Pracownicze Plany Kapitałowe - rezygnacja

Demografia jest nieubłagana. Regularnie w mediach pojawiają się informacje, że w przyszłości nie będzie miał kto pracować na nasze emerytury. W związku z tym pojawiały się coraz to nowe pomysły, które mają zachęcić Polaków do samodzielnego odkładania pieniędzy na starość. Niestety wciąż takie programy nie cieszą się dużym zainteresowaniem. Badania pokazują, że faktycznie pieniądze na emeryturę odkłada nie więcej niż jedna czwarta Polaków.

Jedną z najnowszych propozycji są Pracownicze Plany Kapitałowe, które zostały utworzone na mocy ustawy z 4 października 2018 roku. Na mocy tej ustawy został stworzony powszechny program emerytalny. Ustawa nakłada na pracodawców obowiązek stworzenia Pracowniczych Planów Kapitałowych. Ustawa zakłada, że PPK są powszechne i będą obejmować wszystkich pracowników, którzy mają od 18 do 54 lat. Co ważne, tacy pracownicy muszą podlegać obowiązkowi odprowadzania składek emerytalno-rentowych. PPK nie będą musieli samozatrudnieni, a także mikroprzedsiębiorcy. Pracownik, który ma ponad 55 lat, będzie mógł zapisać się do PPK samodzielnie.

Zasadą działania Pracowniczych Planów Kapitałowych są wpłaty na specjalny fundusz. Każdy pracodawca i pracownik będą musieli solidarnie odkładać 1,5 proc. wynagrodzenia brutto pracownika. Warto wiedzieć, ze pracodawca będzie mógł samodzielnie do pracowniczej składki "dorzucić" dodatkowo nawet 2,5 proc. Co istotne, wpłaty te będzie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, a tym samym obniżyć podatek.

Środki zgromadzone w PPK będą zarządzane przez wyspecjalizowane firmy. Są to fundusze inwestycyjne, Powszechne Towarzystwa Emerytalne, a także Zakłady Ubezpieczeń. Rząd, by zachęcić do oszczędzania poprzez PPK, będzie dorzucał do kont PPK dodatkowe premie. Po zakończeniu pierwszego kwartału będzie dopisywania premia w wysokości 250 złotych.

Zasadniczą różnicą między PPK a OFE jest to, że ustawa gwarantuje, że środki zgromadzone na kontach PPK są od początku własnością pracownika. Będzie mógł jednak z tych środków skorzystać dopiero po ukończeniu 60 lat.

Firma, która zarządza PPK wybierana jest przez pracodawcę. Można ją jednak w każdym momencie zmienić.

Jeśli pracownik nie będzie chciał zbierać środków na PPK, może złożyć rezygnację poprzez złożenie deklaracji u pracodawcy. Jeśli w ogóle nie będzie chciał korzystać z tego systemu, będzie musiał pismo o rezygnacji składać co 4 lata.

Zdaniem ekspertów, poprzez takie ograniczenia, rząd chce wykorzystać fakt, że pracownicy niechętnie będą dokonywali zmian. Skoro zostaną zapisani do systemu automatycznie, to niewielu będzie "chciało się" z niego się wypisać. Chodzi o to, by jak najwięcej pieniędzy wpłynęło do systemu.

Jeśli pracownik zmieni pracę, będzie musiał poinformować pracodawcę o wszystkich rachunkach, które są prowadzone na jego rzecz. W takiej sytuacji pracodawca będzie musiał złożyć wniosek o to, by środki PPK zostały przetransferowane do TFI, które dla danego pracodawcy prowadzi program PPK. Pracownik ma jednak prawo nie wyrazić zgody na taki transfer.