Fundusz Pracy – czym jest?

Fundusz Pracy inaczej nazywany jest państwowym funduszem celowym, jego dysponentem jest minister pracy i polityki społecznej. Wszystkie środki, które napływają do Funduszu Pracy, przeznaczone są na wytyczone cele, które zawarte są w ustawie dotyczącej promocji zatrudnienia oraz innych instytucjach rynku pracy. Pieniądze, które gromadzi Fundusz Pracy, są przeznaczone na wspomaganie i aktywizowanie osób bezrobotnych:

• wszelkiego rodzaju zasiłki dla bezrobotnych;
• wszelkie prace inwentaryzacyjne;
• szkolenia i przekwalifikowanie pracowników;
• roboty publiczne;
• rozwój pośrednictwa zawodowego;
• badania rynku pracy;
• rozwój systemów informacyjnych;
• rozwój pośrednictwa zawodowego.

Fundusz Pracy pokrywa koszty wszelkich staży podyplomowych dla lekarzy, położnych, pielęgniarek itd.

Składki na Fundusz Pracy wynoszą 2,45 proc., jest to podstawa wymiaru. Składki te odprowadzane są przez pracodawców, którzy je pokrywają, pracownik nie finansuje tych składek. Fundusz Pracy ma jednak jeszcze inne źródła finansowania:

• dotacje budżetu państwa;
• składki odprowadzane przez przedsiębiorców;
• odsetki od środków na rachunkach bankowych;
• środki budżetu Unii Europejskiej.

Gdy dana osoba została objęta ubezpieczeniem społecznym, w tym momencie powstaje obowiązek odprowadzania składek na Fundusz Pracy. Składki na Fundusz Pracy nie odprowadza się wyłącznie z wynagrodzenia pracownika, lecz również dotyczy ona umów cywilnoprawnych, jak i obowiązkowych składek, które płacą przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą.

Podstawą składki na Fundusz Pracy jest podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne. Gdy mamy do czynienia z umową o pracę czy umowami cywilnoprawnymi, podstawą jest wynagrodzenie.

Jest kilka wyjątków, gdy przedsiębiorcy zwolnieni są z opłacania składek na Fundusz Pracy. Są to szczególne okoliczności związane z zatrudnieniem:

• pracownicy powracają z urlopów: wychowawczych, rodzicielskich, macierzyńskich (przez 36 miesięcy od pierwszego miesiąca po powrocie pracownika do pracy);
• wszystkie osoby, które zostały zatrudnione na podstawie stosunku pracy, ukończyły 50. rok życia, a przed podpisaniem umowy o pracę były co najmniej 30 dni zarejestrowane jako osoby bezrobotne, zwolnione na okres 12 miesięcy;
• osoby, które zostały pozyskane z urzędu pracy, które nie mają ukończonego 30. roku życia, przez 12 miesięcy;
• kobiety, których granica wieku przekroczyła 55 lat, a mężczyźni powyżej 60. roku życia;
• wszyscy pracownicy, których wynagrodzenie nie osiąga wartości równej minimalnemu wynagrodzeniu za pracę, które obowiązuje w danym roku;
• przedsiębiorcy, w sytuacji, gdy opłacają składki w preferencyjnej wysokości;
• gdy dany zakład pracy nie zatrudnia pracowników na podstawie stosunku pracy, tutaj nieważne jest, jakie wynagrodzenie osiągają zleceniobiorcy, przedsiębiorca nie jest zobowiązany do naliczania od niego składki na Fundusz Pracy.