komentarz (strona 26 z 380)

Donald Trump zastanawia się, czy nie można potroić ceł na dobra importowane z Chin, ale rynki finansowe najwyraźniej mają dość pomysłów prezydenta USA.

Miała być burza, ale na razie wyszło Słońce, pytanie czy przejściowo, czy na dłużej. W każdym razie nadal jest wietrznie i zmiennie, jak to przy pogodzie w kwietniu. Język pogody dobrze wpisuje się w to, co widać na rynkach finansowych.

Fakt, że prześciganie się w ogłaszaniu ceł importowych przez USA i Chiny jak na razie nie skutkuje ich automatycznym nakładaniem, wystarcza rynkom do odzyskania równowagi. Wall Street przechodzi z piekła do nieba, co uspokaja nastroje na rynku walutowym z główną korzyścią dla USD.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku FX przyniosło podtrzymanie lekkiej presji podażowej i spadki na wycenie PLN na większości zestawień. Co ciekawe ruch ten miał miejsce w dużej mierze w trakcie odbicia indeksów USA, co potwierdza niedawną tezę, iż zainteresowanie PLN jest obecnie ograniczone.

Amerykanie o swoich planach nałożenia ceł na chińskie produkty z obszaru technologii mówili już od pewnego czasu – opublikowana lista blisko 1300 pozycji nie jest zatem dużym zaskoczeniem.

Po świętach wielkanocnych złoty kontynuował swą dobrą przedświąteczną passę.

Prezydent Trump spotkał się z szefami państw bałtyckich i z jednej strony zapewniał tam o swoim ostrym kursie wobec Rosji, a z drugiej deklarował chęć współpracy z nią.

Dzisiaj dużo pisze się o słabym początku drugiego kwartału na Wall Street, pojawiają się obawy, że gorszy sentyment może zagościć na dłużej także na innych rynkach. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że wczoraj aktywność inwestorów w USA nie była aż tak duża, a informacje, które miały stać za spadkami nie powinny być zaskoczeniem.

Kwartał rozpoczyna się od kolejnego epizodu wyprzedaży ryzykownych aktywów. Kolejne dni to przede wszystkim oczekiwanie na raport z rynku pracy USA, który może pomóc ożywić nadzieje na bardziej restrykcyjną politykę Rezerwy Federalnej.

Poniedziałkowa sesja na rynku minęła pod znakiem ograniczonej aktywności z uwagi na dzień wolny od handlu w Polsce. W pierwszej fazie obrotu była widoczna lekka reakcja na podbicie awersji do ryzyka na rynkach, jednak ostatecznie bilans sesji wypadł neutralnie.

Dzisiaj zdecydowana większość rynków jest zamknięta ze względu na Wielki Piątek i tym samym aktywność na rynku jest niewielka. To sprawia, że łatwiej o przypadkowe ruchy, zwłaszcza, że mamy jeszcze koniec miesiąca, oraz kwartału.

W tym tygodniu USD/PLN schodził chwilami poniżej 3,38 – ale potem odbił w górę.

Wczoraj dolarowi pomogły lepsze dane nt. PKB.

W kontekście rebalansowania portfeli inwestycyjnych o pasywnym charakterze zmiany wyceny klasy aktywów w ostatnich trzech miesiącach powinny faworyzować euro względem dolara.

Z rynkowego punktu widzenia impuls spadkowy na EUR/PLN z okolic 4,2450 PLN został wygaszony przy wsparciu na 4,20 PLN.

O ile w poniedziałek dolar tracił, to wczoraj i dzisiaj obserwowane jest jego odbicie. Trudno o jednoznaczne wytłumaczenie tego ruchu - duży wpływ ma tu fakt końcówki kwartału, a także zbliżających się Świąt Wielkanocnych.

Ruchów na rynkach finansowych z ostatniej doby nie da się sprowadzić do wspólnego mianownika, co sugeruje, że magia końca kwartału ujawniła się nieco wcześniej. Nie traciłbym czasu na szukanie powodów siły dolara przez spadających rentownościach długu, czy wytłumaczenie dołujących jednocześnie indeksów i cen złota. W środę kalendarz danych pozostaje ubogi, więc możemy mieć powtórkę jazdy po wybojach.

Wczorajsza sesja na Wall St. sugeruje jednak, iż sentyment pozostaje bardzo zmienny, a mocne spadki na spółkach technologicznych pociągnęły indeksy w dół. W konsekwencji również dalsze wzrosty na PLN (układ risk off/on) stoją pod znakiem zapytania.

W trakcie dzisiejszej sesji RPP odbędzie 1-dniowe, bezdecyzyjne posiedzenie.

Chińskie cienie przykryły dolara.

Bilans po ostatnim tygodniu nie wyszedł dobrze dla dolara, ostatecznie amerykańska waluta ugięła się pod presją mało „jastrzębiego” przekazu FED (Rezerwa zamierza podwyższać stopy w zaplanowanym wcześniej tempie z czym zdaje się czuć komfortowo), a także zamieszania związanego z wojnami handlowymi.

Jesteśmy zdania, że eskalacja protekcjonizmu nie przerodzi się w totalną wojnę handlową i z dużej chmury będzie mały deszcz. Dla rynków oprócz deszczu liczą się też grzmoty i błyskawice. Ryzyko leży w retoryce negocjacyjnej zainteresowanych stron i medialnej otoczce w momentach, kiedy trudno będzie o inny temat do dyskusji.

Ostatnie dwa miesiące na globalnych rynkach akcji były fatalne, co znalazło ujście przede wszystkim w spadkach indeksów giełdowych, ale nie pozostało też kompletnie bez wpływu na złotego. Zasadniczy powód to obawy o konsekwencje nieobliczalnej polityki prezydenta USA.

Ostatnie sesje na rynku złotego przyniosły wyhamowanie trendu spadkowego i zapowiedź potencjalnego odbicia. Z fundamentalnego punktu widzenia na rynkach obserwujemy jednak wzrost awersji do ryzyka, co może okazać się kluczowym czynnikiem.

Tempo pojawiania się kolejnych istotnych informacji dla rynków finansowych zaczyna być szaleńcze.