Licencja na transport. Kiedy jest potrzebna i jak się o nią starać?

Każdy przedsiębiorca, który prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której zarabia na przewozie rzeczy lub osób, musi legitymować się licencją. Nie ma przy tym znaczenia, czy transport jest wykonywany samochodem osobowym, busem czy autokarem. Jeśli firma na tym zarabia, licencja jest konieczna.

Wyjątek od tej zasady stanowi sytuacja, w której przedsiębiorca przewozi osoby nie w celu zarobkowym, ale na przykład dowozi swoich pracowników z innych miejscowości do zakładu pracy (na przykład do hali produkcyjnej). Pojazd musi jednak spełnić dwa warunki:

• być przeznaczonym do przewozu nie więcej niż 9 osób (wliczając kierowcę) ,
• jego dopuszczalna masa całkowita nie może przekraczać 3,5 tony.

W takim przypadku wystarczy, że kierowca będzie miał prawo jazdy kategorii B. Z posiadania licencji zwolnione są również zespoły ratownictwa medycznego i usługi transportu sanitarnego.

O uprawnienia do wykonywania transportu drogowego należy ubiegać się w starostwie powiatowym. Mogą one zostać wydane na okres od 2 do 50 lat, w zależności od tego, o ile wnioskuje przedsiębiorca.

Żeby otrzymać licencję, trzeba jednak spełnić kilka warunków, zawartych w ustawie o transporcie drogowym i unijnych rozporządzeniach numer 1071, 1072 i 1073. Należą do nich:

• posiadanie certyfikatu kompetencji zawodowych (potwierdzonego egzaminem) przez przynajmniej jedną z osób zarządzających firmą,
• zdolność finansowa,
• dobra reputacja.

Przedsiębiorca musi również posiadać prawo do wykorzystywania pojazdów, które mają służyć do przewozów i potwierdzenie, że spełniają one wymagania techniczne.

Zdolność finansowa, o której mowa w przepisach unijnych, to przedstawienie we wniosku licencyjnym zabezpieczenia na równowartość:

• 9 tysięcy euro na pierwszy pojazd przeznaczony do transportu,
• 5 tysięcy euro na każdy kolejny pojazd.

Dla pośrednictwa przy przewozie rzeczy zabezpieczenie musi wynosić w przeliczeniu 50 tysięcy euro. Może ono przybrać na przykład formę wyciągu lub gwarancji bankowej, papierów wartościowych lub polisy ubezpieczeniowej. Z dokumentów tych musi jednoznacznie wynikać, że w każdym momencie swojej działalności przedsiębiorca będzie w stanie spełnić swoje zobowiązania finansowe do wysokości tych kwot.

Dużo bardziej subiektywna jest ocena, czy przedsiębiorca cieszy się dobrą opinią. Jak mówią przepisy - na pewno nie spełni tego warunku, jeśli został prawomocnie skazany za przestępstwa karne skarbowe lub umyślne przestępstwa przeciwko:

• Bezpieczeństwu w komunikacji,
• Mieniu,
• Obrotowi gospodarczemu,
• Wiarygodności dokumentów,
• Środowisku,
• Warunkom pracy i płacy.

Na licencję nie ma też co liczyć przedsiębiorca, któremu zostało wydane prawomocne orzeczenie zakazujące wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego.

Za przyznanie licencji trzeba zapłacić. Kwoty wahają się od 700 do 1000 złotych w zależności od długości obowiązywania i tego, czy przewożone mają być rzeczy, czy osoby.

Wzór wniosku publikowany jest często przez poszczególne starostwa powiatowe, ale można go również znaleźć na stronie Generalnej Inspekcji Transportu Drogowego. Musi on zawierać wszystkie dane przedsiębiorcy, określenie rodzaju przewozów oraz liczby pojazdów, a także okres, na jaki licencja ma zostać wydana. W załącznikach powinny natomiast znaleźć się m. in. kopia certyfikatu kompetencji zawodowych, zaświadczenie o niekaralności oraz dokumenty zabezpieczające zdolność finansową.

Powyższe przepisy nie obejmują jednak przewozu osób przez taksówkarzy. Oni nie muszą przedstawiać zabezpieczenia ani gwarancji, ale też mają obowiązek przejść szkolenie. Gminy, w których mieszka więcej niż 100 tysięcy mieszkańców może się ono dodatkowo zakończyć egzaminem z topografii miejscowości. Urzędnicy wymagają często od taksówkarzy również zaświadczeń o niekaralności za przestępstwa seksualne czy orzeczenia lekarskie i psychologiczne.

Zobacz więcej w Money.pl Dodaj wykresy do Twojej strony internetowej