74 złote. Tyle Kowalski zarabiał w przeddzień wojny. Sprawdziliśmy, co mógł za to kupić

Polski robotnik przed wojną za zarobione 74 zł mógł kupić prawie 50 kg wołowiny, ale na auto musiał pracować 6 lat. Sprawdziliśmy, kto miał lepiej - Kowalski A.D. 1939 czy Kowalski A.D. 2018.
Jak kształtowały się zarobki przed wojną? Na co mógł sobie pozwolić Kowalski w 1938 r.? Prześledziliśmy stare roczniki statystyczne GUS. Wychodzi na to, że Kowalski biedy nie klepał, o ile mieszkał na zachodzie lub w centrum kraju. Zdecydowanie gorzej wiodło się mieszkańcom wschodnich terenów. Dystans Kowalskiego do Kowalskiej był natomiast ogromny. Mężczyźni zarabiali przed wojną niemal dwa razy tyle, co kobiety.

74 zł - tyle wynosiła przeciętna miesięczna pensja robotnika przed wojną. Więcej zarabiali mężczyźni w hutnictwie i przemyśle metalowym - niemal 130 zł. Zdecydowanie lepiej mieli jednak pracownicy umysłowi - dostawali ok. 230 zł pensji miesięcznie. Najlepiej sytuowany był natomiast w końcówce II RP mężczyzna, który pracował umysłowo i mieszkał w centrum kraju. Jego średnie zarobki miesięczne przekraczały 300 zł.

Mateusz Madejski/Money.pl
Najgorzej miały natomiast kobiety zatrudnione w służbie domowej oraz jako dozorcy - mogły one liczyć średnio na niewiele ponad 30 zł miesięcznie.

Co mógł sobie więc kupić za swoją miesięczną pensję przeciętny Kowalski, który pracował jako robotnik, a nie pracownik umysłowy? Dojna krowa kosztowała wtedy około 146 zł - zatem Kowalski musiał na nią pracować ok. dwa miesiące. Dzisiaj krowa kosztuje ponad 2,6 tys. - zatem przeciętny pracownik spokojnie może ją kupić sobie za miesięczną pensję.

Przedwojenny Kowalski mógł za swoją pensję kupić ponad 500 litrów mleka. Dzisiejszy Kowalski, który zakupy robi przede wszystkim w dużych marketach, za swoją pensję kupi ponad 1200 litrów. Jeszcze większa jest różnica jeśli chodzi o chleb - Kowalski w 1939 r. mógł nabyć 246 bochenków, dzisiejszy - ponad 900.

Mateusz Madejski/Money.pl

A ile Kowalski musiał pracować na samochód? Do najpopularniejszych modeli przed wojną należał Fiat 508. Kosztował ok. 5,5 tys. zł. By uzbierać na taki zakup, Kowalski musiał pracować około 6 lat. Oczywiście znacznie szybciej taką sumę zebrałby umysłowy pracownik ze stolicy lub okolic - przeciętnie w nieco ponad 1,5 roku.

Przed wojną bardzo wyraźnie rysował się podział na zamożne centrum, nieco mniej zamożny zachód i raczej ubogi wschód. Co ciekawe, do najbogatszego centrum GUS przed wojną zaliczał nie tylko województwo warszawskie, ale też białostockie, kieleckie, lubelskie oraz łódzkie. Nieco niższe były zarobki w woj. poznańskim oraz na Pomorzu. Najniższe płace były natomiast na wschodzie, w województwach: nowogródzkim, poleskim, wołyńskim oraz wileńskim.

Mateusz Madejski/Money.pl

Tygodniowo mężczyzna w centralnej Polsce, który pracował fizycznie, mógł liczyć na 26,6 zł. Na wschodzie kraju zarabiał natomiast zaledwie 15,7 zł. Pracująca fizycznie kobieta na wschodzie dostawała natomiast tygodniowo zaledwie 8,6 zł.

- U nas wyglądało to tak, że człowiek musiał sobie sam wytworzyć sobie jedzenie. Więc musiał już od młodych lat pracować na polu. Ja również musiałam - opowiada Zofia Hołub, która wychowywała się na wołyńskiej wsi. Mówi w rozmowie z money.pl, że przed wojną w jej okolicach kupowało się tylko najpotrzebniejsze rzeczy. - Na przykład buty firmy Bata. Jako pierwsze miały gumowe podeszwy, to był wtedy prawdziwy hit - mówi.

Dodaje, że przed wojną samochodu nie widziała ani razu. - Słyszałam tylko, że jest coś takiego. Może w Warszawieone jeździły, ale na Wołyniu absolutnie nie - mówi.

##