Nikt nie chce węgla z gminy. PiS zrobił "nonsensowną operację"

14 kwietnia tego roku Sejm "wrzutką węglową" znowelizował ustawę o zakupie preferencyjnym paliwa stałego przez gospodarstwa domowe, umożliwiając gminom sprzedaż zalegającego wciąż węgla na bardziej elastycznych zasadach - bez limitu i ograniczeń terytorialnych, maksymalnie po 2 tys. zł za tonę. Sejm nazwał tę "dogrywkę" sprzedażą końcową, ustalając jej ostateczny termin na 31 lipca.

"Jednak nikt tego węgla kupić nie chce" - przekonuje Związek Miast Polskich.

"Gminy, moralnie przymuszone do udziału w tej nonsensownej operacji, nie dostały jednak węgla w prezencie, tylko kupiły go za samorządowe pieniądze. Od 1 sierpnia nie będzie już podstawy prawnej do sprzedaży węgla, który zalega na naszych placach" - wyjaśniają samorządy w Polsce.

Związek Miast Polskich przeprowadził ankietę. Otrzymał odpowiedzi z 221 miast. W 138 spośród nich znajduje się łącznie 10 614 ton niesprzedanego węgla (średnio po 77 ton na miasto), za który samorządy zapłaciły ok. 16 milionów złotych. 24 spośród tych miast ma ponad 100 ton węgla, z czego 8 – ponad 300 ton.

"Można założyć, że w skali całego kraju i wszystkich gmin jest tego co najmniej kilka razy więcej" - przekonują samorządowcy.

Dlatego też wystąpili oni do premiera Morawieckiego z wnioskiem o odebranie tego węgla od miast przez państwowych dystrybutorów i zwrot środków gminnych, które są w nim, jak pisze Związek, "utopione, by nie powiedzieć zamrożone".

Przypomnijmy: sprzedaż węgla przez samorządy odbywa się na podstawie ustawy o zakupie preferencyjnym paliwa stałego. Zakłada ona, że gospodarstwa domowe, gminy, spółki gminne i związki gminne mogą kupować węgiel od importerów za nie więcej niż 1500 zł za tonę. Gmina może sprzedawać węgiel mieszkańcom za nie więcej niż 2000 zł za tonę.

Sprzedawcom przysługują rekompensaty, których maksymalny limit na 2023 r. ustalono na 4,9 mld zł. Przy zakupie wcześniej obowiązywał trzytonowy limit. Ceny węgla w każdej gminie można sprawdzić w portalu cieplo.gov.pl.