komentarz walutowy (strona 17 z 109)

Piątek, jak na razie wskazuje na korektę notowań dolara, chociaż raczej nie sugeruje to jakiegoś przełomu. Wyjątkiem jest USDJPY, który próbuje zyskiwać na zaskakująco lepszym sentymencie na rynkach akcji. To jednak też przekłada się na poprawę wokół walut surowcowych, które swoją droga wsparło też nieznaczne odbicie cen ropy.

Handel na rynkach finansowych ponownie przypomina budowanie domku z kart na pokładzie lecącego samolotu: wszystko gra, póki nie wpadniemy w turbulencje. Ryzyko polityczne pozostaje wysokie, zaburza ocenę sytuacji danych aktywów, stając się nieprzewidywalnym motorem zmian. Poza przejściowymi skokami zmienności tu i ówdzie, na szerokim rynku zmierzamy donikąd.

W opublikowanym w poniedziałek wieczorem raporcie eksperci Międzynarodowego Funduszu Walutowego słusznie zauważyli, że ryzyko dalszej destabilizacji globalnej gospodarki jest duże, jeżeli podejmowane próby złagodzenia napięć w kluczowych obszarach, okażą się nieudane. Ten raport wraz z gorszymi projekcjami makro był przedmiotem „reakcji” rynków wczoraj, co też było opisywane we wczorajszym raporcie.

Rynki finansowe stanęły w miejscu, a inwestorzy zdają się czekać na rozwój wypadków w kluczowych kwestiach, jak rozmowy handlowe, government shutdown, brexit i inne. Jednak rośnie ryzyko, że jeśli prędko nie zobaczymy przebłysku optymizmu w którejś kwestii, cały entuzjazm z przełomu roku wyparuje na dobre.

Kolejne dane jasno pokazują, że bardzo dobra jeszcze niedawno sytuacja gospodarcza ulega stopniowemu pogorszeniu. W takich okolicznościach idealnie byłoby wygasić istotne ogniska niepewności, których nie brakuje. W dzisiejszym komentarzu wracamy do polityki USA i jej wpływu na gospodarkę oraz rynki.

Pod nieobecność inwestorów z USA (święto bankowe) handel w poniedziałek nie powinien nabrać tempa. Jedyny raport wart uwagi, dane o PKB z Chin, już za nami, a i one wypadając zgodnie z oczekiwaniami, nie dały impulsu do ożywienia handlu. Sentyment wobec ryzyka blednie przy braku świeżych informacji dotyczących negocjacji handlowych USA-Chiny i zakończenia government shutdown. Pozostaje brexit.

Początek nowego tygodnia, jak na razie zaczyna się dobrze dla dolara, co jest bardziej wynikiem słabości pozostałych walut, niż jakichś fundamentalnych czynników wokół USD (temat paraliżu administracji rządowej pozostaje nierozwiązany). Dane makro z Chin były słabe, ale rynek się tego spodziewał - w efekcie juan pozostał stabilny w relacji do dolara, gdyż po części niewielkie spadki chińskiej waluty miały miejsce już wcześniej. Teraz kluczowe będzie to, jaki będzie klimat przed zaplanowanymi na przyszły tydzień (30-31.01) kluczowymi rozmowami handlowymi.

Dzisiaj amerykańska waluta przegrywa tylko z jenem, choć i ten ograniczył skalę swoich wzrostów, jeżeli porównamy je do tego, co było kilka godzin temu. Trudno jednoznacznie uzasadnić tak wyraźny pęd w stronę dolara, chociaż można wskazać kilka tematów. Pierwszy to próba „szacowania” prawdopodobieństwa zakończenia goverment shutdown w USA.

Pierwsze godziny obrotu na rynkach w 2019r. przynoszą mocniejszego PLN na głównych zestawieniach. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,2871 PLN za euro, 3,7321 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,8031 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,8145 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,839% w przypadku obligacji 10-letnich.

potwierdza dzisiaj, że jest jedną z najlepszych alternatyw na złe czasy. Niezależnie od tego, że na rynku są obawy związane z możliwością wyhamowania tempa podwyżek stóp procentowych przez FED w przyszłym roku, to amerykańskiej walucie brakuje silnego konkurenta.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku walutowym było zakończenie posiedzenia EBC, które przyniosło spodziewane decyzje. Bank Centralny zakończył program nabywania obligacji, sygnalizując jednak dalszą reinwestycję odsetek. M. Draghi zachował jednak dość gołębi ton, co spowodowało spadek kwotowań euro.

Wsparciem dla europejskiej waluty stały się dzisiaj informacje, że Włosi złożyli jednak w Komisji Europejskiej projekt przyszłorocznego budżetu z deficytem nie przekraczającym 2,0 proc. PKB (rano we włoskiej prasie pojawiły się spekulacje, że z tym może być trudno).

Bałagan na brytyjskiej scenie politycznej wchodzi na wyższy poziom wraz z uruchomieniem procedury wotum nieufności do przywódcy Partii Konserwatywnej. Przy nieuporządkowanej kwestii brexitu niema czasu do stracenia i głosowanie odbędzie się jeszcze dziś wieczorem. Premier May nie zamierza oddać przywództwa bez walki. Dla funta nie wynika z tego nic dobrego.

Wczorajszy dzień przyniósł poprawę nastrojów na rynkach, głównie za sprawą wypowiedzi Donalda Trumpa. Jednak w Europie kłopoty zdają się nie mieć końca - dziś ze stanowiskiem może pożegnać się premier Wielkiej Brytanii.

To nie jest typowy grudzień na rynkach finansowych. Po optymizmie z ubiegłego poniedziałku nie ma już kropli śladu, rynki uginają się pod ciężarem problemów, które zdają się pączkować na całym świecie. Nie pozostaje to bez znaczenia dla polskiego rynku, choć ten i tak w zaistniałej sytuacji wygląda naprawdę dobrze.

Amerykański rynek pracy w listopadzie rozczarował. I to rozczarował podwójnie: dynamiką wynagrodzeń i liczbą nowych etatów. Wręcz idealnie wpisuje się to w gołębi zwrot w komunikacji Rezerwy Federalnej i dyskusję o odwróceniu krzywej rentowności.

Na globalnym sentymencie cieniem kładzie się dzisiaj sprawa aresztowania dyrektor finansowej koncernu Huawei, która rzekomo jest odpowiedzialna za omijanie przez firmę amerykańskich sankcji nałożonych na Iran - tak uważa Waszyngton, który chce jej ekstradycji z Kanady. Niezależnie od przedmiotu sporu, przekaz ze strony USA jest jasny - z Chinami gramy twardo i bez taryfy ulgowej.

Nie tyle kurs jest leniwy, co raczej kształt jego wykresu czy też dynamika zmian. Mowa zresztą tylko o ostatnich kilku, kilkunastu sesjach. Naturalnie chodzi o eurodolara. Przypomnijmy, że w pierwszej połowie listopada notowania odbiły się od minimów w pobliżu 1,1220. Później uformowała się konsolidacja od 1,1275 do ok. 1,1460. Kilka najnowszych sesji to już wahania tylko w zakresie 1,13 - 1,1420.

Czwartek miał być zdominowany przez spotkanie OPEC, ewentualnie kumulację raportów makroekonomicznych z USA, które zostały przeniesione z dnia wczorajszego. Jednak sesja azjatycka upłynęła pod znakiem nowych tarć na linii USA-Chiny. Po optymizmie po szczycie G20 nie ma już śladu.

Ostatnie godziny obrotu na rynku FX nie przyniosły istotniejszych zmian, m.in. z uwagi na dzień wolny od handlu w USA. Oczywiście rynek walutowy działał bez zakłóceń, niemniej dało się odczuć spadek aktywności inwestorów, czego wynikiem był lekki spadek płynności na EUR/USD i ruch kursu do ok. 1,1310 USD. Na szerokim rynku inwestorzy przyglądają się wskazywanemu wczoraj odwróceniu krzywej rentowności długu USA.

Dolar kontynuuje osłabienie, chociaż bardziej jest to wynikiem czynników związanych z perspektywami przyszłej polityki FED, niż entuzjazmu wynikającego z weekendowych rozmów przedstawicieli USA i Chin.

We wtorek kalendarz makro jest właściwie pusty. Daje to rynkom szanse na dalsze trawienie niedzielnego obiadu Trumpa i XI Jinpinga. Pierwsza reakcja była entuzjastyczna, ale wśród inwestorów zaczyna panować coraz silniejsze przekonanie, że zostało zaserwowane ładnie podane bez niezbędnych wartości odżywczych.

Spadek przemysłowego indeksu PMI poniżej magicznej bariery 50 punktów nie był w żaden sposób przeszkodą dla notowań polskich aktywów, gdyż taki taki schemat mógł być oczekiwany już od pewnego czasu. Wczorajszy odczyt zapewnił jedynie przysłowiową kropkę nad “i” oraz pokazał, jak bardzo nastroje w polskim przemyśle zależą od tego, co dzieje się za naszą zachodnią granicą.

Początek tygodnia przyniósł dość spodziewany spadek kwotowań dolara amerykańskiego za sprawą chwilowego „rozejmu” w wojnie handlowej na linii USA-Chiny. Inwestorzy zachowują jednak dozę sceptycyzmu z uwagi na fakt, iż 90 dniowy termin przyniesie nam jedynie wypracowanie wstępnego dokumentu „ograniczającego straty”, a nie definitywne rozwiązanie kwestii.

Opublikowane wczoraj wieczorem zapiski z listopadowego posiedzenia FED pokazują, że ostatnie wypowiedzi głównych decydentów, czyli Jerome Powella i Richarda Clarida nie były „przypadkowe”. Ton dyskusji zaczyna się zmieniać i FED może coraz częściej wysyłać sygnały świadczące o tym, że będzie ostrożniejszy w swoich posunięciach w przyszłym roku.