 359 § 2 k.c. stanowią odsetki przerastające wysokość odsetek ustawowych.

Dlatego Zbigniew Ziobro wniósł o uchylenie zaskarżonego nakazu zapłaty w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Lublin – Zachód w Lublinie.