Choć na pierwszy rzut oka, z perspektywy racjonalnej, tak silna polaryzacja stanowisk może zdawać się dziwna, to z perspektywy psychologicznej jest jak najbardziej zrozumiała. Tłumaczy ją efekt opisany dawno temu przez behawiorystów i psychologów społecznych, określony jako zamykanie dysonansu poznawczego. Chodzi o to, że my wszyscy, na co dzień, przy podejmowaniu rutynowych, częstych lub mniej istotnych decyzji, posługujemy się pewnymi uproszczeniami (tzw. heurystykami) i staramy się nie zmieniać naszej opinii czy światopoglądu „bez powodu”. Dlatego mamy tendencję do nieobiektywnej oceny argumentów czy zdarzeń, z którymi się spotykamy. Umniejszamy wagę tych, które przeczą naszym aktualnym przekonaniom, a wzmacniamy te, które je potwierdzają. Często także usprawiedliwiamy rzeczy, które sami robimy, czy w których bierzemy udział, a niejako dla równowagi oczerniamy te, których nie robimy, czy z których nie korzystamy. Oczywiście naturalne jest, że robimy to, co uważamy za rozsądne, a nie robimy tego, co naszym
zdaniem rozsądne nie jest, ale często wyolbrzymiamy argumenty przemawiające za tym, co nam 'pasuje', a jednocześnie łatwiej i chętniej akceptujemy argumenty przeciwko rzeczom, których i tak, nawet z innych powodów, nie robimy lub nie lubimy.