inspektor nadzoru budowlanego (strona 2 z 5)

Skutki naruszenia prawa prowadzące do powstania zagrożenia dla życia i zdrowia ludzkiego mogą być uznane za rażące, nie dające się pogodzić z wymogami praworządności.

Wpis od skargi kasacyjnej powinien być uiszczony razem z jej wniesieniem, a najpoźniej z upływem terminu wskazanego do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zgodnie z art. 220 par. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu środka zaskarżenia z powodu nieuiszczenia wpisu, wolne jest od obowiązku jego uiszczania.

Naruszenie prawa materialnego, o którym mowa w art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, może dotyczyć wyłącznie naruszenia przepisów prawa administracyjnego materialnego, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego wyroku. Przepisy należące do innych gałęzi prawa /np. prawo cywilne, prawo pracy/, mogą mieć zastosowanie w prawie administracyjnym tylko w tych przypadkach, kiedy ustawa tak stanowi /np. art. 30 par. 1 Kpa, art. 106 par. 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Spory kompetencyjne między organami samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej stosownie do art. 166 ust. 3 Konstytucji RP, rozstrzygają sądy administracyjne. Normę tę uzupełniają art. 4 i art. 15 par. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ wskazujące na właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach rozstrzygania sporów kompetencyjnych.

Dla zachowania terminu, w przypadku wysyłania pism w postępowaniu sądowym, obejmujących wnioski i oświadczenia stron /pism stron/ za pośrednictwem urzędu pocztowego, podstawowe znaczenie mają pocztowe potwierdzenia nadania pism, ponieważ oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Nie jest więc wystarczające twierdzenie strony, że dopełniła czynności w terminie, ponieważ nadała przesyłkę w urzędzie pocztowym, jeżeli potwierdzeniem tego mają być wyłącznie jej własne słowa /art. 86 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Pogląd, że brak możliwości wniesienia wpisu sądowego jest barierą uniemożliwiającą dochodzenie swoich praw, rozumianej jako ograniczenie prawa do sądu można uznać za trafny ale tylko w przypadku gdyby odmowa zwolnienia od wpisu była oczywiście niezasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, może z urzędu badać, czy skarga ta została wniesiona przez stronę /art. 173 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Sąd może wymierzyć grzywnę w każdym przypadku stwierdzenia uchybienia terminu przez organ /art. 55 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270/, choćby organ już spełnił niewykonany w terminie obowiązek.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zagrożenie wszczęciem postępowania egzekucyjnego stanowi okoliczność wskazującą na istnienie prawdopodobieństwa poniesienia znacznej szkody w przypadku wykonania rozstrzygnięć, o których wstrzymanie wykonania wnioskowała strona skarżąca /art. 61 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

1. Norma branżowa BN-80/8976/31 określa odległości, jakie należy stosować dla gazociągów w zakresie ciśnień nominalnych powyżej 0,4 MPa do 6,4 MPa, przy czym różnicuje te odległości wprowadzając odległości podstawowe, zmniejszone i szczególne, których wielkość uzależnia od stosunku wielkości naprężenia dopuszczalnego, a także od ciśnienia roboczego gazociągu i zastosowanych zabezpieczeń. 2. Niewątpliwie niezachowanie wymaganej odległości poziomej budynku mieszkalnego od gazociągu wysokiego ciśnienia, narusza rażąco prawo, z uwagi na skutki jakie może to spowodować w przypadku awarii.

1. Stosownie do ust. 3 art. 97 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. 2003 nr 207 poz. 2016 ze zm./, postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, może być wszczęte również na wniosek organu samorządu zawodowego. W przepisie tym jest mowa o jednym postępowaniu - w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie, zaś fazą wstępną, pozwalającą organowi nadzoru budowlanego na sformułowanie stosownego wniosku, jest postępowanie wyjaśniające. Do tej fazy postępowania nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego o wszczęciu postępowania /art. 61 tego Kodeksu/. 2. Postępowanie wyjaśniające jest wewnętrznym postępowaniem organu nadzoru budowlanego i wpływu na bieg tego postępowania, nie mają podmioty z zewnątrz.

Ustawa procesowa /ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości tego aktu, jak ma to miejsce w postępowaniu przed organami administracji /art. 152 par. 1 i art. 159 par. 1 Kpa/.

Z art. 49 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ wynika, że przepis ten obejmuje wszelkie formalne braki pisma procesowego, którym jest również wniosek z art. 86 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o przywrócenie uchybionego terminu, o ile tylko ustawa nie przewiduje, że powinny one powodować odrzucenie pisma. Przeto przepisowi art. 49 par. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega również przypadek niedopełnienia przez stronę wymogów z art. 87 tej ustawy, skoro ani ten przepis, ani żaden inny przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują z tego powodu odrzucenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

W postępowaniu nadzorczym /o stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę/, badaniu podlega nie to, czy decyzja o pozwoleniu na budowę jest sprzeczna z planem miejscowym lecz to, czy decyzja o pozwoleniu na budowę narusza i w jakim stopniu, ustalenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

1. Naruszenie przez sąd I instancji przepisów prawa materialnego może nastąpić w dwóch formach: przez błędną wykładnię /mylne rozumienie normy prawnej/, bądź przez błędną subsumcję /wadliwe uznanie, że ustalony stan faktyczny odpowiada hipotezie normy prawnej/, obie te podstawy nie mogą zachodzić jednocześnie. 2. Skarga kasacyjna, zawierająca jednocześnie zaskarżenie kilku różnych orzeczeń sądu I instancji, jest przykładem tego, jak nie powinna być sporządzana skarga kasacyjna przez pełnomocnika, który formalnie legitymuje się profesjonalnym przygotowaniem zawodowym, a więc jest adwokatem lub radcą prawnym.

Sądy administracyjne poza przypadkiem przeprowadzenia uzupełniającego dowodu z dokumentu - art. 106 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, do którego stosuje się odpowiednio przepisy Kpc, prowadzą swoje postępowanie wyłącznie na podstawie przepisów zawartych w tej ustawie. Podstawą skargi kasacyjnej z art. 174 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być jedynie naruszenie przez wojewódzki sąd administracyjny przepisów postępowania sądowoadministracyjnego.

1. Określenie sposobu reprezentacji osoby prawnej nie musi pokrywać się z umocowaniem do działania w imieniu osoby prawnej. 2. Stosownie do przepisu art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, sąd powinien udzielać stronom występującym bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek i pouczeń. Dlatego też w razie, gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma strony budzi wątpliwości, co do treści tego wezwania, nie można z tego wyprowadzać skutków niekorzystnych dla strony.

Pod pojęciem terminu rozumie się zastrzeżenie dodatkowe czynności prawnej, przez który jej skutek zostaje ograniczony w czasie. Termin różni się od warunku tym, że jest to zdarzenie zawsze pewne, a zatem brak jest elementu niepewności. Termin może być określony bądź przez wskazanie ściśle określonej daty lub przez określenie okresu /np. w ciągu dni, tygodni, miesięcy lat/.

Tryb administracyjny rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest uzależniony od braku dobrowolnej zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości. Po doręczeniu decyzji zezwalającej na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, strony są związane tą decyzją i obowiązane ją wykonać pod sankcją zastosowania egzekucji administracyjnej. Zgoda strony nie ma znaczenia prawnego.

1. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wtedy, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. 2. Wydane przez organ administracji orzeczenie w przedmiocie odmowy wyłączenie pracownika nie podlega zaskarżeniu, bowiem przepisy nie przewidują takiej możliwości, a w konsekwencji nie jest możliwe zaskarżenie takiego orzeczenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego /art. 3 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.

Zgodnie z regulacją art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ w danej instancji pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie i skarga o wznowienie postępowania. W sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne pobiera się wpis stały. Stosownie do odesłania zawartego w art. 233 cyt. ustawy wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm./. Przepisy rozporządzenia stanowią lex specialis w stosunku do przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zasadne jest wezwanie skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w związku z ich wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zważywszy, iż skarżący nie zostali zwolnieni, w drodze przyznania prawa pomocy, ani na podstawie art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Pogląd, że prawo pomocy przysługuje tylko w sytuacjach wyjątkowych jest niezgodny z art. 246 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, który nie zawiera takiej przesłanki do przyznania tego prawa.

Ustawowy wymóg złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu ma na celu zobligowanie strony do zwięzłego i rzeczowego wykazania oraz usystematyzowania okoliczności faktycznych mających wpływ na wynik tego postępowania. Sądowi ma natomiast umożliwić szybką ocenę tych okoliczności oraz sformułowanie rozstrzygnięcia. Brak nadania wnioskowi takiej formy skutkuje powstrzymaniem się sądu od badania zasadności żądania strony i pozostawieniem go bez rozpoznania.