Umowa na czas na określony. Ważne orzeczenie TSUE

"Prawo Unii stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu zezwalającemu pracodawcy na nieprzedstawianie uzasadnienia rozwiązania umowy o pracę na czas określony za wypowiedzeniem, podczas gdy jest on do tego zobowiązany w przypadku rozwiązania umowy o pracę na czas nieokreślony" - podkreślił TSUE.

Zwrócił uwagę, że w takiej sytuacji "pracownik zatrudniony na czas określony jest pozbawiony informacji istotnej dla oceny potencjalnie nieuzasadnionego charakteru zwolnienia i dla ewentualnego rozważenia wniesienia sprawy do sądu".

"Ponieważ takie odmienne traktowanie narusza prawo podstawowe do skutecznego środka prawnego, sąd krajowy rozpatrujący spór między jednostkami jest zobowiązany odstąpić od stosowania uregulowania krajowego w niezbędnym zakresie, jeśli nie jest możliwe dokonanie wykładni tego uregulowania zgodnej z prawem Unii" - orzekł TSUE.

Każda umowa o pracę, bez względu na to, czy jest terminowa, czy zawarto ją na czas nieokreślony, może zostać rozwiązana:

• za porozumieniem stron;
• przez oświadczenie jednej ze stron – z zachowaniem lub bez zachowania okresu wypowiedzenia;
• z upływem czasu, na jaki została zawarta.

Możliwe jest wypowiedzenie umowy o pracę przez pracownika lub przez pracodawcę, ponieważ mamy tu do czynienia z jednostronnym oświadczeniem woli, które nie wymaga zgody dwóch stron. Przedsiębiorca, który zwalnia zatrudnionego za wypowiedzeniem, może zwolnić go jednocześnie z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.

Okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony i określony jest uzależniony od stażu zatrudnienia w danej firmie.