Kiedy ryczałtowiec przejdzie na skalę podatkową?

Jednym z warunków wyboru przez przedsiębiorcę opodatkowania na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest, aby przed rozpoczęciem działalności w danym roku, a także w roku poprzedzający go, przedsiębiorca nie wykonywał czynności będących przedmiotem tej działalności w ramach stosunku pracy. Innymi słowy, ryczałt dostępny jest dla tych, którzy przechodząc z zatrudnienia na własną działalność, nie planują kontynuować współpracy z byłym pracodawcą w ramach nowo założonej działalności.

Jeśli jednak ryczałtowiec już po założeniu firmy dokona sprzedaży na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, straci prawo do rozliczania się ryczałtem. Nie oznacza to jednak konieczności dokonywania korekty dochodu już rozliczonego.

Przedsiębiorca naruszający warunki opodatkowania ryczałtem ma obowiązek przejścia na rozliczanie podatku dochodowego na zasadach ogólnych, tj. według skali progresywnej. Podstawą do określenia podatku dochodowego według skali jest dochód osiągnięty już po utracie warunków uprawniających do ryczałtu. Innymi słowy, przedsiębiorca zobowiązany jest opłacać podatek według stawek 18 proc. lub 32 proc. poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego. Od tego momentu należy również prowadzić właściwe księgi i ewidencje podatkowe pozwalające na wyliczenie podstawy do opodatkowania.

Rozliczenie przychodów osiągniętych do dnia wykonania czynności w ramach działalności gospodarczej na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy rozliczone za pomocą podatku zryczałtowanego nie wymaga zatem skorygowania.

Przygotowując roczne zeznanie podatkowe, przedsiębiorca złoży PIT-28 za tę część roku, w której był opodatkowany ryczałtem ewidencjonowanym oraz PIT-36 za pozostały okres. Niestety, częściowe opodatkowanie w roku ryczałtem powoduje, że podatnik nie będzie mógł rozliczyć się w formularzu PIT-36 razem ze współmałżonkiem. Brak preferencyjnego rozliczenia dotyczy także osób samotnie wychowujących dzieci.

Warto pamiętać, że wyłączenie nie dotyczy sytuacji, w której podatnik zryczałtowaną formę opodatkowania wybiera jedynie do przychów uzyskanych z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.