komentarz walutowy (strona 13 z 109)

Temat Meksyku rzadko trafia na czołówki agencji informacyjnych - od kilku dni jest jednak inaczej. W miniony piątek agencje poinformowały, że USA planują wprowadzić cła importowe w wysokości 5 proc. od 10 czerwca, które docelowo mogą zostać podniesione nawet do 25 proc.

W środę po południu EURUSD ruszył na południe - dolar został wsparty nieco lepszym odczytem indeksu ISM dla usług w maju (zanegował on publikowany niecałe dwie godziny wcześniej słabszy odczyt ADP), a euro było pod presją zbliżającego się posiedzenia Europejskiego Banku Centralnego. Posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej, tak jak można było się tego spodziewać nie wniosło wiele - nie widać perspektyw na zmianę poziomu stóp procentowych w nadchodzących miesiącach.

W roku 2018 i nawet na początku 2019 wydawało się, iż Fed będzie prowadzić konsekwentnie jastrzębią politykę, a w szczególności rywalizować pod tym względem z EBC. Rok bieżący ostudził takie prognozy. Powodów jest kilka: słabsze dane i prognozy makro tudzież nacisk prezydenta Trumpa, który - z różnych powodów, m.in. ze względu na koszt obsługi długu publicznego oraz z powodu swego protekcjonizmu - życzy sobie niskich stóp.

Szacunki dotyczące krajowej inflacji CPI za maj, a także „gołębie” oczekiwania wobec FED - te dwie kwestie były wsparciem dla złotego we wtorek. W pierwszym przypadku warto będzie obserwować na ile kwestia rosnącej inflacji (w maju 2,3 proc. r/r) przekłada się na opinie wyrażane przez członków Rady Polityki Pieniężnej - dzisiaj mamy jej posiedzenie, po którym zwyczajowo o godz. 16:00 rozpocznie się konferencja prasowa.

Po fatalnym maju na rynkach globalnych pojawiło się oczekiwanie, że banki centralne będą - podobnie jak na początku roku, próbowały ratować sytuację. Już wczoraj pisaliśmy o obniżce dokonanej przez Bank Australii, ale największy ciężar działań ma wziąć na siebie Fed.

Dolar kontynuuje defensywę do czego przyczyniły się wczorajsze słowa Jamesa Bullarda z oddziału FED w St.Louis. Zwyczajowo "gołębi” ton tego członka FED trafił wczoraj na podatny grunt (od rana widoczna była kontynuacja wyraźnego spadku rentowności amerykańskich obligacji przy akompaniamencie oczekiwań na "rychłe” cięcie stóp procentowych przez FED).

Pogarszające się perspektywy globalnego ożywienia wzmagają dyskusję o łagodzeniu polityki głównych banków centralnych z Fed na czele. Słabość dolara zaczyna dominować a coraz większa uwaga jest przypisywana komentarzom przedstawicieli Fed. Dziś rynek czeka na słowa szefa Powella. Tymczasem w Australii jesteśmy już po oczekiwanej obniżce.

Zaczynamy nowy miesiąc, ale z pewnością nie będzie to świeży start, gdyż rynki ciągną za sobą paskudny bagaż z maja. Wojny handlowe USA rozpalają się na nowych frontach, co bynajmniej nie zachęca do utrzymywania ryzykownych pozycji.

Na globalnych rynkach walutowych uwagę inwestorów przyciąga przede wszystkim siła amerykańskiego dolara. W ciągu ostatnich czterech sesji USD nie odpuszczał i był silny głównie dzięki słabości pozostałych globalnych walut.

W styczniu 2019 kurs eurodolara sięgał okolic 1,1560-70. Później zaczął biec na południe, jakkolwiek w zestawieniu z poziomami jesiennymi można było obraz uważać przez dłuższy czas za konsolidacyjny. Teraz to jednak bardziej tendencja spadkowa: może łagodna, ale na swój sposób systematyczna. Faktem jest jednak i to, że od ponad miesiąca mamy wsparcie w rejonie 1,11 - 1,1120. Teraz błądzimy w tej właśnie okolicy. Zatem dolar jest relatywnie mocny, pomimo że polityka Fed wcale się nie zanosi na jastrzębią.

Odnoszę wrażenie, że Chińczycy nie potrafią się określić, co do kolejnych posunięć wobec Amerykanów. Od kilku dni mamy „bicie piany” w tamtejszych mediach, co przez pewien czas podchwytywały też rynki finansowe, ale nic poza tym.

Spekulacje, że Chiny cały czas pracują nad odpowiedzią na amerykańskie retorsje wobec koncernu Huawei i pozostałych, podbiły wczoraj wieczorem globalną awersję do ryzyka. W efekcie mieliśmy umocnienie się walut z grupy safe haven, ale i też dolara (pośrednio za sprawą popytu na amerykańskie obligacje), oraz przecenę na rynkach akcji.

Ponury sentyment powrócił na rynki finansowe, chociaż ostatnie 24 godziny nie przyniosły wyraźnych ku temu powodów. Jednak, jak to bywa często wśród inwestorów, czas na rozmyślania jest pożytkowany na przywołanie obaw. Do wyboru: wojny handlowe, brexit, włoski budżet.

Główna para walutowa, tj. eurodolar, kształtuje się nad ranem we wtorek na poziomie 1,1195. Trudno mówić o przełomie, ostatni mocny ruch rozegrano 23 maja, a był to skok z 1,11 do poziomów takich (prawie takich) jak obecne. Wczoraj mieliśmy w szczycie 1,1215.

Tydzień zaczyna się ospale, dolar nieco odrabia straty poniesione w końcu zeszłego tygodnia po tym jak słabsze dane makro (indeksy PMI) wzbudziły obawy, co do perspektyw amerykańskiej gospodarki i nasiliły spekulacje, co do możliwego poluzowania polityki przez FED.

Frank po raz kolejny zbliża się do wartości 3,85 złotego. Są to ważne poziomy, gdyż właśnie od nich w ciągu ostatniego roku już dwukrotnie odbijał się kurs. Zatem im bardziej będziemy się do nich zbliżać, tym większy niepokój może się pojawiać w sercach kredytobiorców.

Loretta Mester - przedstawicielka zarządu Fed - stwierdziła, że obcięcie stóp procentowych byłoby teraz "błędą polityką" (w USA). Jest to w obecnym kontekście głos dość jastrzębi, nawet jeśli p. Mester nie domaga się podwyżek stóp. Cóż, amerykański bank centralny miał sporo działać w tym roku, tzn. tak mogło się wydawać kilka miesięcy temu - ale wygląda na to, że proces podwyżek został wstrzymany.

FED nie dal paliwa giełdom (zapiski wskazały na to, że członkowie FED twierdzą, że słabość inflacji może być przejściowa), a spekulacje o kolejnym rozszerzeniu „czarnej” listy chińskich spółek przez Biały Dom, oraz doniesienia o możliwych utrudnieniach w imporcie metali ziem rzadkich z Chin (pytanie, czy Pekin nie szykuje jeszcze czegoś więcej?), nie pomogły globalnemu sentymentowi.

Po lepszym wtorku, środa przynosi nieznaczne cofnięcie dolara. W efekcie na wykresie koszyka FUSD nie udało się jeszcze przetestować kwietniowego maksimum przy 98,07 pkt., ale jesteśmy coraz bliżej - wczorajszy szczyt wypadł przy 97,96 pkt. Dzisiaj poznamy ważne dane dla dolara (zapiski z ostatniego posiedzenia FED). Poza tym rynki nadal będą uważnie śledzić w którą stronę będzie podążać konflikt pomiędzy USA, a Chinami.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku FX przyniosło lekką poprawę nastrojów - m.in. za sprawą doniesień, iż rząd USA postanowił tymczasowo (na 90 dni) uchylić całkowity zakaz współpracy między Huawei a rodzimymi podmiotami. Mamy więc blisko 1,5-miesiąca na negocjacje, co wsparło nieco sektory technologiczne na giełdach.

Nie zostało nic po wczorajszym rajdzie dolara australijskiego po tym, jak RBA przypomniał o swoim gołębim nastawieniu i niemal przesądził o obniżce stopy procentowej za dwa tygodnie. Poza tym rynek z pewną ulgą przyjmuje wyciszenie wokół sporu handlowego USA-Chiny.

W maju na rynkach rządzi geopolityka. Na pierwszym planie zdecydowanie znajduje się konflikt handlowy, ale coraz goręcej jest także wokół Iranu. To sprawia, że pomimo obaw o światowy wzrost gospodarczy ceny ropy pozostają wysokie.

Pan Bullard z Fed jest dziś dumny z tego, że w grudniu wysuwał argumenty przeciwko podwyżce stóp w USA, a w każdym razie przypomina, że tak właśnie robił. Sądzi zresztą, że obecne nastawienie Fed, gołębie i odległe od wizji kolejnych podwyżek (po czterech uprzednich w 2018) - jest właściwe.

Nowy tydzień zaczynamy od nieznacznego osłabienia dolara, chociaż wydaje się być ono raczej korektą po jego wyraźnym umocnieniu w zeszłym tygodniu. Zresztą, najbliższe dni mogą okazać się kluczowe dla dalszych perspektyw dolara, czy też globalnych indeksów rynków akcji.

Dolar dobrze kończy tydzień - wczoraj wsparciem dla USD okazały się publikowane dane makro. Niezły indeks Philly FED za maj, to po publikowanym wcześniej NY FED Mfg., kolejny regionalny indeks sugerujący, że sytuacja nie wygląda źle - chociaż w tym tygodniu poznaliśmy słabsze dane nt. dynamiki produkcji przemysłowej, oraz sprzedaży detalicznej w kwietniu.