komentarz walutowy (strona 18 z 109)

Od pewnego czasu coraz więcej mówi się o tym, że amerykańska Rezerwa Federalna powoli zaczyna zmieniać swoje stanowisko odnośnie do kursu polityki monetarnej w przyszłych kwartałach. Publikacja protokołu z listopadowego posiedzenia Fed potwierdziła te przypuszczenia, a to sprawia, że przyszły rok może być niezwykle ciekawy pod tym względem.

Ostatnie godziny na rynku walutowym mijały pod znakiem oczekiwania na rozpoczynający się dziś szczyt G20. W centrum zainteresowania znajdą się tematy handlowe na linii USA-Chiny.

Po tym, jak rano pojawiły się spekulacje, że 4 grudnia Europejski Trybunał Sprawiedliwości może opublikować opinię dotyczącą możliwości odwrócenia procesu Brexitu, było oczywiste, że ten wątek zostanie podchwycony przez polityków.

Zmiany notowań dolara w środę rano są niewielkie, po tym jak ruch został rozegrany jeszcze wczoraj po południu. Sentyment wokół europejskich aktywów pogorszył się po tym, jak pojawiły się spekulacje o możliwym nałożeniu ceł przez Biały Dom na import europejskich i japońskich aut, chociaż nie były one dalej rozwijane - indeksy giełdowe ostatecznie nie odnotowały wyraźnej przeceny, chociaż było to bardziej wynikiem optymizmu na Wall Street.

Na starcie nowego tygodnia rynki przebudzają się z okołoświątecznej drzemki, a płynność wraca do normy w pozytywnym klimacie. Wydarzeniem tygodnia jest szczyt G20 i spotkanie przywódców USA i Chin. Poza tym śledzimy kierunek ropy naftowej i dane z Eurolandu.

Wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej bez porozumienia byłoby bardzo niekorzystne dla Europy, dlatego podpisanie go wczoraj na unijnym szczycie jest pozytywnym sygnałem. Nie jest jednak przesądzające, porozumienie może nadal upaść w brytyjskim parlamencie. Ostatni tydzień listopada zapowiada się emocjonująco, rynki żyć będą także spotkaniem Trumpa z Xi, włoskim budżetem, ropą i sytuacją na Ukrainie, a także polityką Fed.

Końcówka piątkowego handlu przyniosła dynamiczny spadek eurodolara. Podbicie wyceny USD przed weekendem (ograniczanie ryzyka) nie znalazło większego odzwierciedlenia w notowaniach PLN, którego wycena pozostaje w ramach szerszego układu konsolidacyjnego. Na szerokim rynku trwa wyczekiwanie na rozpoczynający się w tym tygodniu szczyt G20, gdzie uwaga inwestorów skoncentrowana będzie na kwestiach handlowych na linii USA-Chiny.

Pierwsza połowa bieżącego tygodnia przynosi duże rozchwianie notowań amerykańskiego dolara. Wartość indeksu BOSSAUSD w poniedziałek dotarła do okolic 82,50 pkt., co oznaczało wybicie się na nowe tegoroczne maksima.

Ostatnie godziny obrotu na rynku FX przyniosły lekką poprawę nastrojów po doniesieniach o potencjalnym zbliżeniu stanowisk UK i UE odnośnie umowy dot. Brexitu. Wedle nieoficjalnych informacji do podpisania umowy może dojść już dziś. Ponadto pojawiły się informacje o ponownych negocjacjach USA z Chinami.

Dolar wytracił tempo zwyżek, dzisiaj rano minimalnie słabsze są tylko japoński jen i dolar kanadyjski. Inwestorzy czekają na rozstrzygnięcie dzisiejszego głosowania w wyborach do Kongresu. Według sondaży Izba Reprezentantów może przypaść Demokratom, podczas kiedy Senat pozostanie u Republikanów.

Po bardzo słabym październiku początek listopada przynosi zdecydowaną poprawę na warszawskim parkiecie. Niestety tyczy się to głównie największych spółek i generowane jest przez powrót inwestorów zagranicznych. Wyraźnie pokazała to dzisiejsza sesja, której dodatkowym wyróżnikiem była lepsza postawa GPW od europejskiego otoczenia.

Dolar nadal pozostaje na fali, co można już powtarzać do znudzenia, chociaż dynamika tego ruchu maleje. Opublikowane wczoraj dane nt. miesięcznego indeksu PCE Core, oraz dynamiki dochodów i wydatków Amerykanów nie zaskoczyły.

Chińczycy sprytnie wykorzystują to, że rynki mają obawy, co do perspektyw chińskiej gospodarki w kontekście wojen handlowych - dla nich słabszy juan zawsze będzie na korzyść, ale przy założeniu, że ta operacja odbywa się powoli i cały czas powtarza się, że tak naprawdę waluta jest stabilna.

Kurs głównej pary walutowej schodził wczoraj nawet poniżej 1,1360, dziś rano mamy ok. 1,1380, ale trudno to nazywać jakimś znaczącym odbiciem. Dolar pozostaje silny, a wykres znów wyszedł dołem z zasadnicznej konsolidacji obowiązującej od drugiej połowy maja. Niedaleko już do minimów zakreślony w czasie podobnego ruchu w sierpniu. Innymi słowy, do 1,13.

Turbulencje na globalnym rynku akcji nie ustają i mimo prób odbicia na Wall Street, Azja i Europa pozostają w oparach pesymizmu. Przedweekendowe domykanie pozycji może przynieść uspokojenie, co na FX oznaczałoby przyhamowanie rajdu USD. EUR jednak dalej męczy się z tematem włoskiego budżetu, a neutralny przekaz EBC nie zaoferował solidnego wsparcia.

Kolejny w tym tygodniu dzień zaczyna się na rynkach w ponurych nastrojach. Luzowanie polityki pieniężnej zwykle było pozytywnie odbierane przez rynki, ale teraz widziane jest jako znak słabości. W Europie kolejny dzień mija bez pozytywnego przełomu i w tym kontekście dolarowi nie szkodzą nawet słabsze dane. Dziś bardzo ważna publikacja raportu o PKB.

Globalny rynek akcji ogarnęła fala wyprzedaży, a efekt kuli śnieżnej porywa ze sobą wszystkich, dla których nie są obce rozterki o wysokie wyceny, mijanie szczytu w dynamice przychodów, wyższe stopy procentowe, skutki wojny handlowej USA-Chiny, czy słabnące wskaźniki koniunktury w Europie.

Huśtawka nastrojów trwa nadal i trudno jednoznacznie wskazać jej beneficjentów (chyba, że są nimi krótkoterminowi spekulanci, którzy akurat zajęli właściwe pozycje). Rynek martwi się starymi problemami (Włochy, Brexit, wojny handlowe), ale jednocześnie jest wrażliwy na każde spekulacje, co dobrze widać dzisiaj po tym jak jeden z włoskich dzienników doniósł, że władze w Rzymie byłoby skłonne do korekty budżetu, jeżeli sytuacja na rynkach finansowych miałaby pozostawać napięta.

Początek tygodnia na rynku FX przyniósł skupienie się na temacie Włoch. Obniżka tamtejszego ratingu przez agencję Moodys została, przewrotnie, odebrana pozytywnie. Inwestorzy obawiali się mocniejszego cięcia (w zakres tzw. junk-bonds) a perspektywa pozostała stabilna.

Wieczorny handel w USA przyniósł umocnienie dolara, które było kontynuowane jeszcze podczas sesji w Azji, ale w ostatnich godzinach sytuacja się odwróciła. Taktyka dwóch kroków naprzód i jednego w tył, ostatecznie przekłada się jednak na to, że koszyk dolara BOSSA USD maszeruje w górę.

Dolar znalazł wsparcie w jastrzębim wydźwięku protokołu FOMC, mimo że nie zawierał on żadnych niespodzianek. Rynek zdaje się wybiórczo podchodzić od napływających informacji, zapominając o tym, co nim kierowało zaledwie tydzień temu. W rezultacie dalej trudno mi przywiązywać większą uwagę do krótkoterminowych wahań.

Choć opublikowane wczorajszego wieczoru minutki Rezerwy Federalnej z wrześniowego posiedzenia nie wywarły żadnego, natychmiastowego wpływu na rynek, to efekt ten przyszedł nieco z opóźnieniem. W konsekwencji rentowność amerykańskich papierów skarbowych ponownie zawitała powyżej poziomu 3,2 proc.. Taki ruch nie sprzyjał azjatyckim indeksom giełdowym. Z Polski poznaliśmy dość rozczarowujące dane na temat produkcji przemysłowej i budowlano-montażowej.

Wydarzeniem wczorajszego popołudnia była publikacja zapisków z ostatniego posiedzenia FED. Zgodnie z oczekiwaniami wymowa protokołu wypada jastrzębio, gdzie wszyscy członkowie FOMC poparli podwyżkę, sygnalizując konieczność dalszego zacieśniania polityki monetarnej.

Można odnieść wrażenie, że rynkom chwilowo brakuje wspólnego mianownika. Spora część kluczowych tematów (Brexit, włoski budżet, wojny handlowe USA-Chiny) została już w pewnej mierze zdyskontowana i teraz rynek zdaje się czekać na kolejne rozstrzygnięcia.

Na rynkach zdaje się pozostawać aura nerwowości, która wiąże handel w miejscu i odbiera kierunek. Nie brakuje obszarów niepewności o spadki na giełdzie, rajd ropy naftowej i relacje polityczne (Włochy, Brexit, Arabia Saudyjska, Chiny). Szczególnie dolar wydaje się zagubiony pomimo przyjaznych oznak awersji do ryzyka.