To dwa razy więcej takich umów niż przed dekadą. Gwałtowny wzrost zainteresowania – jak podaje "GW" – nastąpił po pandemii. Cytowany przez dziennik Andrzej Prajsnar z portalu GetHome.pl wiąże ten trend z demografią oraz pogłębiającymi się problemami z dostępnością opieki.
Seniorzy oddają za opiekę swoje mieszkania
Z przywołanych przez dziennik danych Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że większość tych transakcji, bo blisko 17 tys., dotyczy lokali mieszkalnych i domów. W przypadku nieruchomości rolnych liczba ta nie przekracza 3 tys. i tu nie odnotowano znaczącego wzrostu.
DLA CIEBIEPrzetestował setki zawodów. Który wybrałby na start? - Wojciech Kaczmarczyk II Pierwsza praca #4
Jak wskazuje rozmówca "GW", adwokat Iwo Klisz, umowa dożywocia to prawnie wiążąca transakcja wymienna. Senior przenosi własność nieruchomości na nabywcę, który w zamian przejmuje twardy obowiązek dożywotniego utrzymania, zapewnienia wyżywienia, ubrań, pomocy w chorobie oraz pokrycia kosztów pogrzebu. Prawo przewiduje mechanizmy ochronne – w sytuacjach konfliktowych sąd może zamienić świadczenia na dożywotnią rentę, a w skrajnych przypadkach rażącej krzywdy doprowadzić do rozwiązania umowy i odzyskania nieruchomości przez seniora.
Robert Majkowski, prezes Funduszu Hipotecznego DOM, zwraca uwagę, że 99 proc. tego typu umów jest podpisywanych pomiędzy osobami prywatnymi. Te zawierane z funduszami stanowią zaledwie 1 proc.
Fundusz, w zamian za mieszkanie, wypłaca seniorowi pieniądze na utrzymanie. Wysokość świadczeń zależy od wieku oraz płci emeryta, a także od wartości posiadanej przez niego nieruchomości. Jednak, jak w rozmowie z "GW" zaznacza Majkowski, im starszy senior i większa wartość nieruchomości, tym wyższe świadczenia.
Jak czytamy w dzienniku, senior ma prawo do rozwiązania umowy. Wycofanie się wiąże się jednak z obowiązkiem zwrotu wypłaconych środków oraz poniesionych kosztów wraz z odsetkami za okres obowiązywania umowy.
Absolwentka Stosunków Międzynarodowych, Administracji i Prawa. Zawodowe doświadczenie zdobywała m.in. w Gazecie Wrocławskiej i Radiu Wrocław. Polowanie na informacje i polityków ma we krwi. Nie gubi się także w gąszczu prawniczych paragrafów. Od dziecka zajmowała ją polityka, zamiast bajek ciekawsze było dla niej zaprzysiężenie prezydenta. Najpierw skończyła Stosunki Międzynarodowe, ale było jej mało, więc dołożyła do tego Administrację i Prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracowała w Gazecie Wrocławskiej i Radiu Wrocław. "Drogę jeszcze odnajdę, tymczasem z gubienia mam frajdę" - to jej dewiza na odkrywanie świata, dlatego najbardziej lubi atmosferę stacji benzynowych, dworców i lotnisk — żeby ciągle znajdować się w nowym a ciekawym miejscu. Jeść sushi pałeczkami nauczyła się dopiero w Japonii, więc to, jak się tańczy tango, zobaczy wkrótce w Argentynie. Ma pamięć do rozmów jak Truman Capote. Najbardziej lubi wracać do jego powieści "Z zimną krwią".
