Był lead gameplay designerem w polskim studiu z GPW. Teraz idzie na swoje

Źródło zdjęć: © materiały partnera

Dwa lata przygotowań, wyprawa na Saharę i spotkanie, które zmieniło wszystko. Doświadczony polski twórca gier postanowił zrealizować nowatorską wizję. Dziś buduje własne studio i pracuje nad projektem inspirowanym kulturą północnej Afryki.

O kulisach powstania Ogham Interactive, poszukiwaniu inwestorów i potencjale polskiego gamedevu rozmawiamy z Przemysławem Solskim, CEO studia podczas Game Industry Conference, prestiżowej konferencji branży gier, która walczy o pozycję największej w Europie. Tegoroczna edycja miała miejsce w Poznaniu od 21 do 24 października, wzięło w niej udział 3 093 uczestników z 52 krajów. W 2027 roku GIC odbędzie się dwa razy: w Katowicach od 5 do 8 maja i w Poznaniu od 27 do 30 października.

Sławek Serafin: Nazwa waszego studia, Ogham, nawiązuje do kultury celtyckiej, ale pierwszą grę robicie o nomadach z pustyni – Tuaregach. Dlaczego?

Przemysław Solski, CEO Ogham Interactive*: Studiowałem archeologię i można powiedzieć, że Celtowie byli moją pierwszą pasją. Dla mnie to kwestia symboliczna i filozofia, która przeszła z archeologii na gry komputerowe. Minimalistyczne i wyglądające nowocześnie linie ogham (dawnego alfabetu, którego litery tworzono z prostych kresek i nacięć – przyp. red.) są metaforą tego, co chcę robić.

I one was zaprowadziły na Saharę?

To jest z kolei w pewnym sensie związane z moją pasją do podróżowania. Tereny północnej Afryki, która moim zdaniem jest całkiem pomijana w kulturze popularnej, kryją w sobie dużo fascynujących, niewykorzystanych aspektów. Sięgamy po te elementy i motywy, po egzotyczne wzorce kulturowe i mieszamy je ze swojskimi, europejskimi. W ten sposób tworzymy nasz własny, fantastyczny świat.

Skoro czerpiecie tak wiele z tamtej kultury, to zdarzyło wam się z nią obcować? Czy to jest w ogóle potrzebne do stworzenia gry?

Na początku maja zabrałem cały zespół i pojechaliśmy do Maroka, na Saharę. Pokonaliśmy ponad 1000 km dwoma jeepami z przewodnikiem. Zobaczyliśmy wiele ciekawych miejsc i stworzyliśmy mnóstwo dokumentacji: filmowej, zdjęciowej, a nawet dźwiękowej. Zapas inspiracji na czas kreatywnej suszy. Widzieliśmy, jak wygląda fatamorgana, byliśmy w oazie, podróżowaliśmy w karawanie na wielbłądach. Doświadczyliśmy całego spektrum przeżyć. To był dogłębny research. I teraz, po kilku miesiącach pracy, widać rezultaty, korzyści z tej wyprawy.

© materiały partnera

Wszyscy wyobrażają sobie Saharę jako falujący piasek, a przecież zwykle wygląda całkiem inaczej.

Żeby odtworzyć autentyczną pustynię, po prostu trzeba ją zrozumieć i jej doświadczyć. Pustynia ma wiele twarzy. Poza tą klasyczną, piaszczystą, którą znamy z filmów, mamy też tereny kamieniste, żwirowe, a nawet solne. Mnóstwo wariacji. Podróżując przez pustynię, czujesz się czasem trochę jak w grze z otwartym światem. Co kilka godzin zmieniasz biomy i krajobraz nagle prezentuje się zupełnie inaczej. Zwłaszcza, gdy wkraczasz w góry i tereny półpustynne.

I pomysł na tę pustynną grę narodził się, zanim poznaliście inwestorów podczas Game Industry Conference? Mieliście już dla nich gotowy pitch?

Pracowałem nad tym pomysłem bardzo długo. Dwa lata przygotowywałem się do założenia firmy i do wystartowania z projektem. Nauczyłem się grafiki 3D, żeby móc zwizualizować to, co chcę przekazać. Dużo wysiłku poszło również w research i opis świata. No i najważniejsze – ustaliłem, jak mają wyglądać główne mechaniki gry.

I z tym design docem przyjechałeś tutaj?

Tak, i to jest ciekawa historia. Moich inwestorów z Erebor Capital poznałem w taksówce dwa lata wcześniej, właśnie w drodze na Game Industry Conference. Pitch miałem gotowy dużo później, ale na szczęście znałem już odpowiednich ludzi. Takie relacje buduje się długo. To jak małżeństwo, więc trzeba być pewnym, że obie strony rezonują na podobnych falach. Umowę podpisaliśmy tutaj w Poznaniu, więc GIC jest dla mnie miejscem symbolicznym.

Gdyby nie Game Industry Conference, tutejsze spotkania, networking, trudniej byłoby znaleźć inwestora i ruszyć z projektem?

Tak, dlatego, że jak się pracuje w gamedev, to człowiek ma ograniczoną wiedzę odnośnie do tego, jak działa rynek. Znam się na robieniu gry, w pewnych aspektach, ale nie wiedziałem, jak się zakłada firmę, skąd pozyskiwać fundusze, jak działa ten system. A dzięki GIC mogłem spotkać ludzi, którzy to wiedzą. Nie chodzi już nawet o same kontakty, ale wiedzę, know-how. Możemy wziąć udział w panelach i wykładach, które pozwalają nam wyjść z naszej bańki i dowiedzieć się czegoś ważnego. Za pierwszym razem uczestniczyłem w wykładach, które mówiły, jak pozyskać inwestorów, jaka jest różnica między inwestorem a publisherem i tak dalej. Po prostu tego nie wiedziałem.

Jaki macie budżet na produkcję?

Nie wiem, czy mogę o tym mówić. Na pewno nie o konkretach.

A w przybliżeniu?

To jest na granicy między indie i indie premium, w kategoriach globalnych.

© materiały partnera

A czy to już standard, że studio zaczynające w Polsce, składające się z weteranów, ale jednak nowe, które będzie dopiero robiło swój pierwszy projekt, może znaleźć inwestora tutaj, lokalnie? Czy mamy w Polsce własną infrastrukturę finansową dla game developmentu?

W tej chwili generalnie, na całym świecie, bardzo trudno o inwestorów, więc Polska pod tym względem się nie wyróżnia. Ani pozytywnie, ani negatywnie. Dziś wszystko jest bardziej ustrukturyzowane i Erebor Capital jest dobrym tego przykładem. Inwestor wchodzi na wczesnym etapie, kiedy spółka dopiero powstaje, dzięki czemu można wszystko zrobić dobrze i uniknąć wielu zwyczajowych błędów. Dzięki temu na późniejszym etapie łatwiej zdobyć inwestycje poza Polską. Generalnie pracujemy w przemyśle, który jest światowy. Także jeżeli chodzi o inwestycje.

Przemysł światowy i na światowym poziomie?

Jeżeli chodzi o kwestie związane bezpośrednio z gamedev, to bez wątpienia. Polska oraz Szwecja są dużymi i mocnymi jakościowo hubami w regionie. Mamy bardzo silne marki, solidne studia średniej wielkości i wiele mniejszych, które też sobie świetnie radzą. To pozwala budować kompetencje na każdej płaszczyźnie. Natomiast jeżeli chodzi o publisherów, to też mamy sporo wydawców. Może nie mamy takiego, który by pozwalał regularnie wydawać gry AAA w Polsce…

Jeszcze nie mamy.

Jeszcze, no właśnie.

Dziękuję za rozmowę i powodzenia z waszym pierwszym przebojem.

* Przemysław Solski. Archeolog z wykształcenia, wcześniej związany z 11 bit studios, gdzie pracował przy Frostpunku i dodatku Frostpunk: The Last Autumn, a przy Frostpunk 2 odpowiadał za projektowanie rozgrywki jako lead gameplay designer. Dziś CEO i game director Ogham Interactive, studia pracującego nad swoją pierwszą grą, inspirowaną kulturą Tuaregów i krajobrazem Sahary.

Płatna współpraca z Fundacją Vitruvio
Wybrane dla Ciebie
Wyłączono komentarze
Jako redakcja Wirtualnej Polski doceniamy zaangażowanie naszych czytelników w komentarzach. Jednak niektóre tematy wywołują komentarze wykraczające poza granice kulturalnej dyskusji. Dbając o jej jakość, zdecydowaliśmy się wyłączyć sekcję komentarzy pod tym artykułem.
Redakcja serwisu Money.pl