dziś w money (strona 9 z 380)

Co zrobić, żeby załagodzić presję uderzającą w aktywa rynków wschodzących i osłabić popyt na USD? Wystarczy rozczarowane w danych z USA w kombinacji z odważną decyzją banku centralnego Turcji. Jesteśmy w trybie odbudowy sentymentu, ale nie zmienia to jeszcze całościowego obrazu.

Europejski Bank Centralny nie zmienił dziś parametrów swej polityki monetarnej. Stopy depozytowa i refinansowa pozostały takie same i takie same są perspektywy operacji QE: do końca września pozostanie w obecnej formie, potem na trzy miesiące skup zostanie ścięty o połowę, a z finałem roku projekt się ostatecznie zakończy.

Turecki bank centralny był bez wątpienia najbardziej znaczącym wydarzeniem dla rynków finansowych podczas czwartkowej sesji w przeciwieństwie do tego, co zaoferowały Bank Anglii oraz Europejski Bank Centralny.

Informacje przekazane wczoraj przez Larry'ego Kudlow'a, który pełni funkcję głównego doradcy ekonomicznego prezydenta zaczynają dawać nieco więcej światła na strategię, jaką przyjął Biały Dom wobec Chin. Zresztą znając schemat działania Trumpa nie jest ona zaskoczeniem - docisnąć drugą stronę ile się da i zaproponować rozmowy, ale na „naszych warunkach”.

Czwartkowy handel nie przynosi większych zmian w poziomie notowań złotego, chociaż widać próby schodzenia w dół z USDPLN. Trzeba jednak zaznaczyć, że do złamania okolic 3,70 i przetestowania poziomu 3,6935 doszło jeszcze wczoraj wieczorem, po tym jak dolar osłabił się na głównych crossach po pojawieniu się informacji o chęci wznowienia rozmów handlowych z Chinami przez USA, tym razem negocjacje miałby poprowadzić Sekretarz Skarbu Mnuchin, co można odebrać jako sygnał, że Biały Dom traktuje je poważnie.

Powiew optymizmu wokół tematu sporów handlowych przyniósł korektę siły USD i przetasowania w pozycjach przed wydarzeniami kolejnych kilkunastu godzin. Przed nami wielki dzień z decyzjami banków centralnych Eurolandu, Wielkiej Brytanii, ale też Turcji oraz z odczytem CPI z USA.

Ostatnie godziny przyniosły wiele istotnych z rynkowego punktu widzenia informacji. Jedną z ważniejszych było przegłosowanie przez Parlament Europejski rezolucji pozwalającej uruchomić artykuł 7 wobec Węgier. Ze Stanów Zjednoczonych poznaliśmy zaskakująco słabe dane odnośnie do inflacji producenckiej.

Obserwowana jeszcze wczoraj rano próba umocnienia złotego została w kolejnych godzinach wymazana, głównie za sprawą obserwowanego umocnienia się dolara na głównych zestawieniach. W międzyczasie nie pojawiły się żadne istotne informacje, wydaje się, zatem, że inwestorzy na rynkach wschodzących zwyczajnie czekają na splot korzystnych informacji, który pomógłby im „pociągnąć wątek” przez kilka dni.

Burze i huragany szaleją po świecie. Te tradycyjne na Atlantyku i Pacyfiku, oraz metaforyczne związane z wojnami handlowymi i polityczną karuzelą wokół Brexitu. Aura niepewności zblokowała inwestorów i na głównych parach nie widać jasnego kierunku.

Środowy poranek na walutach jest bardzo spokojny. W grupie głównych walut zmiany nie przekraczają 0,2 proc., na rynkach wschodzących jest podobnie. Tak jakby inwestorzy zapomnieli o Turcji, cłach na Chiny czy wyborach w Brazylii. Ale to tylko zawieszenie broni.

EUR/USD klaruje się przy 1,1590. Jest zatem w obrębie konsolidacji, która ciągnie się od drugiej połowy maja, a która krótkotrwale została przerwana w sierpniu, gdy dolar na pewien czas umocnił się wyjątkowo silnie, przez co notowania schodziły do 1,13.

Schemat jest ten sam – im mocniejszy dolar, tym większa negatywna presja na rynki wschodzące (odpływ kapitałów) i odwrotnie. Dzisiaj podobnie jak wczoraj widzimy ten drugi schemat.

Dyskusja o przyszłości Brexitu zepchnęła w cień rozterki rynku związane z kondycją gospodarek wschodzących i wojnami handlowymi. Funt odbija, a zanim euro. Lepiej mają się aktywa ryzykowne. Problemy jednak nie wyparowały, więc nie można tracić czujności.

Poniedziałek był na rynkach dość spokojny. Złoty, podobnie jak inne waluty rynków wschodzących, nieco zyskiwały przy jednocześnie słabszym dolarze. Wyróżniał się funt, zyskujący w nadziei na osiągnięcie porozumienia w terminie.

W poniedziałek dolar zaczął oddawać zdobycze z piątkowego popołudnia, kiedy to został wsparty lepszymi danymi Departamentu Pracy. Dynamika płacy godzinowej na poziomie 2,9 proc. r/r niewątpliwie cieszy, ale w obecnej chwili nie zmienia dużo w perspektywach potencjalnych posunięć FED w 2019 r. Tu więcej powie komunikat po wrześniowym posiedzeniu. Tymczasem kolejne dwie podwyżki stóp (do grudnia) są w zasadzie uwzględnione w wycenie dolara.

Rynkowe konwersacje dalej krążą wokół sporów handlowych, szczególnie gdy prezydent Trump rzuca nowe groźby w stronę Chin. Pozostajemy w stanie podwyższonego napięcia, ale bez silnych reakcji aktywów. Jednak cechy rynku pozostają niezmienne: silny USD, słaby AUD i waluty rynków wschodzących. Nie jest to też dobry czas na wzrost indeksów i złota.

W sierpniu główna para walutowa zeszła na moment do 1,13, w ten sposób przerywając konsolidację, która ciągnęła się od drugiej połowy maja w zakresie 1,1515 - 1,18 (formalnie były i wyższe szczyty). Druga połowa sierpnia przywróciła jednak stary porządek - i w zasadzie nadal w nim tkwimy.

Wybory w Szwecji odbywały się nieco w tle głównych rynkowych wydarzeń. Jednak w kraju, gdzie dotąd rządziła przewidywalność polityczna mamy pat mogący skutkować rozpisaniem następnego głosowania. Dla złotego w tym tygodniu ważniejsze będzie jednak, co zrobi bank centralny... w Turcji.

Największym przegranym jest dzisiaj rano australijski dolar, chociaż straty nie są duże. Powodem stały się spekulacje związane z możliwym pogorszeniem się relacji handlowych USA z Japonią (faktem jest, że USA notują deficyt w wymianie handlowej), co wywnioskowano z wczorajszych wypowiedzi Donalda Trumpa.

Moment uspokojenia objął waluty rynków wschodzących, ale spadające kolejny dzień indeksy w Azji nie pozwalają zapomnieć, że pozostajemy w trybie ograniczonego apetytu na ryzyko. Spory handlowe nie wygasają, a Trump wspomina nawet o rozpoczęciu batalii z Japonią. W tym klimacie raport z rynku pracy USA traci na znaczeniu.

Za nami m.in. odczyt nt. dynamiki produkcji przemysłowej w Niemczech za lipiec. Wyniki to -1,1 proc. m/m oraz +4,9 proc. r/r, gdy tymczasem zakładano zwyżkę w relacji miesięcznej o 0,2 proc. Tak więc publikacja jest cokolwiek rozczarowująca.

Dziś o 6 rano polskiego czasu upłynął termin na konsultacje Białego Domu z biznesem związane z nałożeniem ceł na import z Chin. Jak na razie ceł nie ma, ale rynki żyją w przekonaniu, że jest to tylko kwestia czasu. Dla rynku walut kluczowy może być dzisiejszy raport z amerykańskiego rynku pracy.

Sprzedaż detaliczna w Strefie Euro wzrosła w lipcu o 1,1 proc. r/r, trochę słabiej niż oczekiwano, bo po rynku krążyła prognoza ustawiona na poziomie +1,3 proc. Z drugiej strony, podwyższono rezultat z czerwca - z 1,2 proc. r/r do 1,5 proc., co zaburza wiarygodność prognozy.

Ponury klimat obaw o kondycję rynków wschodzących połączony z potencjalnym rozszerzeniem sankcji handlowych na Chiny przez USA ciąży na wycenie rynków akcji, ropy oraz walut ryzykownych. Indeksy w Azji są najniżej do roku, a niemiecki DAX poniżej 12000 pkt. nie był od kwietnia. EUR/PLN zmierza do 4,35, pod presją są AUD, NZD i CAD.

W ostatnim czasie tematem numer jeden na rynkach walutowych jest kryzys walut wschodzących, szczególnie w Turcji i Argentynie, ale także jego konsekwencje dla innych gospodarek. Wczoraj jednak prawdziwą huśtawkę nastrojów obserwowaliśmy na brytyjskim funcie. Negocjacje ws. Brexitu będą mieć dla notowań funta coraz większe znaczenie.