komentarz walutowy (strona 12 z 109)

W weekend odbyły się wybory na Ukrainie i w Japonii. W obydwu przypadkach wynik jest jednoznaczny i stworzenie przez zwycięzców nowych rządów nie powinno być problemem.

Ostatni pełny tydzień lipca przynosi bardzo szeroki zestaw raportów, które łącznie dadzą nam bardzo solidny obraz globalnej gospodarki. Zbliżają się też wyczekiwane posiedzenia najważniejszych banków centralnych. Złoty rozpoczyna ten tydzień od niewielkiego osłabienia.

Po burzliwej końcówce ubiegłego tygodnia poniedziałek przynosi stonowanie emocji. W dzisiejszym kalendarzu próżno szukać pozycji mogących stać się katalizatorem zmienności, a konwersacje raczej skupią się na ważnych wydarzeniach kolejnych dni. Główna uwaga będzie na czwartkowym posiedzeniu EBC. W Wielkiej Brytanii poznamy nowego premiera. Z USA otrzymamy szacunek PKB, ale też rozpoczyna się odliczanie do posiedzenia FOMC na koniec miesiąca.

Wczorajsza sesja pogrążyła notowania amerykańskiego dolara. Głównym czynnikiem wywierającym presję na notowania tej waluty okazała się wypowiedź szefa Fed z Nowego Jorku, Johna Williamsa, który powiedział, że lepiej jest szybciej stosować środki wspierające gospodarkę, zamiast czekać, aż sytuacja stanie się naprawdę trudna. Inwestorzy odebrali to jednoznacznie, jako gotowość Fedu do rychłego obniżania stóp procentowych, i to nawet o więcej niż oczekiwane 25 punktów bazowych.

Przez jakiś czas udało się zmienić temat numer jeden na rynkach finansowych z Brexitu na stopy procentowe w USA. Teraz kandydaci na stanowisko szefa Partii Konserwatywnej znów zatrzęśli rynkiem. Powodem jest polaryzacja stanowiska w walce o głosy twardego elektoratu.

Wczoraj notowania amerykańskiego dolara radziły sobie wyjątkowo dobrze. Waluta ta już od początku sesji w Europie zyskiwała stopniowo na wartości, a zwyżki utrzymały się do zamknięcia sesji w USA. W rezultacie, notowania indeksu amerykańskiego dolara dotarły do okolic 97 pkt. Dzisiaj rano notowania FUSD wpadły w konsolidację właśnie w okolicach wczorajszego zamknięcia.

Euro po słabych odczytach ZEW znalazło się pod presją a zwyżka, która jeszcze przed 1,13 wytraciła impet załamała się. Notowania cofnęły się do 1,12, ale z tych pułapów nie widzimy dużo pola do słabości euro. Jednocześnie obecnie nie ma też za wielu argumentów by kupować wspólną walutę.

Jeszcze dziś rano wykres głównej pary pozycjonował się w pobliżu 1,1255-65. W ciągu dnia doszło jednak do spadku wartości euro i wzmocnienia dolara. W efekcie mamy teraz 1,12 - 1,1215.

Początek bieżącego tygodnia upływa pod znakiem lepszych od oczekiwań danych makro z Chin, które budzą optymizm na rynkach niektórych walut. Na wartości zyskuje m.in. australijski dolar - kurs AUD/USD dzisiaj rano rośnie, docierając do najwyższych poziomów od 10 dni.

Po niedawnej eskalacji konfliktu jesteśmy świadkami kolejnego zwrotu akcji na froncie konfliktu handlowego między mocarstwami. Amerykanie porozumieli się z Chińczykami w sprawie zawieszenia broni i wznowienia negocjacji. Nie wiadomo, jak długo potrwa lepszy klimat między “partnerami”, ale rynki zareagowały pozytywnie.

Im bliżej szczytu G-20, który rozpoczyna się już jutro, tym trudniej o sensowną interpretację tego, co się dzieje na rynku. Odnoszę wrażenie, że więcej jest przypadkowości i pozycjonowania się, niż zaplanowanych ruchów. Niemniej zwróćmy uwagę na: odwrót od bezpiecznych przystani JPY i CHF, oraz złota, utrzymującego się mocnego dolara, a także huśtawki nastrojów na kluczowych rynkach akcji.

Biały Dom potwierdził, że dojdzie do spotkania prezydentów Trumpa i Xi, a media donoszą, że szykowane jest wstępne zawieszenie broni w wojnie handlowej. Sentyment rynkowy jest nieco lepszy z tego powodu, ale inwestorzy nie chcą przedwcześnie niczego przesądzać. Częściowo dlatego, że Trumpowi nie jest na rękę kończyć już teraz spór handlowy z Chinami.

Skoro jeden z największych „gołębi” w FOMC stwierdził, że cięcie stóp o 50 p.b. w lipcu byłoby przesadą, to czy taki ruch jest w ogóle możliwy? Od ubiegłotygodniowego posiedzenia FED na rynku rosły oczekiwania, że takowy scenariusz nie jest wykluczony, a cięcie o 25 p.b. jest pewnikiem. Teraz James Bullard wywołał burzę, dając tak naprawdę do zrozumienia, że FED nie musi się nadmiernie spieszyć.

Nowy tydzień rozpoczął się od kontynuacji osłabienia dolara - nadal widać echa zeszłotygodniowego komunikatu FED, który pozostawił otwarte drzwi do obniżek stóp, a nawet podbił oczekiwania na lipiec (rynek próbuje dyskontować cięcie o 50 p.b.).

W piątek pojawiło się kilka istotnych odczytów makroekonomicznych. Indeksy PMI dla przemysłu w Europie wypadły trochę lepiej od prognoz, co mogło być czynnikiem wzmacniającym euro.

Zwrot w polityce Fed okazał się katalizatorem potrzebnym do osłabienia amerykańskiej waluty. Za dolara płacimy obecnie najmniej od stycznia, ale w kontekście kilku ostatnich lat nadal jest on dość drogi. Czy zwrot ten jest trwały i szczyt dolara jest ewidentnie za nami?

Ostatnie podbicie ryzyka na rynkach (kwestia wzrostu ryzyka geopolitycznego w regonie Bliskiego Wschodu) wpisało się w korektę wzrostową na dolarze, mimo faktu, że czekamy na przyszłotygodniowy komunikat FED, który zdaniem rynku "może wskazać” na potencjalne cięcie stóp już w lipcu.

Inflacja bazowa z USA nie sprostała prognozom, ale gołębie oczekiwania względem polityki Fed są już tak wyśrubowane, że trudno dołożyć coś więcej, o ile dane nie będą dramatycznie złe. W temacie wojen handlowych mamy senne wyczekiwanie szczytu G20 pod koniec miesiąca, co razem tłumi zmienność.

Nawet o 17 proc. może spaść globalna wymiana handlowa, jeśli pełnowymiarowy konflikt handlowy utrzymałby się przez rok czasu. To na razie ostrzeżenie Światowej Organizacji Handlu, padające na dwa tygodnie przed ważnym szczytem G20. Tymczasem azjatyckie rynki są dziś pod presją nasilających się protestów w Hong Kongu.

Eurodolar lokuje się aktualnie na poziomie 1,13. Na 1,1345 można rozpoznać lokalny opór, który wygenerowano w ciągu kilku ostatnich dni. W okolicach 1,1115-20 da się z kolei wyznaczyć dość istotne wsparcie, testowane pod koniec kwietnia oraz w maju. Bardziej lokalne wsparcie to zapewne rejon 1,1255-70.

Handel w środę przyniósł niemrawą próbę wybicia wcześniejszego minimum na EURPLN wokół 4,2530, ale większą uwagę skupił na sobie USDPLN, który ciągnięty przez EURUSD podskoczył w okolice 3,77. Opublikowane o godz. 14:30 dane nt. inflacji CPI w USA okazały się nieco niższe od oczekiwań, ale nie podbiły już znacząco rynkowych oczekiwań dotyczących cięcia stóp przez FED w lipcu - teraz kluczowy będzie już komunikat po posiedzeniu zaplanowanym na przyszłą środę.

Strategia „wymuszenia” podziałała w przypadku Meksyku i zdaje się pokazywać, że Trump na starcie swojej kampanii o reelekcję (formalnie zacznie się 18 czerwca) będzie chciał „pochwalić” się jako skuteczny prezydent, a nie ten co tylko obiecuje „wspaniałą Amerykę”.

Euro ma problemy z wypracowaniem pędu wzrostowego, mimo że decyzja Europejskiego Banku Centralnego nie spełniła gołębich oczekiwań rynku. Niewykluczone, że jest to powiązane z nerwowym wyczekiwaniem na kluczowe dane z USA - raport NFP. Jakikolwiek sygnał, że rynek pracy ma się gorzej, będzie podsycał oczekiwania na obniżkę stóp procentowych Fed.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynkach finansowych było zakończenie posiedzenia EBC. Rynek spodziewał się wyraźnie gołębiego stanowiska i szczegółów nowej rundy TLTRO. Dla banków których akcja kredytowa przekroczy określony poziom stopa TLTRO będzie niższa i może sięgnąć nawet 10 pb. powyżej stopy depozytowej. Ponadto z posiedzenia otrzymujemy wniosek, iż podwyżką stóp zostaje odłożona w czasie z uwagi na pogorszenie perspektyw.

Prezydent Donald Trump ostrzega Chiny i Meksyk przed następnymi pakietami sankcji. Zapowiadana skala jest imponująca. Natomiast Unia Europejska rozpoczyna kolejną serię nacisków na Włochy, by zmusić je do uporządkowania swoich finansów. Nadchodzące (przynajmniej według niektórych wskaźników) spowolnienie nie jest sytuacją, którą gospodarka w takim stanie może przyjąć spokojnie.