dziś w money (strona 59 z 380)

Gwóźdź programu, czyli przemówienia trzech członków FED - Charlesa Evansa o godz. 16:15, oraz Janet Yellen i Stanley’a Fischera o godz. 19:00 - dopiero przed nami. Wczoraj po południu zwracaliśmy uwagę, że piątkowy wieczór przyniesie wyjątkowe nagromadzenie wypowiedzi kluczowych przedstawicieli FED, którzy mają prawo głosu w FOMC, a więc mogą zdecydować o marcowej podwyżce stóp procentowych.

Rynek akcji wreszcie zaczął się przejmować tym, że Fed może być bardziej agresywny w podwyżkach stop procentowych w tym roku, przez co inwestorzy stracili zaufanie do ryzykownych aktywów. Dziś uwaga skupia się na wystąpieniu prezes Fed Yellen, która powinna podtrzymać wysokość szanse na podwyżkę w marcu. Jednak kluczowym pytaniem dla rynków jest, co Fed zrobi dalej?

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło nam podbicie zmienności na notowaniach złotego. Warto wspomnieć o dobrym zachowaniu polskiego długu, który wraz z papierami czeskimi wyraźnie, pozytywnie wyróżniał się na tle innych papierów FI w Europie. W szerszym ujęciu konsolidacja na PLN została utrzymana, a inwestorzy czekają na dalsze sygnały z szerokiego rynku.

Ostatnie godziny nie przynoszą większych zmian w pozycji dolara.

Zobacz podsumowanie najważniejszych wydarzeń rynkowych dnia.

Pozytywny sentyment wspiera waluty ryzykowne.

W trakcie czwartkowej sesji brak jest istotniejszych publikacji makroekonomicznych z kraju.

Rozważając realne prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych przez FED już w połowie marca warto rozróżnić tzw. gotowość, od realnej możliwości zaistnienia takiego scenariusza. Teoretycznie poza nielicznymi „wyjątkami”, jak James Bullard, trudno znaleźć w FED kogoś, kto twierdziłby, że marcowa podwyżka stóp nie jest na stole.

Przemówienie Trumpa, choć nie zawierało wiele konkretów, to przyjęte zostało przez rynki z zadowoleniem. Zadecydowało rozłożenie akcentów i pro-biznesowe nastawienie prezydenta. Giełdy zareagowały wzrostami.

Trzech głosujących w marcu członków FED (Dudley, Williams i Harker) wypowiedziało się wczoraj wieczorem, oraz w nocy dość pozytywnie nt. możliwości podwyżki stóp procentowych, co sprawiło, że oczekiwania związane z takim ruchem już 15 marca skoczyły nawet do 80 proc. (wg. szacunków Bloomberga). Szalę przechyliły słowa uznawanego do tej pory za bardziej ostrożnego Dudley’a, który dał do zrozumienia, ze sytuacja gospodarcza niejako wymusza taki ruch.

Bill Dudley z Fed skradł show Donaldowi Trumpowi, przynosząc istotniejsze skutki dla rynku dolara. Rynek coraz poważniej rozważa podwyżkę stóp procentowych na najbliższym posiedzeniu, a przy zejściu Trumpa na dalszy plan, USD może zacząć nadganiać fundamenty. Dziś PCE Core i ISM dla przemysłu dadzą więcej wskazówek.

Zobacz podsumowanie najważniejszych wydarzeń rynkowych dnia.

Pomogły w tym nieco dane makro, jakie poznaliśmy dzisiaj po południu.

Przed nami pierwsze wystąpienie obecnego prezydenta USA w Kongresie.

Marzec może przynieść wzrost obaw odnośnie losów procesu Brexitu, który tak naprawdę dopiero się formalnie rozpocznie - od negocjacji z UE, jakie się rozpoczną, nie będzie też odwrotu. Tymczasem trudno ocenić, kiedy znajdą one swój finał i ile brytyjska gospodarka na tym straci.

Notowania bez wielkich historii. Najpierw rano trochę rosło, skończyło się na spadku o zaledwie 0,1 proc. Póki słowa Trumpa mnie wybrzmią, póty niepewność będzie rządzić. Buffet uważa, że akcje w USA są tanie. Jest tylko jedno "ale".

Poniedziałkowy handel pokazuje jak na razie, że rynek nie kupuje zbytnio scenariusza w którym Trump pomoże dolarowi - o ile jeszcze otwarcie nie wyglądało źle, to kolejne godziny pokazały, że passa dolara zaczęła się odwracać. Bo im więcej będziemy spekulować o potencjalnych szczegółach, tym większe będą wątpliwości.

Rynki są spokojne na początku tygodnia, wyczekując wystąpień Trumpa i Yellen, które mogą zadecydować o kierunku dla dolara w krótkim terminie. Niepewność polityczna zaciemnia obraz także dla euro przez wybory we Francji. Funt ma kłopoty w związku z dyskusją o (kolejnym) szkockim referendum. Dziś w kalendarzu zamówienia na dobra trwałe z USA.

Ostatnie sesje na PLN przyniosły utrzymanie kursów w ramach szerokiej konsolidacji. Powodem takiego zachowania notowań był m.in. brak większych zmian na wycenie eurodolara. Końcówka tygodnia minęła nam pod znakiem lekkiego podbicia układu risk-off na rynkach, co było wynikiem spadków na cenach ropy, co szybko przełożyło się w lokalne realizacje zysków na rynkach akcyjnych.

Poniedziałkowe kalendarium makro nie jest przesadnie obfite. Niektóre dane w ogóle nie wpłyną na szeroki rynek - np. węgierskie bezrobocie, które poznamy o 9:00. Inne szerokiego rynku dotyczą, ale raczej nie wywołają wstrząsów - np. podaż pieniądza M3 w Strefie Euro oraz wskaźniki koniunktury gospodarczej dla tego regionu (odpowiednio o 10:00 i 11:00).

W ubiegłym tygodniu byliśmy sceptyczni wobec oczekiwań rynków związanych z planami Donalda Trumpa dotyczącymi podatków i deregulacji gospodarki, które na powrót wypłynęły przy okazji zapowiedzi ze strony prezydenta, że już w „nieodległej przyszłości” przedstawione zostaną kompleksowe rozwiązania. Ostatnie dni zdają się potwierdzać nasze obawy.

Warszawska giełda była w tym tygodniu jednym z najlepszych miejsc do inwestycji giełdowych na świecie. Prawdopodobnie dlatego spadkowe odreagowanie w piątek było ostrzejsze niż na innych parkietach. Lepiej radziły sobie w Europie tylko cztery giełdy: rumuńska, ukraińska, bułgarska i grecka.

Warszawska giełda jest dziś jedną z najgorszych na świecie. To jednak problem całego regionu. O tym, że inwestorzy postanowili zredukować zaangażowanie w spółkach Europy środkowo-wschodniej świadczy fakt, że gorzej radzi sobie tylko rynek węgierski.

Piątkowy handel upływa jak na razie pod znakiem próby odbicia amerykańskiej waluty po dwóch dniach przeceny. Pretekstem zdają się być słowa Donalda Trumpa nt. podatku granicznego, chociaż wiele z nich nie wynika. Nadal jest to projekt, który będzie jeszcze dopracowywany w Kongresie i najpewniej poddany sporym naciskom różnych biznesowych lobby, którym wizja ograniczenia zysków amerykańskich firm, raczej nie będzie się podobać.

Polityka ponownie uderza w USD, gdyż komentarze Sekretarza Skarbu Mnuchina poddają wątpliwość szybkie wdrożenie reformy podatków. Przy niewrażliwości dolara na solidne dane i jastrzębie wzmianki z Fed, rozczarowanie tempem prac administracji rządowej otwiera drogę do co najmniej przejściowej słabości waluty. EUR ma swoje problemy polityczne, za to na całym zamieszaniu zyskują JPY i GBP.