komentarz walutowy (strona 36 z 109)

Początek nowego tygodnia na rynku PLN przyniósł podbicie zmienności - z jednej strony inwestorzy muszą zmierzyć się z mocnym dolarem, z drugiej natomiast polski rynek kapitałowy został przekwalifikowany z EM do grupy rynków rozwiniętych (decyzja FTSE Russell).

Eurodolar pozycjonuje się teraz w pobliżu linii 1,17, zatem dolar nadal utrzymuje moc, a nawet zyskał w porównaniu z poziomami wczorajszego wieczoru. W zasadzie nie byłoby teraz zaskoczeniem zejście wykresu jeszcze trochę niżej, aby przetestować sierpniowe minima w pobliżu 1,1670.

Prezentacja „szczegółów” ustaw podatkowych przez Donalda Trumpa, jaka miała miejsce w środę, nie zainspirowała inwestorów, gdyż od propozycji do finalizacji droga może być daleka i czasami też „wyboista”. Tymczasem kluczem dla podtrzymania zwyżek dolara nie jest już tylko kwestia grudniowej podwyżki stóp, a to, czy na tymże posiedzeniu FED podtrzyma swoje plany 3-krotnego zacieśnienia polityki w 2018 r.

Koniec tygodnia, miesiąca i kwartału często bywa powodem pozbawionych uzasadnienia wahań rynkowych. Z drugiej strony kalendarz na piątek jest napakowany interesującymi wydarzeniami, które pozwolą ustawić się inwestorom na październik. Po wczorajszej realizacji zysków dolar nie wydaje się już „wygrzany”, ale na mocniejszy impuls może poczekać aż do przyszłego tygodnia. Dziś więcej dzieje się dla euro, funta i dolara kanadyjskiego.

W rzeczy samej, kalendarium jest dziś szczelnie wypełnione, ale oczywiście nie wszystko będzie dla nas istotne. Na przykład nie muszą nas zajmować dane z Chile o bezrobociu i produkcji przemysłowej, które pojawią się o 14:00. Rynkiem eurodolara i innych głównych par nie wstrząsną też wiadomości o inflacji na Węgrzech, ani nawet analogiczne doniesienia z Francji czy Włoch.

W dalszym ciągu jednak należy mieć świadomość, iż mamy układ fundamentalny skłaniający do rewizji założeń co do dalszego zachowania dolara - podwyżki stóp, napięcie geopolityczne oraz ostatnie wyniki wyborów.

Poniedziałek upłynął rynkom pod znakiem polityki. Inwestorzy początkowo rozważali, co oznaczać będą wybory w Niemczech i Nowej Zelandii, ale te tematy dość szybko zeszły na dalszy plan. Kolejna eskalacja napięcia na linii USA - Korea Płn. doprowadziła do umocnienia jena i franka. Dobrze radzi sobie też dolar amerykański i funt.

Powrót obaw o wzrost napięć w europejskiej polityce po niemieckich wyborach federalnych będzie oddziaływać na euro jedynie krótkoterminowo: do katalońskiego referendum możemy obserwować napięcia na rynku długu państw strefy euro.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku polskich aktywów przyniosło relatywnie spokojną reakcję na wyniki wyborów w Niemczech. Część obserwatorów zwracała nawet uwagę na fakt, iż przejście SPD do opozycji może być korzystne dla Polski.

Opublikowane wczoraj po południu lepsze dane z USA (indeks Philly FED, cotygodniowe bezrobocie i indeks wskaźników wyprzedzających Conference Board) nie zdołały podtrzymać dobrych nastrojów na dolarze, jakie zapanowały po komunikacie FED w środę.

Nocny skok awersji do ryzyka z winą po stronie Korei Północnej wspiera jena i inne bezpieczne przystanie, ale też stał się łatwym pretekstem do realizacji zysków z rajdu dolara. Tradycja podpowiada odreagowanie, choć bliskość weekendu może hamować aktywność. W kalendarzu mamy sporo wystąpień i danych.

Korea Północna po raz kolejny znalazła się na świeczniku rynków finansowych w trakcie sesji azjatyckiej. Niemniej jednak efekt w postaci zmian cen różnych aktywów nie jest już tak znaczący, jak miało to miejsce w przeszłości. Tymczasem na krajowym podwórku mamy coraz więcej sygnałów świadczących o narastającej presji inflacyjnej, która może doprowadzać do coraz większego rozłamu wśród członków Rady Polityki Pieniężnej.

W 10 dni złoto potaniało o 4,3 proc., spadając w czwartek na koniec dnia do 1291 USD za uncję, co jest najniższym poziomem od 24 sierpnia br. Po drodze została przełamana ważna psychologiczna bariera 1300 USD, która w kwietniu i maju zatrzymała wzrosty cen tego kruszcu. Co stało za tym tąpnięciem na ryku złota? Dlaczego w oczach inwestorów świeci ono teraz mniejszym blaskiem? I co dalej z cenami?

Harmonogram przewiduje dziś naprawdę dużo danych. Spójrzmy pokrótce na to, co nas czeka. O 8:45 ujrzymy dynamikę PKB Francji za II kw. roku 2017. Kwadrans później napłyną indeksy PMI dla usług i przemysłu Francji.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku nie przyniosło większych emocji - inwestorzy analizowali zakończone posiedzenie FED, a sam dolar oddał nieco wcześniej zwyżki. Lokalnie zapiski RPP nie przyniosły zaskoczeń - warto jednak podkreślić wyraźne zaznaczenie faktu, iż jeżeli dane wskazywać będą na silniejszą presję inflacyjną to Rada powinna rozważyć szybsze podwyżki.

Największym zaskoczeniem po wczorajszym posiedzeniu FED jest fakt, że nie wzrosła liczba przeciwników grudniowej podwyżki stóp, a także utrzymane oczekiwania członków tego gremium, co do posunięć w 2018 r.

Fed nie zamierza rezygnować z wcześniej nakreślonej ścieżki zacieśniania monetarnego i staje w opozycji do sceptycznie nastawiony uczestników rynku. Teraz to rynek musi się ugiąć przed nieugiętością Fed, a to oznacza odbicie niedowartościowanego dolara.

Najważniejszym wydarzeniem tygodnia oraz prawdopodobnie już reszty tego miesiąca była wczorajsza decyzja Rezerwy Federalnej na temat dalszego prowadzenia polityki monetarnej. Biorąc pod uwagę fakt, że dolar stanowi najważniejszą walutę na świecie, należy traktować wczorajsze wydarzenie w zasadzie jako najważniejsze posiedzenie głównych banków centralnych w tym miesiącu. Okazuje się, że pomimo słabych oczekiwań, Fed zaskoczył dosyć pozytywnie.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku było oczywiście zakończenie posiedzenia FED. Zgodnie z oczekiwaniami we wrześniu zapadła decyzja o rozpoczęciu (w X) ograniczania sumy bilansowej wynoszącej obecnie 4,2 biliona dolarów (redukcja o 10 mld miesięcznie).

We wtorek rano dolar jest nieco słabszy na głównych ustawieniach, co może przypisać niepewności związanej ze zbliżającym się kluczowym wydarzeniem, jakim jest kończące się jutro posiedzenie FED. Na rynku długu widać oznaki zbliżającej się korekty po silnych wzrostach rentowności obligacji rządowych z ubiegłego tygodnia.

W przeddzień decyzji Fed w kwestii stóp procentowych waluta amerykańska pozostaje nieco słabsza a indeks dolara utrzymuje się poniżej okrągłego poziomu 92 pkt.

Dolar pozostaje silny globalnie z pomocą rosnących rentowności obligacji i panującym przeświadczeniu, że Fed będzie dążył do kolejnej podwyżki w grudniu. Do decyzji FOMC mamy jeszcze ponad 24 godziny, a w międzyczasie kalendarz danych makro nie rozpieszcza. Więcej emocji było ostatnio przy wystąpieniach przedstawicieli banków centralnych, ale tych też dziś brakuje.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym nie przyniosło większych zmian na wycenie - lokalnie warto jednak wspomnieć o ponownym podejściu kursu EUR/PLN do okolic 4,30 zł.

O 11:00 przekonamy się, jak wypadł ważny wskaźnik z Niemiec - indeks instytutu ZEW. Nie jest on tak ważny jak indeks Ifo, takie przynajmniej przeświadczenie panuje wśród inwestorów i analityków, ale oczywiście może mieć znaczenie.

Wczoraj rano, ale i też po południu pisałem o tym, że dolar może wygasić obserwowane od początku tygodnia zwyżki, gdyż inwestorzy mogą obawiać się zaplanowanych na drugą połowę tygodnia istotnych danych makro z USA - w czwartek mamy sierpniową inflację CPI, a w piątek dynamikę sprzedaży detalicznej i produkcji przemysłowej. To może rzutować na sentyment rynków przed zaplanowanym na przyszły tydzień posiedzeniem FED.