orzecznictwo (strona 3 z 83)

Ważna jest zmiana umowy renty zawartej w formie aktu notarialnego, dokonana bez zachowania formy aktu notarialnego, dotycząca zmiany wysokości jednego ze świadczeń okresowych, jeżeli świadczenie wynikające z tej zmiany umowy zostało wykonane /art. 890 par. 1 Kc w zw. z art. 906 Kc/. Takie świadczenie podlegało odliczeniu od dochodu na podstawi art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./.

Skrzydło budynku, wybudowane od podstaw wraz z fundamentami, ścianami zewnętrznymi i dachem, stanowi nowo wybudowany budynek, nawet jeśli jedna ze ścian styka się z istniejącym budynkiem, /art. 27a ust. 1 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./.

Weryfikacja danych dotyczących należnego podatku dochodowego od osób prawnych może nastąpić wskutek wszczętego z urzędu postępowania podatkowego mającego na celu określenie prawidłowej kwoty wykazanego podatku. Z chwilą wszczęcia tego postępowania kończy się etap samoobliczania podatku przez podatnika. Postępowanie wymiarowe zapoczątkowane kontrolą skarbową zastanie zakończone dopiero ostateczną decyzją organu podatkowego rozstrzygającą merytorycznie sprawę lub umarzając postępowanie. Uchylenie przez organ podatkowy II instancji decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia nie kończy wszczętego wcześniej postępowania wymiarowego. Po wejściu w życie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ sam podatnik może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli w zeznaniu rocznym wykazał kwotę podatku nienależną lub w wysokości wyższej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek. Postępowanie podatkowe prowadzone w celu określenia prawidłowej wysokości podatku dochodowego od osób prawnych jest odrębnym postępowaniem od postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty wszczętego przez podatnika. Nie można równocześnie prowadzić obu tego rodzaju postępowań i należało umorzyć postępowanie o stwierdzenie nadpłaty.

Korekta wyniku finansowego spółki dokonana przez nowy zarząd po zakończeniu roku podatkowego i złożeniu wstępnego zeznania podatkowego za dany rok, nakłada na nowy zarząd ciężar dowodu co do zasadności dokonanej korekty. Nowy zarząd spółki dokonując zmiany kwalifikacji podatkowoprawnej poszczególnych wydatków, obowiązany jest udowodnić, że kwalifikacja tych wydatków dokonana przez poprzedni zarząd, była na tyle wadliwa, że obiektywna ocena charakteru poszczególnych wydatków, rzeczywiście uzasadnia ich korektę. Na etapie postępowania sądowoadministracyjnego niedopuszczalne jest obarczanie organów podatkowych ciężarem dowodu.

1. Warunkiem wystarczającym do powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ będzie więc nie zrealizowane choćby jednej z przesłanek do zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, dotyczącego przychodów, które spełniają jednocześnie następujące warunki: a/ są odszkodowaniami, co do których nie zachodzą wyłączenia wskazane w punktach: a, b, d-f art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., b/ podstawą ich otrzymania są przepisy prawa administracyjnego, cywilnego lub przepisy innych ustaw. 2. Przyznanie przez pracodawcę różnorodnych dodatkowych świadczeń nie oznacza, że każdorazowo mają one charakter odszkodowawczy, zmierzają do naprawienia szkody. 3. Utrata szansy zarobku nie podlega naprawieniu.

Wierzytelność może być przedmiotem darowizny, ale na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych możliwość dokonania odliczeń od dochodu z tytułu darowizn wynika z art. 26 ust. 1 pkt 9 i ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ i musi się wiązać z wydatkiem rzeczywiście pomniejszającym wartość majątku podatnika w danym roku podatkowym.

Tzw. opinie klasyfikacyjne organów statystycznych nie są wiążące zarówno dla organu podatkowego, jak i podatnika. Stanowią jedynie dowód w postępowaniu dotyczącym ewentualnego wymiaru podatku VAT i jak każdy dowód podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego, a w razie skargi - ocenie sądu administracyjnego.

Złożenie przez podatnika wniosku o stwierdzenie nadpłaty podatku wraz ze skorygowanymi deklaracjami podatkowymi stanowi jedną czynność i winna być rozpatrywana przez organy podatkowe jako żądanie zwrotu nadpłaconego podatku. W postępowaniu tym organy podatkowe winny oceniać zasadność tego wniosku natomiast deklaracje podatkowe zarówno te pierwotne jak i ich korekty stanowią dowody w sprawie i mają charakter informacyjny.

Wyemitowane na podstawie przepisów prawa obcego akcje są papierami wartościowymi w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi /Dz.U. nr 118 poz. 754 ze zm./. Uzyskany dochód pochodził z realizacji praw wynikających z papierów wartościowych i tym samym została spełniona przesłanka zwolnienia od podatku dochodowego ustanowiona w art. 52 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./.

Wydawana przez urząd skarbowy lub organ kontroli skarbowej decyzja ustalająca dodatkowe zobowiązanie podatkowe jest decyzją, do której zastosowanie znajduje przepis art. 68 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./. Oznacza to, że zobowiązanie podatkowe kreowane poprzez wydanie i doręczenie decyzji ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe nie powstanie, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie trzech lat, licząc od końca r. podatkowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Bieg tego terminu należy liczyć od końca tego roku kalendarzowego, w którym zaistniały nieprawidłowości w składanych przez podatnika deklaracjach podatkowych.

Warunek uzyskania upoważnienia do zwrotu podatku naliczonego, polegający na tym, że należność wynikająca z faktury wystawionej przez zakład pracy chronionej winna zostać zapłacona przez podatnika w formie pieniężnej za pośrednictwem banku, ma zastosowanie po wystawieniu faktury. Oznacza powyższe, że zapłata "zaliczki" przez leasingobiorcę późniejszemu wydawcy faktury /dealerowi - Zakładowi Pracy Chronionej/ nie stanowi podstawy do odliczenia podatku VAT, gdyż to nie on był podatnikiem, któremu miałoby służyć prawo do odliczenia.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm./ dochód pomniejsza się o wartość określonych wydatków dopiero w sytuacji, gdy ponosi się wydatki na zakup działki pod budowę budynku oraz wydatki na budowę, wydatki związane bezpośrednio z prowadzeniem inwestycji budowlanej, a nie związane z zakupem lokalu czy budynku.

1. W pojęciu reklamy nie mieszczą się wydatki ponoszone przez podatnika na rzecz osób pośredniczących w sprzedaży towarów produkowanych przez podatnika /art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./. 2. Jedyną przesłanką, której spełnienie umożliwia zaliczenie straty ze sprzedaży wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów /art. 16 ust. 1 pkt 39 powyższej ustawy/, jest uprzednie zaliczenie tej wierzytelności do przychodów należnych na zasadzie art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy.

Przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości /Dz.U. nr 121 poz. 591 ze zm./ są dopełnieniem normy z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./. Przepis ten nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej w taki sposób, który zapewni prawidłowe ustalenie wysokości dochodu /straty/ podstawy opodatkowania i należnego podatku. Protokoły z rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych nie są dowodem wystarczającym dla celów podatkowych.

Zobowiązanie podatkowe w wypadku przewidzianym w art. 30 ust. 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j. Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176/ powstaje w sposób przewidziany w art. 21 par. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, tj. z chwilą doręczenia decyzji organu podatkowego. Zatem decyzja ta ma charakter konstytutywny, tj. tworzy dla podatnika po jej doręczeniu nowy obowiązek - zapłaty podatku. Zobowiązanie podatkowe powstaje zatem z chwilą doręczenia podatnikowi takiej decyzji.

O utworzeniu rezerwy i zaliczeniu jej następnie do kosztów uzyskania przychodów w 1999 r. (art. 16 ust. 2a pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm.) decyduje m.in. wykreślenie dłużnika z ewidencji działaności gospodarczej. Okoliczność ta udokumentowana wypisem z ewidencji działaności gospodarczej uprawdopodobnia nieściągalność wierzytelności.

Nie można zaaprobować poglądu, iż Spółka mogła rozporządzać cukrem Agencji Rynku Rolnego, który przechowywała i sprzedawać go ponad przyznany jej na okres kampanii cukrowniczej limit sprzedaży cukru na rynek, uznając, iż nie była w tym przypadku producentem cukru, ale innym podmiotem pośredniczącym.

Brak udokumentowania istnienia stosunku obligacyjnego stanowi istotną przeszkodę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./.

Użycie w przepisie sformułowania "otrzymane" oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania czyli wpływu, bezpośrednio do majątku podatnika względnie na jego rachunek wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami.

Naczelny Sąd Administracyjny odmiennie- niż to ma miejsce w postępowaniu administracyjnym, orzekając w II instancji nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń faktycznych i odmiennej, niż w zaskarżonym orzeczeniu, oceny dowodów.

Wprawdzie Sąd otrzymał list polecony wraz z "wnioskiem o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej", ale wniosek ten nie czynił zadość wymaganiom art. 252 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, który stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, zaś złożony w innej formie pozostawia się bez rozpatrzenia po myśli art. 257 tej ustawy.

Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ do autora skargi należy wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych naruszonych przez sąd skarżonym wyrokiem i wyjaśnienie na czym polegało ich niewłaściwe zastosowanie lub błędna interpretacja - w odniesieniu do prawa materialnego, bądź opisanie istotnego wpływu naruszenia prawa na rozstrzygnięcie sprawy przez sąd - w odniesieniu do przepisów procesowych. Art. 56 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ stanowił, w momencie orzekania przez Sąd, że stawka odsetek za zwłokę wynosi 200 procent podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego (...) /par. 1/; stawki odsetek za zwłokę ogłasza w drodze obwieszczenia w "Monitorze Polskim" minister właściwy do spraw finansów publicznych /Minister Finansów/ /par. 3/. Zarzucając naruszenie przepisu, który ani przez organ podatkowy ani przez sąd administracyjny wprost w ogóle nie mógł być naruszony, autor skargi nie próbował wskazać na czym polegała jego niewłaściwa interpretacja bądź niewłaściwe zastosowanie /przez Sąd/ jaka stawka stawki odsetek na dzień zwłoki została użyta przez organy podatkowe do wyliczenia należności i zaakceptowana zaskarżonym wyrokiem, a jaka powinna być zastosowana.

Jeżeli postępowanie podatkowe nie zostało przeprowadzone na tyle dokładnie, aby wyjaśnić wszystkie okoliczności sprawy, to decyzja organów skarbowych powinna być przez sąd uchylona. Nie można uznać tego za okoliczność mało istotną i poprzestać jedynie na odniesieniu się do meritum sporu.

Tzw. opinie klasyfikacyjne organów statystycznych nie są wiążące zarówno dla organu podatkowego, jak i dla podatnika. Stanowią jedynie dowód w postępowaniu dotyczącym ewentualnego wymiaru podatku VAT, i jak każdy inny dowód - podlegają swobodnej ocenie organu podatkowego, a w razie skargi - ocenie sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn /t.j. Dz.U. 1997 nr 16 poz. 89 ze zm./ podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów /czysta wartość/, ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego.