komentarz walutowy (strona 49 z 109)

O ile wczoraj po południu dolar miał się lepiej za sprawą kolejnej paczki dobrych danych makro (rynek skoncentrował uwagę na szacunkach ADP, oraz odczycie Chicago PMI), chociaż można było mieć zastrzeżenia, co do niższej dynamiki wydatków w październiku, to wieczorem zwyżka wytraciła impet, a dzisiaj rano amerykańska waluta znów jest w defensywie.

Zgoda na cięcie wydobycia na posiedzeniu OPEC wywindowała ceny ropy WTI w okolice 50 USD za baryłkę. Porozumienie o ograniczeniu produkcji do 32,5 miliona baryłek na dzień (o 1,2 mln baryłek) wchodzi w życie dopiero od stycznia, więc na razie jego skuteczność nie będzie kontestowana. Należy jednak pamiętać, że historycznie limity produkcji były notorycznie przekraczane i tak zapewne będzie i w tym wypadku.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku polskich aktywów przyniosło ponowne spadki na FX i FI. Ponownie ruch ten wygenerowany został na bazie zachowania rynków bazowych, gdzie obserwowaliśmy podbicie wyceny amerykańskiego dolara oraz dalsze wzrosty rentowności papierów dłużnych.

Reakcja rynku na dobre informacje - słabnięcie dolara - jest pierwszym, wyraźnym sygnałem przesilenia na rynku. Może ono stwarzać preteksty do większej korekty, która zwyczajowo już pojawia się w mało oczekiwanym momencie - kolejne dane makro z USA przed nami, a weekend włoskie referendum.

Dzisiejsza sesja rozpoczynała dość bogaty w wydarzenia tydzień. Co prawda dzisiaj kalendarium było puste, ale w kolejnych dniach się zapełni, a inwestorzy już dzisiaj pozycjonowali się pod przyszłe wydarzenia.

Po długim weekendzie w USA, co sprzyjało realizacji powyborczych zysków na dolarze, amerykańska waluta ponownie zaczyna drożeć. Ta sytuacja może potrwać aż do grudniowego posiedzenia Fed.

Cofnięcie rajdu USD (i rentowności obligacji skarbowych USA) jest kontynuowane po weekendzie przy kilku podejrzanych o bycie impulsem. Wątpliwości o to, czy dolar nie zapędził się za daleko, wiszą nad rynkiem od kilku dni, co tworzy dość toksyczne środowisko dla handlu. Mimo to generalny pozytywny pogląd pozostaje bez zmian w oczekiwaniu na kluczowe dane makro w nadchodzących dniach.

Można się zastanawiać, czy przypadkiem nie mamy już do czynienia z odbiciem od dna konsolidacji.

Piłka jest bardziej po stronie dolara, chyba że 8 grudnia EBC rozczaruje i nie poluzuje polityki jeszcze bardziej

Korekta na rzecz złotego, obserwowana przez kilka dni, została całkiem nadrobiona.

Ponownie głównym czynnikiem kreującym handel na polskiej walucie pozostają czynniki globalne.

Odczyt z godz. 14:30 okazał się dzisiaj kluczowym impulsem dla rynku walutowego. Mowa o dynamice zamówień na dobra trwałego użytku - publikacji, którą nieraz trudno jest interpretować ze względu na jej dużą zmienność w nadchodzących po sobie okresach. Niemniej teraz inwestorzy zdaje się, że byli bardziej wyczuleni w temacie inwestycji, które okazały się być słabsze w ostatnich miesiącach (pokazywały to dane nt. PKB w III kwartale).

Korekta wcześniejszych wzrostów dolara jest kontynuowana, tak jak oczekiwaliśmy. Przemawiający wczoraj po południu wiceprezes FED (Stanley Fischer) raczej pozytywnie odniósł się do planów stymulacji fiskalnej ze strony administracji Trumpa, ale bez szczegółów, co do ich ewentualnego wpływu na kształt polityki monetarnej w latach 2017-18, co w zasadzie było oczywiste - trudno komentować ogólniki. W efekcie dolar nie dostał dodatkowego paliwa do wzrostów, a zbliżający się długi weekend (Święto Dziękczynienia) może prowokować nawet do intensyfikacji rozpoczętych z nowym tygodniem spadków.

Będę się powtarzał, ale dalej uważam, że zatrzymanie rajdu dolara może być dla niego niebezpieczne. Wyhamowanie ruchu daje czas na rozważania, ile ruch może jeszcze potrwać?

Na wykresie eurodolara mamy dziś rano 1,0630. A zatem widać znów próbę podwyższania notowań, albowiem wczoraj wieczorem (ok. 17:00 - 18:00) kurs schodził w rejon 1,06. Okolica ta zapewne stała się wsparciem, być może nawet finałem procesu umacniania dolara, przynajmniej w tym "rzucie".

Dane GUS będą niezwykle istotne, gdyż na rynku widoczna jest niepewność co do kondycji krajowej gospodarki.

Okolica 4,46 zł za euro okazała się, jak to sugerowaliśmy, pewnego rodzaju oporem.

Nic nie może powstrzymać dolara, który zdaje się mieć w ręku same atuty, od fiskalnych (polityka Trumpa) po monetarne (podwyżki Fed). Jeśli dodamy do tego wieczną ekspansje BoJ, Brexit oraz ryzyka polityczne wokół Eurolandu, to może być dopiero początek dłuższego trendu. Choć zapewne nie zabraknie potknięć po drodze, na razie dolar tratuje wszystko.

Ruchy na rynku od momentu wygranej Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich były napędzane przez oczekiwania na większą stymulację fiskalną ze strony Waszyngtonu.

Rynek faktycznie może w jakimś stopniu wierzyć w to, że w USA wzrośnie inflacja, a administracja Trumpa będzie wypuszczać nowe serie obligacji dla sfinansowania obietnic wyborczych.

W rajdzie dolara wspierają go dodatkowo najnowsze dane z amerykańskiej gospodarki.

Lepsze dane nt. sprzedaży detalicznej za październik, jakie napłynęły wczoraj, oraz stwierdzenia Erica Rosengrena z FED, że „trumpekonomika” może skłonić FED do bardziej agresywnych działań w dłuższym terminie, dały dodatkowe paliwo do wzrostów dolara. Rynki wyceniają obecnie szanse na podwyżkę stóp 14 grudnia na 90,6 proc. (model CME FEDWatch), co sprawia, że głównym tematem do rynkowych spekulacji jest teraz treść komunikatu, oraz prognozy makro (w tym oczekiwania członków FED, co do poziomów stóp procentowych w przyszłości), które mogą nadać ton oczekiwaniom, co do skali potencjalnego zacieśnienia polityki w USA w latach 2017-18.

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to dziś o 9:00 publicznie wypowie się James Bullard z Rezerwy Federalnej, zaś o 13:45 usłyszymy Neela Kashkari. Do tego w nocy naszego czasu, o 23:30, wystąpi Patrick Harker.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na polskich aktywach przyniosło wyczekiwaną próbę korekty niedawnych spadków. Dynamika umocnienia PLN z wczoraj nie była duża, jednak stanowiła dobry punkt wyjściowy do pogłębienia tego ruchu w kolejnych godzinach. Tym bardziej, iż do jutrzejszego wystąpienia szefowej FED pozostało jeszcze trochę godzin, co powinno ograniczyć podbicie dolara do nowych 11-miesięcznych maksimów.

Złoty pozostaje relatywnie słaby również na tle koszyka Europy Środkowo-Wschodniej.