Świadectwo pracy - wzór

Niezbędne elementy świadectwa pracy przedstawiono w artykule 97 Kodeksu pracy. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w rozporządzeniu z 30 grudnia 2016 roku w sprawie świadectwa pracy zawarło ogólnodostępny wzór tego dokumentu.

Poza wskazaniem rodzaju wykonywanych zadań oraz nazwy stanowiska lub stanowisk, które zajmował podwładny, dokument musi zawierać szczegółowe informacje, dotyczące obowiązującego go czasu pracy.

W dalszej kolejności powinny zostać wskazane wszystkie okresy zatrudnienia, jeśli było ich więcej niż jeden, wraz z podaniem wymiaru czasu pracy, któremu podlegał pracownik.

Świadectwo pracy będzie zawierało również okoliczności rozstania. Nie dość, że zdradzi tryb i podstawę prawną towarzyszącą rozwiązaniu umowy, to jeszcze wskaże stronę, odpowiedzialną za złożenie wypowiedzenia oraz szczegóły związane z odszkodowaniem za skrócenie okresu wypowiedzenia, jeśli takie zaistnieją.

Czytający świadectwo pracy pozna szczegóły dotyczące wykorzystania przez jego posiadacza urlopów. Nie tylko przysługującego w danym roku wymiaru urlopu wypoczynkowego, ale także liczbę dni wykorzystanych w celu odpoczynku. Ponadto urlopu bezpłatnego lub urlopu dodatkowego, jeśli miały miejsce.

Dane dotyczyć będą również dni wolnych poświęconych obowiązkom rodzicielskim. W świadectwie pracy uwzględnić należy czas wykorzystany na urlopy: ojcowski, rodzicielski oraz wychowawczy. A także okresy korzystania przez pracownika z kodeksowej ochrony przed zwolnieniem i terminy, przeznaczone na opiekę nad dzieckiem.

Kolejną obligatoryjną grupą są uwagi o nieobecnościach w pracy. Należą do nich terminy, w których pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie, mimo niezdolności do wykonywania zadań. W tej kategorii znajdują się też okresy poświęcone na sprawowanie służby wojskowej, czy to czynnej, czy zastępczej.

W świadectwie pracy muszą zostać uwzględnione terminy, w których pracownik wykonywał zadania w warunkach szczególnych lub o nietypowym charakterze.

Z punktu widzenia prawa do świadczeń, najistotniejsze jest wymienienie wszystkich okresów nieskładkowych, które wystąpiły w czasie stosunku pracy, a także inne wykorzystane kodeksowe uprawnienia lub formy wsparcia.

Pracodawca ma obowiązek umieszczenia zapisów o występujących w trakcie zatrudnienia zajęciach pensji oraz wysokości uznanych należności, których nie jest w stanie wypłacić pracownikowi z powodu kłopotów finansowych.

Zadaniem dokumentu jest przekazanie informacji na temat zatrudnienia, nie pracownika. W świadectwie pracy nie ma więc miejsca na osobiste uwagi na temat zatrudnionego.

Jedynie na wyraźne żądanie pracownika do świadectwa pracy może zostać dopisane wyliczenie, zawierające wysokość dotychczasowego wynagrodzenia z wyszczególnieniem jego składników oraz informacje o nabytych kwalifikacjach.

Pracownik ma 7 dni od chwili przekazania dokumentu na zgłoszenie potrzeby jego poprawienia. Z żądaniem takim można wystąpić jedynie, jeśli okaże się, że przygotowane świadectwo pracy zawiera błędy lub jest niekompletne. Gdyby pracodawca nie wywiązał się z obowiązku sprostowania, pracownik może skierować swoje żądanie do Sądu Pracy.