dziś w money (strona 34 z 380)

Brak krótkoterminowej reakcji na rynku nie wyklucza jednak pogorszenia się nastrojów.

Na razie eurodolar z rejonów typu 1,1880 – 1,19 wraca do 1,1860-65.

Ustawa podatkowa w USA jest na ostatniej prostej, ale ten fakt nie jest szczególnym wsparciem dla dolara. Uczestnicy rynku mają cały czas w pamięci ubiegłotygodniowe posiedzenie FED na którym stwierdzono, że dodatkowy bodziec fiskalny nie będzie miał wpływu na szacunki inflacji, oraz spodziewaną ścieżkę podwyżek stóp procentowych.

Listopad okazał się zaskakująco dobrym miesiącem w polskiej gospodarce sprawiając, że tempo wzrostu PKB w ostatnim kwartale może być ponownie bliskie 5 proc. Dobre dane, ale też korzystne nastroje na rynkach globalnych ponownie umocniły złotego.

Saga związana z przyjęciem przez Kongres reformy systemu podatkowego trwa. Wczoraj Izba Reprezentantów zaakceptowała projekt. Dziś głosowanie w Senacie i … ponowne w izbie niższej. Wszystko przez fakt, że senatorowie chcą usunąć trzy zapisy i delikatnie zmodyfikować kształt pakietu cięć. Wszystko wskazuje jednak na powodzenie, co może stać się umiarkowanie pozytywnym bodźcem dla dolara. Rynek jest już całkowicie uśpiony w przedświątecznym marazmie.

Optymizm związany z ustawą podatkową USA napędza wzrosty indeksów giełdowych, ale na FX panuje flauta.

Lokalnie dane z krajowego rynku pracy nie wstrząsnęły rynkiem.

Ton nadali już w piątek Amerykanie, którzy z zadowoleniem przyjęli informację, że przegłosowanie obniżki podatków od początku przyszłego roku wydaje się już tylko formalnością.

W poniedziałek rano dolar nieznacznie traci, ale jest to korekta obserwowanego umocnienia z piątkowego wieczora. Mimo słabszych odczytów makro nt. indeksu NY FED Mfg., czy też pewnego rozczarowania dynamiką produkcji przemysłowej, dolar został wsparty spekulacjami nt. Marka Rubio, którego udało się przekonać do głosowania za ustawą podatkową.

Pierwsze takty nowego tygodnia przynoszą spokojny handel na rynkach finansowych. Na głównych parach walutach respektowane są dotychczasowe zakresy wahań z dolarem nieco pokrzepionym finalnymi pracami nad ustawą podatkową, podczas gdy na jenie ciąży ujemna korelacja z rosnącym rynkiem akcji. Złoty dalej dryfuje w korytarzu 4,1950-4,2250 na tle gołębich sygnałów z RPP.

Przed nami ostatni pełny tydzień handlu na rynkach finansowych w tym roku. Najbliższe dni będą obfitowały również w wiele istotnych publikacji makroekonomicznych płynących z polskiej gospodarki, niemniej jednak to kwestia reformy podatkowej w USA powinna grać pierwsze skrzypce.

W piątek obserwowaliśmy lekkiego podbicie kwotowań PLN oraz nieco droższy dług w ślad za rynkami bazowymi. Miniony tydzień, choć przyniósł posiedzenia kluczowych instytucji centralnych nie wpłynął znacząco na handel na walutach EM, w tym PLN. Po posiedzeniach FED&ECB uwaga rynków przesuwa się na temat reformy podatkowej w USA. Wedle weekendowych informacji amerykański Kongres powinien we wtorek aprobować ostateczny kształt ustawy, która pod koniec tygodnia miałaby zostać podpisana przez D. Trumpa.

Sytuację, jaka panuje na eurodolarze, dość szczegółowo opisaliśmy pod koniec minionego tygodnia roboczego, w piątek wieczorem. Ów tydzień był szczególny, bo mieliśmy posiedzenia dwóch kluczowych banków centralnych, tj. Rezerwy Federalnej i EBC. W przypadku Fed sprawa była wyjątkowo istotna, bo dokonano podwyżki stóp (przy dwóch głosach sprzeciwu) oraz zaprezentowano prognozy na przyszłe lata.

Dzisiaj dolar wypada słabo - pozytywny wizerunek po wczorajszych danych nt. sprzedaży detalicznej, został przyćmiony przez spekulacje nt. „buntu” dwóch senatorów, który nasilił obawy przez zaplanowanymi na przyszły tydzień głosowaniami nad ostateczną wersją ustawy podatkowej oddzielnie przez obie izby Kongresu.

Podsumowując kończący się tydzień na rynku złotego możemy stwierdzić, iż obserwujemy podtrzymanie lekkiej presji podażowej na PLN, który stracił na większości zestawień ( w tym również w ramach koszyka CEE). Reakcje rynkowe po posiedzeniach kluczowych banków centralnych wskazywały jednak na fakt, iż krajowi inwestorzy w dużej mierze zignorowali sygnały z szerokiego rynku po posiedzeniach FED oraz EBC.

Od wczorajszego popołudnia mamy wysyp wielu istotnych informacji, a kolejne jeszcze przed nami. Dzisiaj o godz. 13:00 mamy decyzję Banku Anglii ws. stóp procentowych, oraz publikację protokołu z tego posiedzenia, a o godz. 13:45 komunikat wyda Europejski Bank Centralny. Kluczowa będzie jednak dopiero konferencja Mario Draghiego, która rozpocznie się o godz. 14:30.

Trochę patosu i retorycznej przesady nie zaszkodzi. Ale tak naprawdę to chyba nie symfonia: a raczej kolejne występy solowe paru wykonawców. Taki przegląd banków centralnych. O czym właściwie mówimy?

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynkach finansowych było zakończenie posiedzenia FED. Zgodnie z oczekiwaniami FOMC zdecydowało się na podwyżkę stóp o 25pb., co było już wcześniej wycenione przez rynku.

FED najpewniej podtrzyma oczekiwania dotyczące trzech podwyżek stóp w 2018 r., ale utrzymująca się niepewność wokół perspektyw inflacji nie pozwoli na podbicie oczekiwań związanych z ruchem w marcu, które oscylują wokół 60-70 proc.

Liderzy Partii Republikańskiej muszą się zmierzyć z nową przeszkodą na drodze do uchwalenia reformy podatkowej. Porażka w wyborach do Senatu w tradycyjnie konserwatywnej Alabamie nakłada dodatkową presję na implementację nowego kodeksu podatkowego. To potencjalny czynnik ryzyka dla dolara, który dziś również czeka na trzecią podwyżkę stóp procentowych w tym roku ze strony Fed.

Rynek dolara pogrążył się w dylematach. Wygrana kandydata Demokratów w specjalnych wyborach w Alabamie podnosi ryzyko wokół przyszłorocznych planów reform. Z drugiej strony oznaki przyspieszenia inflacji dają nadzieję na konstruktywny przekaz FOMC dziś wieczorem.

Dla większości ludzi to dzień jak każdy inny, ale my patrzymy na sytuację przez pryzmat rynku forex czy też rynku giełdowego. Cóż, niewątpliwie z tej perspektywy dzisiejsza środa jest istotna. Może nie przełomowa, ale ważna.

Poranny, środowy handel na rynku walutowym przynosi nieco słabszego PLN, wraz z innymi walutami EM, w oczekiwaniu na wieczorną decyzję FED. Złoty kwotowany jest następująco: 4,2077 PLN za euro, 3,5799 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,6149 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,7721 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 3,245 proc. w przypadku obligacji 10-letnich.

Na wykresie koszyka dolara FUSD nadal pozostajemy poniżej ważnego oporu.

Najprawdopodobniej stan ten utrzyma się do jutra w założeniu, iż posiedzenie FED zdoła wygenerować mocniejszy ruch na USD.