dziś w money (strona 18 z 380)

Wydarzeniem weekendu jest opublikowanie wspólnej deklaracji kończącej szczyt G7.

Awersja do ryzyka powraca na rynki, choć bez konkretnego zapalnika, za to z garścią potencjalnych powodów do obaw, które teraz na szybko są podciągane pod zmiany cen aktywów. Osobiście odbieram to jako dalsze zagubienie rynków, które potwierdza moje obawy z początku tygodnia, że sielankowemu rajdowi ryzykownych aktywów brakowało przekonania, a za to łatwo będzie go złamać.

W piątek rano widać, że polska waluta traci, podobnie jak inne rynki wschodzące. W szerokim ujęciu widzimy próby nieznacznego umocnienia dolara. Trudno o jedno proste wytłumaczenie tego stanu rzeczy. Ale po kolei.

Jak wiadomo, niektóre - a nawet liczne, choć z pewnością nie wszystkie - odczyty makro z Niemiec są w ostatnich miesiącach trochę słabe, niekiedy nawet bardzo mizerne. Dziś rano mieliśmy dynamikę produkcji przemysłowej za kwiecień. Oczekiwano +0,2 proc. m/m, wygenerowano faktycznie spadek o 1 proc. W skali rocznej po uwzględnieniu sezonowości było +2 proc.

Dolar kontynuuje przecenę względem koszyka walut.

To m.in. skutek wczorajszych komentarzy panów Praeta, Weidmanna i Hanssona z zarządu EBC.

Ruch wzrostowy na EUR/USD wynika w dalszym ciągu z rynkowych spekulacji odnośnie terminu zakończenia programu QE w wykonaniu EBC.

Dolar nadal wypada słabo, ale dynamika spadku wytraca swój impet. Wątek wojen handlowych, który szkodził amerykańskiej walucie na przełomie tygodnia (temat ceł na stal i aluminium), jakby przestał być aż tak istotny. Część inwestorów może mieć wrażenie (i być może słusznie), że żonglerka cłami i zwolnieniami z nich, to nadal element taktyki polityczno-gospodarczej Białego Domu.

EUR/USD zaczyna wspinać się wyżej, ale nie bez pomocy EBC, który rozpoczął skrupulatne budowanie oczekiwań przed przyszłotygodniowym posiedzeniem. Wiele wskazuje na to, że EBC ma ukrytą agendę w odniesieniu do ostatnich wydarzeń we Włoszech. Poza tym klimat inwestycyjny na rynkach pozostaje dobry, co powinno pomagać m.in. złotemu, choć dziś przyjdzie się zmierzyć z kolejnym gołębim przekazem RPP.

Środa przynosi sporo ciekawych ruchów na rynku walutowym, po części związanych ze zbliżającym się szczytem G7 oraz posiedzeniem EBC. Wracające do gry euro pomaga też notowaniom złotego i wydaje się, że dzisiejsza decyzja RPP nie powinna źle wpłynąć na kurs naszej waluty.

Rynek się zamachnął - na poziom 1,1750, jeśli mowa o eurodolarze. Ta właśnie okolica jest testowana w ostatnich chwilach, jakkolwiek wstępnie wydaje się, że nie ma tu jakiegoś wielkiego impulsu fundamentalnego.

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynkach finansowych są doniesienia agencji Bloomberg, iż EBC podczas przyszłotygodniowego posiedzenia może podać datę zakończenia programu QE. Informacja ta wsparła notowania EUR, jednak kurs eurodolara w dalszym ciągu pozostaje poniżej 1,1750 dol.

Ostatnie dni na rynku walutowym upływają pod znakiem odreagowania spadkowego na amerykańskim dolarze.

Za nami doba bez ciekawych wydarzeń, co pozwoliło rynkom podtrzymać pozytywny klimat.

Na euro złotym jesteśmy przy 4,2735, czyli lokujemy się ok. 6,5 grosza poniżej szczytów zakreślonych w ubiegłym tygodniu.

Lokalnie nie pojawiły się nowe impulsy dla PLN, a mimo to kurs wyraźnie zyskał.

Dla rynków nieraz lepsza jest tzw. prowizorka, niż utrzymująca się niepewność. Uspokojenie się nastrojów na włoskim i hiszpańskim długu to zasługa powołana nowych rządów, niezależnie od tego na ile ich działalność może przynieść pozytywne skutki, a na ile wręcz przeciwnie.

Przyszłość polityczna Europy i handlowa świata pozostają w centrum dyskusji prowadzonych na rynkach, ale przełożenie na handel mają nikłe przy dominacji apetytu na ryzyko. Rynek FX zdaje się być zmęczony huśtawką z poprzedniego tygodnia i szuka urlopowej ucieczki. Czas pokaże, czy się uda.

W ubiegłym tygodniu w centrum zainteresowań rynku walut była Europa. Kryzys polityczny we Włoszech i niespodziewana zmiana rządu w Hiszpanii zaowocowały sporą wyprzedażą obligacji i dużą presją na euro. W tym tygodniu uwaga przesunie się na kwestie rozmów o handlu międzynarodowym ponieważ w piątek rozpocznie się szczyt G7 w Kanadzie.

Piątkowe, relatywnie dobre dane z amerykańskiego rynku pracy odebrane zostały jako potwierdzenie dla kolejnej podwyżki ze strony FED. W przypadku realizacji takiego scenariusza będziemy najpewniej obserwować również podbicie presji na EBC.

Dla tzw. rynków finansowych to źle i dobrze.

W trakcie dzisiejszej sesji uwaga inwestorów skupiona będzie na odczytach przemysłowych indeksów PMI za maj.

Ostatnie kilkadziesiąt godzin to spory natłok istotnych informacji i znaczna zmienność na rynku walutowym.

Dwie kwestie były ważne w środę. Pierwsza to potencjalny termin przyspieszonych wyborów we Włoszech, które są coraz bardziej realnym scenariuszem. Forsowany (celowo?) termin 29 lipca, nie jest nazbyt korzystny dla wyborców populistycznej Ligi Północnej - jej szef Matteo Salvini dał o tym dzisiaj do zrozumienia - co sprawia, że pojawiają się spekulacje, jakoby koncepcja rządu technicznego Carlo Cottarelliego nie była zupełnie przekreślona.

Ostatnie godziny handlu na rynkach finansowych nosiły znamiona paniki. Bezpośrednim czynnikiem, który wywołał „lawinę” był skokowy wzrost rentowności włoskiego długu, gdzie oprocentowanie papierów 2-letnich skoczyło z 0,4 proc. do 1,75 proc..