komentarz walutowy (strona 24 z 109)

Początek tygodnia na rynku FX nie przyniósł większych emocji. Gwałtowniejsze zmiany obserwowaliśmy jedynie na notowania dolarach kanadyjskiego, co było wynikiem reakcji na zaostrzenie retoryki na linii USA-Kanada po G7.

O wpływie posiedzenia G-7 na rynki pisałem już sporo rano, niemniej myślę, że warto rozwinąć jeszcze jedną myśl z nim związaną. Weekendowe spotkanie w Quebecu mogło pokazać fiasko dotychczasowej strategii Trumpa, który miał nadzieję, że USA są na tyle znaczące gospodarczo, że będą w stanie rozbić jedność bloku G-6 w kluczowych sprawach, co dałoby pole Waszyngtonowi do forsowania bilateralnych (dwustronnych) umów z poszczególnymi krajami.

Awersja do ryzyka powraca na rynki, choć bez konkretnego zapalnika, za to z garścią potencjalnych powodów do obaw, które teraz na szybko są podciągane pod zmiany cen aktywów. Osobiście odbieram to jako dalsze zagubienie rynków, które potwierdza moje obawy z początku tygodnia, że sielankowemu rajdowi ryzykownych aktywów brakowało przekonania, a za to łatwo będzie go złamać.

W piątek rano widać, że polska waluta traci, podobnie jak inne rynki wschodzące. W szerokim ujęciu widzimy próby nieznacznego umocnienia dolara. Trudno o jedno proste wytłumaczenie tego stanu rzeczy. Ale po kolei.

Jak wiadomo, niektóre - a nawet liczne, choć z pewnością nie wszystkie - odczyty makro z Niemiec są w ostatnich miesiącach trochę słabe, niekiedy nawet bardzo mizerne. Dziś rano mieliśmy dynamikę produkcji przemysłowej za kwiecień. Oczekiwano +0,2 proc. m/m, wygenerowano faktycznie spadek o 1 proc. W skali rocznej po uwzględnieniu sezonowości było +2 proc.

Dolar nadal wypada słabo, ale dynamika spadku wytraca swój impet. Wątek wojen handlowych, który szkodził amerykańskiej walucie na przełomie tygodnia (temat ceł na stal i aluminium), jakby przestał być aż tak istotny. Część inwestorów może mieć wrażenie (i być może słusznie), że żonglerka cłami i zwolnieniami z nich, to nadal element taktyki polityczno-gospodarczej Białego Domu.

EUR/USD zaczyna wspinać się wyżej, ale nie bez pomocy EBC, który rozpoczął skrupulatne budowanie oczekiwań przed przyszłotygodniowym posiedzeniem. Wiele wskazuje na to, że EBC ma ukrytą agendę w odniesieniu do ostatnich wydarzeń we Włoszech. Poza tym klimat inwestycyjny na rynkach pozostaje dobry, co powinno pomagać m.in. złotemu, choć dziś przyjdzie się zmierzyć z kolejnym gołębim przekazem RPP.

Środa przynosi sporo ciekawych ruchów na rynku walutowym, po części związanych ze zbliżającym się szczytem G7 oraz posiedzeniem EBC. Wracające do gry euro pomaga też notowaniom złotego i wydaje się, że dzisiejsza decyzja RPP nie powinna źle wpłynąć na kurs naszej waluty.

Rynek się zamachnął - na poziom 1,1750, jeśli mowa o eurodolarze. Ta właśnie okolica jest testowana w ostatnich chwilach, jakkolwiek wstępnie wydaje się, że nie ma tu jakiegoś wielkiego impulsu fundamentalnego.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynkach finansowych są doniesienia agencji Bloomberg, iż EBC podczas przyszłotygodniowego posiedzenia może podać datę zakończenia programu QE. Informacja ta wsparła notowania EUR, jednak kurs eurodolara w dalszym ciągu pozostaje poniżej 1,1750 dol.

Dla rynków nieraz lepsza jest tzw. prowizorka, niż utrzymująca się niepewność. Uspokojenie się nastrojów na włoskim i hiszpańskim długu to zasługa powołana nowych rządów, niezależnie od tego na ile ich działalność może przynieść pozytywne skutki, a na ile wręcz przeciwnie.

Przyszłość polityczna Europy i handlowa świata pozostają w centrum dyskusji prowadzonych na rynkach, ale przełożenie na handel mają nikłe przy dominacji apetytu na ryzyko. Rynek FX zdaje się być zmęczony huśtawką z poprzedniego tygodnia i szuka urlopowej ucieczki. Czas pokaże, czy się uda.

W ubiegłym tygodniu w centrum zainteresowań rynku walut była Europa. Kryzys polityczny we Włoszech i niespodziewana zmiana rządu w Hiszpanii zaowocowały sporą wyprzedażą obligacji i dużą presją na euro. W tym tygodniu uwaga przesunie się na kwestie rozmów o handlu międzynarodowym ponieważ w piątek rozpocznie się szczyt G7 w Kanadzie.

Piątkowe, relatywnie dobre dane z amerykańskiego rynku pracy odebrane zostały jako potwierdzenie dla kolejnej podwyżki ze strony FED. W przypadku realizacji takiego scenariusza będziemy najpewniej obserwować również podbicie presji na EBC.

Dwie kwestie były ważne w środę. Pierwsza to potencjalny termin przyspieszonych wyborów we Włoszech, które są coraz bardziej realnym scenariuszem. Forsowany (celowo?) termin 29 lipca, nie jest nazbyt korzystny dla wyborców populistycznej Ligi Północnej - jej szef Matteo Salvini dał o tym dzisiaj do zrozumienia - co sprawia, że pojawiają się spekulacje, jakoby koncepcja rządu technicznego Carlo Cottarelliego nie była zupełnie przekreślona.

Eurodolar osiągnął średnioterminowy cel dla spadków, czyli październikowy dołek 1,1550. EUR/PLN doszedł do 4,3350, czyli między innymi szczytu z ubiegłej jesieni. Przy braku danych makroekonomicznych nastroje inwestorów wyznaczały dotychczas przede wszystkim chaos na włoskiej scenie politycznej i i obawy przed powrotem kryzysu zadłużeniowego. W drugiej części tygodnia uwaga powinna skupić się także na danych makro.

Ostatnie godziny handlu na rynkach finansowych nosiły znamiona paniki. Bezpośrednim czynnikiem, który wywołał „lawinę” był skokowy wzrost rentowności włoskiego długu, gdzie oprocentowanie papierów 2-letnich skoczyło z 0,4 proc. do 1,75 proc..

Dolar szybko podniósł się po wczorajszej korekcie. Niewykluczone, że rynki uznały, że działania Trumpa ws. ceł na auta i części do nich nie okażą się być jednak kolejną „dużą sprawą”. Niemniej intencje Białego Domu nieraz bywają trudne do odgadnięcia, we wczorajszym raporcie napisałem kilka możliwych pretekstów stojących za tymi działaniami. Czas pokaże, co z tego wyniknie.

Pomimo odwołania przez prezydenta USA spotkania z liderem Korei Północnej koncyliacyjna postawa liderów reżimu pozwala na umiarkowaną poprawę sentymentu. Obecnie większość kluczowych par walutowych znajduje się w fazie korekty szerszych trendów którym podlegają ich notowania, ale większość z nich wisi na włosku. Nie dotyczy to złotego który nadal pozostaje słaby.

Ostatnie godziny handlu na rynku FX mijały pod znakiem lekkiego pogorszenia nastrojów po informacji, iż D. Trump zrywa szczyt z Kim Dzong Unem zaplanowany na 12.06. Wedle informacji prasowych jest to wynikiem „ogromnej złości i wrogości jakie biją z ostatnich wypowiedzi lidera Korei Północnej”.

Wygląda na to, że inwestorzy zwyczajnie szukają pretekstów do kupowania dolara i to im się udaje. Przebieg notowań na przestrzeni ostatnich godzin pokazał, że amerykańska waluta „dołączyła” do grupy safe-haven.

Po kilku dniach spokoju i próbie wyhamowania aprecjacji dolara nadchodzi najważniejszy tym tygodniu dzień, który rozpoczyna się przy słabych nastrojach inwestycyjnych wywołanych groźbą fiaska spotkania Trump - Kim w Singapurze.

Ostatnie godziny handlu na rynku walutowym przynosiły potwierdzenie, iż okolice 4,31-4,3150 na EUR/PLN traktować należy jako strefę potencjalnego oporu/popytu na złotego. Z uwagi na wyhamowanie odbicia eurodolara również dynamika potencjalnej korekty spadkowej na parach związanych z PLN uległa zmniejszeniu.

Informacje o tym, że w temacie negocjacji handlowych na linii USA-Chiny zaczyna się wyraźnie ocieplać, pojawiały się w zeszłym tygodniu, a zwłaszcza z czwartku na piątek po optymistycznych słowach chińskich oficjeli. Rozmowy trwały jeszcze przez weekend, a wczoraj Sekretarz Skarbu USA przyznał, że USA zawieszają prace nad wdrożeniem kolejnych sankcji wobec Chin, gdyż obie strony skupią się teraz na dopracowywaniu szczegółów ramowego porozumienia, które rzekomo zostało osiągnięte.

Rentowność długu USA lokalny szczyt osiągała jeszcze w końcówce ubiegłego tygodnia, ale dolar jest tak rozpędzony, że kontynuuje aprecjację. Warto jednak zaznaczyć, że poniedziałkowe rozstrzygnięcia mogą być zwodnicze, gdyż w Niemczech obchodzone są Zielone Świątki a kalendarz makro z głównych gospodarek świeci pustkami.