Zegarek za 200 tys., wróżka, kosmetyki, zabawki dla psa. Dlaczego fiskus się zgadza na wrzucanie tego w koszty?

Niezależnie od stanowiska niemal zawsze pytania o dobra luksusowe lub te, z pogranicza wydatków osobistych wywołują kontrowersje. Skąd się biorą zgody fiskusa na tego typu wydatki? Często "kluczem" do uzyskania pozytywnej opinii jest dobre uzasadnienie, a więc powiązanie wydatku z przychodem lub źródłem uzyskania przychodów, ale jeszcze ważniejsze może być przedstawienie tzw. stanu faktycznego, czyli opisanie w jaki sposób i w jakich okolicznościach podatnik będzie z danej rzeczy korzystał i do czego jest mu ona potrzebna.

Krajowa informacja skarbowa, do której kierowane są takie zapytania nie może zmieniać faktów przedstawionych w stanie faktycznych, dlaczego czasem urzędnicy mają wręcz związane ręce i trudno się dziwić, że wydaje pozytywną interpretację. Prześledźmy kilka z nich.

Interpretacja 5 października 2023 r., sygn.. 0115-KDIT1.4011.575.2023.1.MR. Influencerka chciała potwierdzenia, że może zaliczyć do kosztów wydatki na zakup odzieży, butów, torebek, biżuterii, ekspresu do kawy, kwiatów, mebli, świec, naczyń, biletów na samolot, noclegów dla siebie i fotografa oraz biletów wstępu do miejsc, w których wykonywane będą zdjęcia. Podatniczka w stanie faktycznym wykluczyła możliwość wykorzystywania tych przedmiotów do celów osobistych.

Dyrektor KIS stwierdził więc, że skoro wydatki te wykorzystywane będą wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej, co znajdzie odzwierciedlenie w prowadzonej dokumentacji, to są kosztem. Uznał, że w takim razie te wydatki nie noszą znamion wydatków osobistych, bowiem ich poniesienie jest istotą prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie jednak zaznaczył, iż przekazanie ich na cele osobiste podatnika, pracowników podatnika lub innych osób spowoduje konieczność korekty kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja z dnia 28 sierpnia 2024 r., sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.505.2024.2.HJ. Podatniczka świadcząca usługi księgowo doradcze na rzecz jednego klienta, częściowo u tego klienta, częściowo w swoim mieszkaniu w kamienicy adoptowała psa stróżującego do pilnowania służbowego laptopa i dokumentów w mieszkaniu. Zapytała więc, czy może wrzucić w koszty wydatki na szkolenie, karmę i weterynarza. Wskazała, iż pilnowanie i strzeżenie majątku firmy, dokumentów i sprzętu powierzonego przez klientów będzie GŁÓWNYM zadaniem psa.

Fiskus więc wyraził zgodę, zaznaczając, iż w razie kontroli, urzędnicy będą w pełni uprawnieni do żądania udokumentowania, iż stan faktyczny odpowiada rzeczywistości. To na podatniczce, jako odnoszącej korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów, ciąży obowiązek wykazania w jakiej części wydatki te mają związek z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania.

Czytając zatem uważnie treść interpretacji widać brak zgody na zaliczenie w koszty wszystkich wydatków, a ich podział w sposób, którego urzędnicy nie zakwestionują, może być trudny.

Interpretacja z dnia 15 stycznia 2024 r., sygn.. 0113-KDIPT2-1.4011.751.2023.3.RK. Radca prawny prowadzący jednoosobową działalność chciał zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatek na zegarek, gdyż rozlicza się z klientami na podstawie stawki godzinowej, z dokładnością do 5 minut. Ale jednocześnie wskazał, że zegarek ten będzie wykorzystywany jedynie w czasie świadczenia usług prawnych czyli zazwyczaj od poniedziałku do piątku w godzinach od 7:00 do 16:00, nie będzie go wykorzystywał do celów prywatnych.

Wobec takiego opisu, dyrektor KIS uznał jego stanowisko za prawidłowe. Wskazał, iż to na podatniku spoczywa obowiązek właściwego udokumentowania wydatku. A zatem, to czy organ w trakcie kontroli nie udowodni użytkowania również dla celów prywatnych – wcale nie jest takie oczywiste.

Interpretacja z 17 lipca 2024 r. 0115-KDIT3.4011.431.2024.2.PS. Aktorka zapytała, czy może zaliczyć do kosztów wydatki na kosmetyki do makijażu, zabiegi fryzjerskie, sprzętów do pielęgnacji włosów. Argumentowała to tym, że występuje w niskobudżetowych projektach, w których sama musi zadbać o włosy i makijaż.

Fiskus wyraził zgodę, ale tylko w stosunku do kosztów kosmetyków, zabiegów fryzjerskich oraz zakupu sprzętu do pielęgnacji włosów, które są niezbędne w celu wykonania danego kontraktu, a to już pozostawia przestrzeń do interpretacji po obu stronach ewentualnego sporu.

Nie zawsze jednak Dyrektor KIS jest tak pobłażliwy. W interpretacji z 10 października 2024 r. powiedział NIE. Wspólnicy chcieli zadawać wróżce pytania dotyczące działalności i kierunku rozwoju spółki. A wróżka miała stawiać tarota. Wydatki planowali traktować jako koszty podatkowe.

Fiskus się na to nie zgodził. Uznał, że sam fakt, poniesienia wydatku na usługi profesjonalnej wróżki w zakresie decyzji, co do kierunku rozwoju Spółki, portfela usług, sposobu docierania do nowych klientów i na nowe rynki, czy też wsparcia w zakresie rekrutacji nowych pracowników nie gwarantuje jeszcze zwiększenia przychodów, czy też zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a przepowiednie i wróżby mają charakter losowy.

Pozyskanie korzystnej dla siebie interpretacji podatkowej jest niewątpliwie dobrym pomysłem, ale żeby faktycznie dawała ona pełną ochronę, stan faktyczny w niej opisany musi odpowiadać rzeczywistości. W przeciwnym razie można nabawić się kłopotów.