Historyczny szczyt notowań Orlenu. Akcje biją rekordy na giełdzie

Wtorkowa sesja na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie upłynęła pod znakiem wyraźnych wzrostów głównych indeksów, jednak uwaga inwestorów skupiła się przede wszystkim na sektorze energetycznym i paliwowym. To symboliczny moment dla największej polskiej spółki. Notowania Orlenu przebiły poziomy nienotowane od blisko dekady, ustanawiając nowy, historyczny szczyt. W trakcie handlu za jeden walor płacono ponad 135 złotych, co oznaczało niemal pięcioprocentowy wzrost w ujęciu dziennym.

To kolejny kamień milowy w imponującej passie spółki. Na początku stycznia akcje Orlenu przełamywały barierę 100 złotych, co już wtedy było uznawane za spektakularny sukces. W ciągu zaledwie dwóch miesięcy kurs wzrósł o kolejne 35 procent, potwierdzając siłę trendu wzrostowego.

Skala zainteresowania inwestorów jest ogromna. Z rynkowych statystyk wynika, że obroty na akcjach płockiego koncernu przekroczyły barierę 320 milionów złotych. Oznacza to, że handel papierami tej jednej firmy odpowiadał za blisko jedną czwartą całkowitego obrotu w ramach indeksu największych spółek WIG20. Warto zauważyć, że optymizm nie ograniczył się wyłącznie do lidera rynku – mocne, dwucyfrowe wzrosty notowała również Polska Grupa Energetyczna, co potwierdza szerszy trend napływu kapitału do sektora tradycyjnej energii.

Obecna wycena jest kulminacją trendu wzrostowego, który rozpoczął się na początku ubiegłego roku. Jeszcze w pierwszych miesiącach 2025 roku papiery wartościowe koncernu można było nabyć za niespełna 50 złotych. Od tamtego czasu ich wartość uległa niemal potrojeniu, co w przypadku podmiotu o tak ogromnej skali działalności jest stopą zwrotu rzadko spotykaną na rozwiniętych rynkach europejskich.

Dzięki tak dynamicznej aprecjacji, pozycja Orlenu jako największej spółki na krajowym parkiecie uległa zabetonowaniu. Dziennik "Parkiet" wylicza, że całkowita kapitalizacja przedsiębiorstwa sięgnęła poziomu 157 miliardów złotych. Koncern całkowicie deklasuje tym samym rynkową konkurencję. Zajmujący drugą pozycję w zestawieniu bank PKO BP wyceniany jest na kilkadziesiąt miliardów złotych mniej, natomiast kolejne na liście instytucje finansowe – takie jak Santander Bank Polska czy Bank Pekao – osiągają zaledwie około jednej trzeciej wartości rynkowej paliwowego giganta. Podobny dystans dzieli od lidera miedziowy KGHM.

Aby zrozumieć fenomen ostatnich wzrostów, należy spojrzeć na szeroki kontekst makroekonomiczny i międzynarodowy. Podczas gdy większość spółek notowanych na warszawskim parkiecie zmaga się z przecenami i jest obecnie wyceniana niżej niż jeszcze w lutym, akcje Orlenu zyskały w tym samym czasie kilkanaście procent. Kluczem do tej rynkowej anomalii jest sytuacja na Bliskim Wschodzie.

Przypomnijmy, że pod koniec lutego doszło do drastycznej eskalacji napięć w regionie, kiedy to połączone siły Stanów Zjednoczonych i Izraela przeprowadziły ataki na terytorium Iranu. Konflikt szybko zaczął rzutować na stabilność innych państw w regionie Zatoki Perskiej. Dla rynków finansowych oznacza to powrót do dobrze znanego scenariusza: rosnącego ryzyka zakłóceń w globalnych łańcuchach dostaw surowców energetycznych. Niepewność co do ciągłości transportu ropy naftowej natychmiast wywindowała notowania czarnego złota na światowych giełdach.

Rosnące ceny surowców to miecz obosieczny dla globalnej gospodarki, ale dla firm z sektora wydobywczo-przetwórczego oznaczają one perspektywę skokowej poprawy rentowności. Jak odnotowuje "Parkiet", powołując się na rynkowe opinie, zawirowania wokół cen ropy i gazu ziemnego powinny znaleźć bezpośrednie odzwierciedlenie w przyszłych zyskach grupy kapitałowej. Dotyczy to nie tylko marż realizowanych w segmencie rafineryjnym, ale przede wszystkim w wysoce dochodowym obszarze poszukiwań i wydobycia.

Fundamenty finansowe spółki już w minionym roku pokazały swoją siłę. Tylko w ostatnim kwartale 2025 roku segment poszukiwawczo-wydobywczy wygenerował ponad 4 miliardy złotych zysku operacyjnego przed potrąceniem odsetek, podatków i amortyzacji (EBITDA LIFO). Stanowiło to jedną trzecią całego wyniku grupy w tym okresie. W skali całego dwunastomiesięcznego okresu rozliczeniowego, działalność ta przyniosła kilkanaście miliardów złotych czystego zysku operacyjnego. W warunkach podwyższonych cen surowców, analitycy spodziewają się, że koncern może dodatkowo powiększyć swoje marże na handlu gazem i gotowymi paliwami.

Mimo euforycznych nastrojów na parkiecie, profesjonalni uczestnicy rynku zachowują pewną dozę ostrożności, a ich zdania co do dalszego potencjału akcji są podzielone. Część ekspertów sugeruje, że po trzykrotnym wzroście wartości w ciągu zaledwie kilkunastu miesięcy, walory mogą być już krótkoterminowo przewartościowane, a w cenę akcji wliczono już najbardziej optymistyczne scenariusze dotyczące zysków z drogiej ropy.

Z drugiej strony nie brakuje głosów, że trend ma wciąż solidne podstawy. Na początku marca analitycy Domu Maklerskiego BOŚ opublikowali raport, w którym wyznaczyli cenę docelową dla akcji koncernu na poziomie 144 złotych. Taka wycena implikuje, że mimo ustanowienia historycznych rekordów, inwestorzy wciąż mają przed sobą przestrzeń do kilkuprocentowych zysków. Dalsze zachowanie kursu będzie jednak ściśle uzależnione od rozwoju sytuacji geopolitycznej na Bliskim Wschodzie oraz decyzji zarządu w kwestii polityki dywidendowej, która tradycyjnie stanowi ważny argument dla długoterminowych posiadaczy akcji w ramach indeksu WIG20.

Warto zauważyć, że obecna passa Orlenu wyróżnia się na tle całego rynku. Podczas marcowych spadków wywołanych atakiem na Iran, gdy indeksy traciły, akcje Orlenu wystrzeliły, co pokazuje, jak silnie inwestorzy wiążą przyszłość spółki z sytuacją na rynkach surowcowych. Kontrast jest jeszcze wyraźniejszy, gdy porównamy obecną sytuację z początkiem roku. W styczniu czerwień zalewała polską giełdę, a większość największych spółek notowała straty, podczas gdy Orlen już wtedy zaczynał budować swoją przewagę.

Sukces płockiego koncernu stał się również tematem międzynarodowych porównań. Kilka dni temu kapitalizacja Orlenu przewyższyła wartość rosyjskiego Gazpromu, co jeszcze niedawno wydawało się nieosiągalne. To symboliczny moment pokazujący, jak drastycznie zmieniły się proporcje na europejskim rynku energetycznym w ciągu ostatnich lat.