Ulga na dziecko w PIT. Rodzice jedynaków muszą spełnić dodatkowy warunek

Rodzice składający deklaracje PIT za 2016 rok mogą skorzystać z ulgi prorodzinnej. Najwięcej zyskają rodziny wielodzietne. Na trzecie, czwarte i każde kolejne dziecko przysługują wyższe kwoty odpisu. Małżonkowie z jedynakiem też obniżą podatek. Zrobią to pod warunkiem, że w ciągu roku nie zarobili więcej niż 112 tys. zł.

Opiekunowie z dwójką i więcej dzieci mogą liczyć na ulgę bez względu na wysokość zarobków. Małżeństwa z jednym potomkiem muszą natomiast przestrzegać kryterium dochodowego. Odliczenie od podatku wykażą pod warunkiem, że ich dochody za 2016 rok nie przekroczyły 112 tys. zł. Ta sama granica dotyczy też osób samotnie wychowujących dziecko.

Przekroczenie kwoty 112 tys. zł odbiera prawo do ulgi. Pod uwagę należy wziąć dochody opodatkowane na zasadach ogólnych (m.in. z pracy, emerytur czy kapitałów pieniężnych). Jak to obliczyć? Od przychodów odejmujemy koszty ich uzyskania oraz kwoty opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne.

Przykład

Inny limit obowiązuje natomiast rodziców niepozostających w związku małżeńskim. Na jednego opiekuna w tym wypadku przypada 56 tys. zł. Chodzi nie tylko o podatników bez ślubu czy po rozwodzie, ale także o tych, którzy pobrali się w trakcie roku. Może się zdarzyć tak, że ulgę wykaże wyłącznie jedna osoba.

Przykład

Rodzice mają syna i córkę? Nie powinni mieć problemu z rozliczeniem ulgi prorodzinnej. W tym wypadku nie muszą nawet zawracać sobie głowy limitem dochodów. Sprawa komplikuje się dopiero w momencie, gdy jedno z dzieci staje się pełnoletnie i traci prawo do odliczenia. Urząd skarbowy traktuje wtedy drugie dziecko jako jedynaka i nakłada na opiekunów obowiązek spełnienia kryterium dochodowego.

Taka sytuacja będzie miała miejsce, jeśli np. pełnoletni syn w 2016 roku uczył się i jednocześnie dorabiał w trakcie studiów, a jego roczne dochody przekroczyły kwotę 3089 zł. Wyższe zarobki dziecka odebrały rodzicom prawo do odpisu. W dalszym ciągu mogą skorzystać z ulgi na drugie, niepełnoletnie dziecko. Zrobią to jednak pod warunkiem, że ich wspólne dochody za poprzedni rok zmieściły się we wskazanym limicie.

Inaczej jest, gdy dziecko (przed ukończeniem 25. roku życia) zrezygnowało ze studiów lub zakończyło etap nauki, ale nie osiągnęło zbyt dużych dochodów. Rodzice w dalszym ciągu mają prawo do ulgi na jednego i drugiego potomka. Rozliczą ją jednak tylko częściowo, biorąc pod uwagę miesiące, w których pełnoletni syn jeszcze się uczył.

Przykład

Czytaj także: Ulga na dziecko pełnoletnie nie musi być problemem. Kiedy rodzice mogą zmniejszyć podatek?

Ulgę prorodzinną rozlicza się proporcjonalnie. Co to oznacza w praktyce? Podatek pomniejsza się o każdy miesiąc sprawowania opieki nad dzieckiem. Jeśli syn urodził się w trakcie roku, rodzice uzyskają tylko część standardowej kwoty. Ta sama zasada ma zastosowanie w przypadku adopcji.

Bez względu na to, czy dziecko przyszło na świat pierwszego, czy ostatniego dnia danego miesiąca, odliczenia dokonuje się w pełnej kwocie za cały miesiąc. Podatek można zmniejszyć o 92,67 złotych za pierwsze oraz drugie dziecko, o 166,67 złotych za trzecie dziecko, oraz o 225 złotych za czwarte i kolejne dziecko. Za cały rok opieki przysługuje pełna wysokość ulgi.

Poszczególne miesiące zaznacza się w informacji podatkowej (załącznik PIT/O, część E - dane identyfikacyjne dziecka).

Małżonkowie powinni pamiętać, że roczna kwota odliczenia odnosi się do obojga rodziców. Należność mogą podzielić na części równe lub w dowolnej proporcji. Nie dotyczy to jednak par w separacji, a także związków, w których jedna osoba została pozbawiona praw rodzicielskich lub przebywa w więzieniu.

Czytaj także: Ulga na dziecko w rocznym zeznaniu podatkowym. O czym warto pamiętać?