komentarz walutowy (strona 40 z 109)

Dziś o 10:00 publicznie wypowie się Mario Draghi, szef EBC. O 10:30 wystąpi inny przedstawiciel EBC - Benoit Coeure, a o 13:00 kolejny, tym razem Peter Praet.

Mocny wzrost sprzedaży detalicznej w kwietniu (0,8 proc. m/m, oraz 1,5 proc. m/m bez samochodów - oczekiwano odpowiednio 0,3 proc. m/m i 0,7 proc. m/m) sprawił, że CAD dostał dzisiaj „wiatru w żagle”.

Skoro nawet „jastrzębi” do tej pory Patrick Harker z oddziału FED w Filadelfii zaczyna być bardziej ostrożny w kwestii przyszłych decyzji FED (podwyżka stóp raczej w grudniu, podobnie jak redukcja bilansu i wyraźniejsze akcentowanie kwestii przyszłych odczytów inflacji), to trudno o to, aby dolar utrzymał odbicie z ostatnich dni. Teraz uwaga będzie przesuwać się w stronę ważnych danych makro, które będą pojawiać się na przełomie miesiąca.

Trzeci kolejny dzień publikacji cotygodniowych informacji o zapasach ropy w USA przynosi przecenę surowca znacznych rozmiarów. Wczoraj sprowadziła ona kurs WTI do 42 USD. Sentyment na rynku ropy uległ odwróceniu o 180 stopni. Na początku roku rynek zbyt optymistycznie podchodził do możliwości szybkiego wymazania gigantycznej nadpodaży i ograniczenia zapasów w wyniku wejścia w życie porozumienia OPEC z listopada. Przekonanie graniczące z pewnością zmieniło się w jednoznaczny sceptycyzm.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku złotego przyniosło wyhamowanie impulsu spadkowego, jednak presja pozostaje utrzymana. Wsparciem dla PLN, oraz innych walut EM, jest chwilowo fakt, iż notowania dolara wyhamowały zwyżki, a w przypadku EUR/USD możemy mówić o pewnym odreagowaniu.

Dziś zaczyna się szczyt Unii Europejskiej, gdzie omawiane będą m.in. kwestie związane z imigrantami. Najprawdopodobniej, jak podają wczesnym rankiem media, Polsce nie udało się obronić w pracach przygotowawczych zapisu wzywającego Komisję Europejską do zmodyfikowania przepisów o relokacji uchodźców - tych przepisów, których nie ma zamiaru realizować polski rząd.

Dzisiejsze wystąpienia członków FED wsparły dzisiaj amerykańską walutę - przemawiający rano Stanley Fischer (wiceprezes) wprawdzie nie odniósł się bezpośrednio do bieżącej sytuacji, ale dał do zrozumienia, że utrzymywanie zbyt długo niskich względem możliwości gospodarki stóp procentowych, prowadzi do tworzenia się niebezpiecznych nierównowag, oraz tworzenia baniek spekulacyjnych.

Na początku bieżącego tygodnia utrzymuje się pozytywny klimat inwestycyjny i apetyt na bardziej ryzykowne aktywa. Z powodu braku istotniejszych publikacji makroekonomicznych gro uwagi koncentruje się na wystąpieniach przedstawicieli banków centralnych. W dniu wczorajszym Wiliam Dudley poparł kierunek obecnych działań Fed zmierzający do trzech podwyżek stóp procentowych jeszcze w tym roku.

Wczorajsze słowa Williama Dudley’a z FED potwierdzały linię banku centralnego zaprezentowaną w minioną środę - niższa inflacja nie jest problemem i liczymy na jej powrót w stronę celu - i były tym, co akurat potrzebował rynek.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło podtrzymanie presji podażowej na wycenie złotego. Z jednej strony obserwujemy techniczne odreagowanie z okolic strefy wsparcia na 4,17-4,20 EUR/PLN. Z drugiej mocniejszy dolar podtrzymuje presję na realizację zysków na walutach EM. Wczoraj W. Dudley z NY FED podtrzymał stanowisko zaprezentowane na ostatnim posiedzeniu (potencjalne podbicie inflacji na bazie wzrostu płac), co zostało odebrane jako sygnał wsparcia dla wyceny USD.

Ostatnio klimat zrobił się prodolarowy i nawet dziś rano mamy ok. 1,1150-55 na wykresie. To - jak na minione dni czy nawet tygodnie - zupełnie niezły kurs, oczywiście z perspektywy tych, których cieszy silny dolar.

Druga część tygodnia przynosi decyzje trzech banków centralnych G10, choć w żadnym przypadku nie zapowiada się na przełomowe postanowienia. Ze Szwajcarii ponownie usłyszymy, że frank jest przewartościowany, Bank Anglii będzie bardziej ostrożny po trudnym wyniku wyborów, a Bank Japonii nie spieszy się ze strategią wycofania z ultra-łagodnej polityki.

Najważniejszym wydarzeniem dzisiejszego dnia (oraz w zasadzie całego bieżącego tygodnia) jest decyzja Fed w sprawie stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych. Oczekiwana jest podwyżka o 25 punktów bazowych, a jej prawdopodobieństwo szacowane jest na ponad 95 proc.

Lokalne dane i wydarzenia są jednak na drugim planie, gdyż większość inwestorów czeka na mocniejszy impuls z rynku globalnego. Potencjalnym pretekstem dla takiego ruchu może się stać dzisiejszy Fed - warto jednak zauważyć, iż pomimo powszechnych oczekiwań na podwyżkę dolar pozostaje stabilny, co wskazuje, że inwestorzy obawiają się możliwego obniżenia prognoz.

W bardzo wczesnych godzinach porannych (naszego czasu) napłynęły dane gospodarcze z Chin. Produkcja przemysłowa za maj zwiększyła się o 6,5 proc. r/r (oczekiwano 6,3 proc.), natomiast sprzedaż detaliczna o 10,7 proc. r/r (przewidywano 10,6 proc.). Inwestycje w aglomeracjach miejskich wzrosły o 8,6 proc., trochę gorzej niż prognozowano, bo zakładano +8,8 proc.

Poniedziałek jest ubogi w istotne publikacje makro, rynki tym samym czekają już na środę, kiedy to poznamy najprawdopodobniej decyzję o kolejnej podwyżce stóp procentowych ze strony FED, ale nie to będzie kluczowe, tylko towarzyszący jej komunikat, oraz projekcje makro.

W bieżącym tygodniu oczy inwestorów ponownie zwrócą się w stronę USA, po tym jak w ostatnim czasie dominowały czynniki europejskie. Najważniejszym wydarzeniem tego tygodnia będzie czerwcowe posiedzenie FOMC, gdzie rynki wyceniają podwyżkę stóp procentowych za niemal pewną opcję. Na bazie kontraktów Fed Fund Futures prawdopodobieństwo wzrostu kosztu pieniądza w czerwcu wyceniane jest na ponad 95 proc.

Kolejny tydzień obfitujący w ważne wydarzenia przed nami. Oczywiście pozycja numer jeden to posiedzenie Fed z konferencją Yellen oraz nowymi projekcjami optymalnego poziomu stóp procentowych, ale będą też posiedzenia Banku Japonii, Banku Anglii i Szwajcarskiego Banku Centralnego. Tyle tylko, że na pierwsze z tych wydarzeń poczekamy do środowych godzin wieczornych, a dziś kalendarz makroekonomiczny zionie pustką.

Emmanuel Macron ma za sobą kolejny sukces. Po zdobyciu prezydentury teraz jego ugrupowanie pewnie wygrało I turę wyborów parlamentarnych. W efekcie nowy prezydent stoi przed szansą zliberalizowania skostniałego rynku pracy we Francji. Tym staraniom będą kibicować rynki i jeśli mu się to powiedzie, strefa euro powinna dostać silny impuls do rozwoju.

Eurodolar rezyduje dziś rano w okolicach 1,12 - 1,1215. Od początku roku trwa trend wzrostowy. Główna jego linia (po minimach z 3 stycznia i 2 marca) przebiega teraz trochę poniżej 1,08. Druga linia to 17 kwietnia i 11 maja. A zatem euro jest, ogólnie rzecz biorąc - mocne.

Otwarcie nowego tygodnia na PLN przynosi nam nieznaczne podbicie wyceny m.in. za sprawą wyników wyborów parlamentarnych we Francji. Wedle projekcji wybory wygrało LREM E. Macron'a. Wraz z sojuszniczym MoDem koalicja ta może liczyć na 400-445 miejsc w parlamencie.

3 stycznia tego roku notowano na eurodolarze minimum 1,0340. Jeśli weźmiemy pod uwagę następne minima - z 2 marca i okresu od 7 do 17 kwietnia (w pewnym przybliżeniu), to dostaniemy linię wzrostową. Obecnie biegnie w pobliżu 1,0750. W kwietniu trend się zaostrzył - i to silnie. Powiedzmy, że zaktualizowana linia biegnie przez dołki z 17 kwietnia i 11 maja. A zatem jesteśmy prawie przy niej, niemalże ją testujemy, choć właściwsze byłoby zejście do 1,1120.

Przyszły tydzień nie zwalnia tempa pod kątem kluczowych wydarzeń. Największą uwagę przyciągnie decyzja Fed, gdzie podwyżka stóp procentowych jest niemal pewna, ale pod znakiem zapytania stoi kształt polityki w kolejnych kwartałach. Tłem będą decyzje SNB, BoE i BoJ, a także szereg odczytów dotyczących inflacji, sprzedaży detalicznej i rynku pracy.

Dzisiaj oczy wszystkich inwestorów zwrócone są w stronę Wielkiej Brytanii z tego względu, że są już znane wyniki przyśpieszonych wyborów parlamentarnych. Choć zwyciężyła Partia Konserwatywna premier Theresy May, to jednak rezultat wyborów okazał się porażką dla Torysów, którzy stracili samodzielną większość w Izbie Gmin.

Funt runął po tym, jak wstępne wyniki wyborów wskazały, że Partia Konserwatywna straciła większość w parlamencie. Jednak reszta globalnych rynków finansowych na razie pozostaje spokojna, nie widząc w wyborach istotnego powodu do zmiany sentymentu. Ale ponieważ waluty nie lubią niestabilnych rządów, to może nie być koniec rynkowych perturbacji i problemów funta.