Progi podatkowe. Pierwszy i drugi próg podatkowy - ile wynoszą?

Próg podatkowy to konkretna wartość procentowa, którą stosujemy do obliczenia wysokości podatku dochodowego.

Podatnicy, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej mogą rozliczać się według skali podatkowej lub ryczałtu. Ten drugi wariant dotyczy np. uzyskiwania przychodów pochodzących z najmu. W sytuacji gdy podatnik prowadzi działalność gospodarczą oprócz ryczałtu i rozliczania według stawki podatkowej (na zasadach ogólnych), do wyboru jest jeszcze karta podatkowa i podatek liniowy. Tym razem jednak pomówimy więcej o progach podatkowych. Rozróżnia się je w zależności od dochodu uzyskanego przez podatnika.

W 2018 roku obowiązują dwa podstawowe progi podatkowe:

• 18 proc. - pierwszy próg podatkowy,
• 32 proc. - drugi próg podatkowy.

Pierwszy z nich dotyczy wszystkich tych podatników, którzy osiągnęli dochód nie wyższy niż 85 528 zł. Po przekroczeniu tej kwoty płacimy już podatek według drugiego progu podatkowego.

Pierwszy próg podatkowy obejmuje wszystkie dochody do 85 528 zł. Jeśli przekroczymy dochód o wartość ponad 85 528 zł, pojawi się konieczność rozliczenia się według* drugiego progu podatkowego*. Nie znaczy to jednak, że trzeba będzie zapłacić podatek w wysokości 32 proc. od całości dochodu. 32 proc. odnosi się wyłącznie do wartości ponad 85 528 zł

Podstawowa zasada mówi, że dopóki dochód nie jest wyższy niż 85 528 zł, to zawsze rozlicza się go według stawki 18 proc. Jeśli jednak podatnik przekroczy tę wartość, może pozostać przy rozliczeniu podatku 18 proc. Musi jednak rozliczyć się wtedy z małżonkiem, którego dochody będą mniejsze niż 85 528 zł. W przypadku wspólnego rozliczania małżonków ich dochody są sumowane. Następnie dzieli się je przez dwa i dopasowuje do skali podatkowej. Cały wynik może być jeszcze obniżony poprzez zastosowanie ulg podatkowych

Warto wiedzieć, że jeśli podatnik przestanie rozliczać się wspólnie z małżonkiem, to nie będzie możliwe zastosowanie niższej stawki podatkowej.

W takiej sytuacji od następnego miesiąca, w którym zdecydował się rozliczać samodzielnie, zaliczki podatkowe odprowadzane będą według zasad ogólnych.

Jeśli bierzemy pod uwagę pracownika zatrudnionego na umowie o pracę, to zwykle przedsiębiorca, u którego jest taka osoba zatrudniona, odprowadza z pensji zaliczki na podatek dochodowy w wysokości 18 proc. Jeśli w danym miesiącu dochód pracownika przekracza wskazany wcześniej próg 85 528 zł, to od następnego miesiąca z wynagrodzenia będzie potrącona zaliczka w wysokości 32 proc. Wtedy taka zaliczka pobierana jest od całości wynagrodzenia. Skutkiem tego jest powstanie różnicy między podatkiem, który faktycznie został odprowadzony, a tym, który powinien być ostatecznie rozliczony.

W sytuacji, gdy pracownik zobowiązany jest do odprowadzania 32 proc. podatku, ponieważ uzyskuje wysokie dochody, warto rozważyć przejście na działalność gospodarczą i wybór stawki liniowej. W takim wypadku trzeba jednak pamiętać o kilku ograniczeniach. Nie będzie to możliwe, jeśli usługi będą świadczone wyłącznie dla podmiotu, z którym taki pracownik podpisał wcześniej umowę o pracę. Wtedy będzie musiał dodatkowo wykonać jeszcze jakieś zlecenia dla odrębnych podmiotów.

Warto wiedzieć, że podatek liniowy jest stały i wynosi 19 proc.