Druk Rp-7 – kiedy jest potrzebny?

Pracodawca, który swojego pracownika zatrudnił po roku 1998, zobowiązany jest do wystawienia zaświadczenia na druku ZUS Rp-7, gdy zamierza on ubiegać się o rentę z tytułu niezdolności do pracy albo o emeryturę w związku z ukończeniem wymaganego wieku do końca 2014 roku. Taki obowiązek pojawia się także zawsze wtedy, kiedy pracownik tego zażąda. Od 2 sierpnia 2018 r. obowiązuje nowy wzór formularza – druk ZUS ERP-7.

Pracodawca druk Rp-7)
dla swojego pracownika wypełnić musi zarówno wtedy, gdy jest to jego obecny pracownik, jak również wówczas, gdy jest to były pracownik. Zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu ZUS Rp-7 wystawiane jest na podstawie listy płac albo karty wynagrodzeń (w poszczególnych przypadkach może to być także inny dokument źródłowy).

Zaświadczenie wydawane przez pracodawcę związane jest z potwierdzeniem wysokości wynagrodzeń. Jest ono niezbędne dla ZUS-u w celu obliczenia świadczeń emerytalno-rentowych. Kwota zarobków decyduje o wysokości emerytury ustalanej na dotychczasowych zasadach. Przysługuje ona osobom urodzonym przed 1949 rokiem, a także osobom urodzony później, o ile spełniają one warunki wymagane do przyznania wcześniejszej emerytury na przykład górniczej lub z Karty Nauczyciela. Drugim celem wystawienia tego zaświadczenia jest przyznanie renty z powodu niezdolności do pracy czy renty rodzinnej. Zazwyczaj to właśnie w takich sytuacjach pracodawca wystawić musi swojemu pracownikowi druk Rp-7.

Zazwyczaj druk Rp-7 wypełnić może jedynie pracodawca, który faktycznie zatrudniał pracownika. Od tej zasady jest jednak odstępstwo, jeżeli na przykład z uwagi na przekształcenia przedsiębiorstwo zostało przejęte przez kogoś innego. Wówczas zaświadczenie wystawia następca prawny pracodawcy. Jeżeli firma jest w stanie upadku, to druk wypełnić może także likwidator lub syndyk masy upadłościowej. ZUS dopuszcza także dokumenty wystawione na przykład przez Agencję Rynku Rolnego (obecnie Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa) w szczególnych przypadkach, gdy pracownik zatrudniony był w sektorze rolnym.

Ten formularz składa się z nagłówka oraz kilku opisanych części. W punkcie 3 podana jest tabelka, do której pracodawca wpisuje wynagrodzenie pracownika osiągnięte w poszczególnych latach. Pracodawca zobowiązany jest do wykazania wszystkich tych lat, a jeżeli jest ich więcej niż 10, zobowiązany jest do dołączenia drugiego druku.

Wystawienie tego zaświadczenia nie jest konieczne, jeżeli konto ubezpieczonego zawiera dane pozwalające na ustalenie prawa i wysokości świadczenia. ZUS prowadzi indywidualne konto ubezpieczonego. To właśnie tam zapisywane są wszystkie składki, a także informacje dotyczące przebiegu ubezpieczenia osoby od pierwszego stycznia 1999 roku. Dlatego osoby, które starają się o przejście na emeryturę na nowych zasadach, nie muszą już wykorzystywać tego druku.

Pracodawca nie ma możliwości zapytania pracownika o cel wydania zaświadczenia, a więc do oceny zasadności jego wystawienia.