Wzięli ślub kościelny. ZUS nie przyznał renty. Jest wyrok sądu

Sąd wskazał w wyroku z 3 września tego roku, że dowodem zawarcia małżeństwa przed umową konkordatową jest wyłącznie akt sporządzony przez Urząd Stanu Cywilnego. W sprawie nie przedstawiono takiego dokumentu, a w skróconym akcie zgonu zmarły widniał jako wdowiec. To przesądziło o braku ustawowej wspólności małżeńskiej, blokując wdowie możliwość starania się o rentę rodzinną.

Wanda L. przekonywała, że para zawarła związek zgodnie z prawem kanonicznym, mieszkała razem i prowadziła wspólne gospodarstwo aż do śmierci męża 24 grudnia 2019 r. Podkreślała opiekę w chorobie i ciągłość więzi, także w czasie pobytu w hospicjum. Nie wykazała jednak dokumentu, który wykazałby, że w dniu śmierci męża pozostawała z nim w związku małżeńskim w rozumieniu przepisów prawa cywilnego.

Organ rentowy wniósł wobec tego oddalenie odwołania wdowy, a sąd podtrzymał stanowisko, że bez aktu USC nie ma małżeństwa w rozumieniu prawa cywilnego. Zaznaczył, że tylko w tym porządku prawnym można oceniać prawo do renty rodzinnej z FUS.

Kluczowa była data ślubu: grudzień 1996 r. Wtedy, zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, małżeństwo - by niosło za sobą skutki prawne - zawierało się przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Dopiero po ratyfikacji przez Polskę Konkordatu w 1998 roku możliwe stało się wywoływanie skutków cywilnych przez ślub kanoniczny (kościelny).

Sąd wyjaśnił, że art. 10 Konkordatu zrównał małżeństwa kanoniczne z cywilnymi, ale nie przewidział tzw. konwersji związków wyznaniowych sprzed 15 listopada 1998 r. w małżeństwa cywilne.

W konsekwencji uznano, że w dacie śmierci Marek K. nie pozostawał w małżeństwie w rozumieniu prawa rodzinnego. Po ślubie wyznaniowym strony nie zawarły ślubu cywilnego. To wykluczyło spełnienie warunków do renty rodzinnej z art. 70 ustawy o emeryturach i rentach. Wyrok: SO w Suwałkach z 3 września 2025 r., sygn. III U 188/25.

Źródło: prawo.pl