Tyle rząd dopłaci do mieszkania. Nie wszyscy o tym wiedzą
Dodatek mieszkaniowy to wsparcie finansowe dla osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, które pomaga pokryć część kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania. Jest przeznaczony dla osób o niskich dochodach, które mają trudności z opłaceniem mieszkania.
Dodatek przyznawany jest na okres sześciu miesięcy, z możliwością przedłużenia, a wypłacany przez gminę, w której mieszka wnioskodawca.
O wsparcie mogą ubiegać się osoby spełniające jedno z poniższych kryteriów:
- są najemcami lub podnajemcami mieszkania, w którym mieszkają,
- posiadają spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego (własnościowe lub lokatorskie),
- mieszkają w budynku, który jest ich własnością, lub są właścicielami samodzielnego mieszkania,
- mają tytuł prawny do mieszkania i ponoszą związane z nim koszty,
- zajmują mieszkanie bez tytułu prawnego, ale oczekują na przydział lokalu zamiennego lub najem socjalny.
Dalsza część artykułu pod materiałem wideo
"Rażąco niewystarczający potencjał". Czy w Polsce powinien wrócić powszechny pobór?
Te warunki trzeba spełnić
Dodatkowe warunki, które muszą być spełnione, to m.in. poziom dochodów gospodarstwa domowego – średni miesięczny dochód na osobę nie może przekraczać 40 proc. przeciętnego wynagrodzenia w gospodarstwach jednoosobowych i 30 proc. średniego wynagrodzenia krajowego w gospodarstwach wieloosobowych.
Powierzchnia użytkowa mieszkania również ma znaczenie. Dodatek można uzyskać, jeśli powierzchnia mieszkania nie przekracza ustalonych limitów:
- 45,50 m kw. dla jednej osoby,
- 52,00 m kw. dla dwóch osób,
- 58,50 m kw. dla trzech osób,
- 71,50 m kw. dla czterech osób,
- 84,50 m kw. dla pięciu osób,
- 91,00 m kw. dla sześciu osób.
W 2024 roku zmieniono progi dochodowe uprawniające do dodatku mieszkaniowego. Średnie wynagrodzenie za 2023 rok wyniosło 7155,48 zł, co oznacza nowe limity: 2862 zł dla osób samotnych i 2146 zł dla rodzin.
Kwota dodatku mieszkaniowego nie jest stała i może wynosić maksymalnie 70 proc. kosztów utrzymania mieszkania. Dokładna kwota jest ustalana przez urzędnika gminnego, a w ubiegłym roku średnia wynosiła od 250 do 380 zł miesięcznie, co w skali półrocznej daje wsparcie przekraczające 2000 zł.
