Amortyzacja samochodu

Żeby konkretna rzecz mogła być amortyzowana, musi być wpisana do ewidencji środków trwałych. Środek trwały to taki skład majątku, który z założenia ma być użytkowany dłużej niż rok i jest wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. Środkiem trwałym jest również np. budynek, który został oddany do użytkowania na podstawie umowy najmu lub dzierżawy. Tym razem jednak zajmiemy się przede wszystkim amortyzacją samochodu.

Żeby zacząć amortyzować samochód, trzeba wpisać go do ewidencji środków trwałych. Wtedy będzie można zaliczać do kosztów wydatki związane z zakupem tego środka trwałego. Oczywiście, jeśli wartość takiego majątku przekroczy 10 000 zł.

W przypadku samochodu amortyzację można rozliczać, wybierając jedną z trzech metod:

• metoda liniowa – wtedy maksymalna roczna stawka amortyzacji to 20 proc.;
• metoda indywidualna – gdy wykorzystujemy indywidualną stawę przypisaną dla samochodów używanych, jest to maksymalnie 40 proc.;
• amortyzacja jednorazowa – można z niej skorzystać, gdy wartość początkowa samochodu nie jest wyższa niż 10 000 zł. Wartość tę w przypadku podatników VAT traktujemy jako netto – w przypadku czynnych podatników VAT lub jako brutto, gdy mamy do czynienia w przypadku podatników zwolnionych z VAT.

Jeśli przedsiębiorca wykorzystuje w swojej działalności firmowy samochód, musi wiedzieć, że istnieją poważne ograniczenia związanie z zaliczaniem do kosztów wydatków związanych z samochodami. Zgodnie z tym, kosztem podatkowym nie może być odpis amortyzacyjny związany ze zużyciem samochodu osobowego, ponad kwotę 20 000 euro. Przelicza się ją na złote według kursu średniego NBP.

Trochę inaczej jest w przypadku samochodów elektrycznych. W tej sytuacji przedsiębiorca może dokonać odpisu do kwoty nie wyższej niż 30 000 euro w przeliczeniu na złote.

W określonych wypadkach przedsiębiorca może zmienić metodę rozliczania amortyzacji. Dotyczy to środków trwałych, które wykorzystywano już przynajmniej przez pół roku. Prawo takie stosuje się również do środków transportu. Wtedy jednak to przedsiębiorca będzie musiał udowodnić, że pojazd był już używany, w związku z czym stosuje* podwyższoną stawkę amortyzacji*. Może ustalić ją indywidualnie.

Chodzi tu głównie o samochody używane. Według zapisów prawa, za używany samochód można uznać każdy, który – zanim trafił do podatnika – był użytkowany przynajmniej przez 6 miesięcy. I jak już wcześniej wspominaliśmy, to na płatniku będzie ciążył obowiązek udowodnienia, że konkretny środek trwały był wcześniej użytkowany. W tym wypadku liczy się okres przed kupieniem go od poprzedniego właściciela, a nie od momentu, gdy został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Jak podatnik ma udowodnić, że pojazd jest używany? Można użyć do tego dokumentacji pojazdu, np. karty pojazdu lub książki serwisowej.

W przypadku takich pojazdów przedsiębiorca może zastosować stawkę amortyzacyjną wynoszącą nawet 40 proc. Wtedy czas amortyzacji będzie skrócony do 2,5 roku, co spowoduje, że amortyzacja będzie o połowę krótsza niż w wariancie standardowym. Takie rozwiązanie będzie opłacało się wszystkim tym przedsiębiorcom, którym zależy na podniesieniu kosztów działalności po to, by zapłacić niższy podatek dochodowy.