komentarz walutowy (strona 27 z 109)

Ewald Nowotny, szef austriackiego banku centralnego i członek Rady Prezesów EBC, stał się gwiazdą wczorajszego handlu w Europie, zaburzając spokój inwestorów budujących sceptycyzm wokół EUR. Jastrzębie komentarze nie współgrają jednak z serią słabszych danych ze strefy euro, więc ostrożnie z entuzjazmem. Dziś USD musi się zmierzyć z CPI i protokołem FOMC, gdzie ryzyka są przeciwstawne. Supergołębia RPP może nie wystarczyć, by zburzyć spokój rynku złotego.

W tle rośnie napięcie wokół Syrii, które w jakiejś mierze dokłada się do niepokojów na linii USA - Chiny. Tam jednak chodzi o (ryzyko) wojny handlowej, a tu o wojnę realną, przy użyciu broni. Izrael liczy na to, że Stany zaatakują Syrię Asada pod pretekstem stosowania przez nią niedozwolonej broni chemicznej.

Ostatnie godziny handlu to w pewnym stopniu odwrócenie wczorajszych ruchów spowodowanych zmniejszeniem tarć pomiędzy Stanami Zjednoczonymi i Chinami w następstwie wystąpienia prezydenta Xi Jinpinga. W rezultacie wśród głównych walut zyski oddają te pochodzące z Antypodów (dolar australijski oraz nowozelandzki), choć skala przeceny nie jest duża. Ponadto lekkie cofnięcie obserwujemy w amerykańskich kontraktach terminowych, a także w rentownościach tamtejszego długu.

Czy Biały Dom „zapętlił” w się w swojej strategii handlowej wobec Chin? Niedzielny wpis Trumpa o tym, że Chiny powinny znieść bariery handlowe bo tak należy, a także wypowiedzi Petera Navarro, czy też Steve Mnuchina mogą pokazywać, że amerykańska administracja nie doceniła przeciwnika, jakim są Chiny.

Na rynku po weekendzie nie dzieje się zbyt wiele. Dane z rynku pracy USA nie były przełomowe, a w temacie napięć handlowych USA-Chiny mamy więcej tego samego. Dziś rano słabe dane z Niemiec przedłużają złą passę odczytów z Eurolandu. Złoty jest stabilny, choć wygrana premiera Orbana w wyborach na Węgrzech może pośrednio uderzać w polską walutę.

Rozpoczęcie nowego tygodnia handlu nie przynosi jak dotąd większych zmian na notowaniach złotego. Również końcówka poprzedniego tygodnia mijała raczej pod znakiem lokalnych konsolidacji. Inwestorzy skupiają się na kwestiach napięć handlowych na linii USA-Chiny, w dużej mierze pomijając wydarzenia na koszyku CEE.

Miała być burza, ale na razie wyszło Słońce, pytanie czy przejściowo, czy na dłużej. W każdym razie nadal jest wietrznie i zmiennie, jak to przy pogodzie w kwietniu. Język pogody dobrze wpisuje się w to, co widać na rynkach finansowych.

Fakt, że prześciganie się w ogłaszaniu ceł importowych przez USA i Chiny jak na razie nie skutkuje ich automatycznym nakładaniem, wystarcza rynkom do odzyskania równowagi. Wall Street przechodzi z piekła do nieba, co uspokaja nastroje na rynku walutowym z główną korzyścią dla USD.

Jeszcze całkiem niedawno część uczestników rynków finansowych nie wierzyła w scenariusz braku podwyżki stóp procentowych w Polsce w tym roku, a tymczasem okazuje się, że stopy mogą faktycznie nie wzrosnąć nawet w roku przyszłym. Inflacja po raz drugi okazała się znacznie niższa od oczekiwań i nie będzie to służyć notowaniom złotego.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku FX przyniosło podtrzymanie lekkiej presji podażowej i spadki na wycenie PLN na większości zestawień. Co ciekawe ruch ten miał miejsce w dużej mierze w trakcie odbicia indeksów USA, co potwierdza niedawną tezę, iż zainteresowanie PLN jest obecnie ograniczone.

Dzisiaj dużo pisze się o słabym początku drugiego kwartału na Wall Street, pojawiają się obawy, że gorszy sentyment może zagościć na dłużej także na innych rynkach. Warto jednak zwrócić uwagę na to, że wczoraj aktywność inwestorów w USA nie była aż tak duża, a informacje, które miały stać za spadkami nie powinny być zaskoczeniem.

Kwartał rozpoczyna się od kolejnego epizodu wyprzedaży ryzykownych aktywów. Kolejne dni to przede wszystkim oczekiwanie na raport z rynku pracy USA, który może pomóc ożywić nadzieje na bardziej restrykcyjną politykę Rezerwy Federalnej.

Poniedziałkowa sesja na rynku minęła pod znakiem ograniczonej aktywności z uwagi na dzień wolny od handlu w Polsce. W pierwszej fazie obrotu była widoczna lekka reakcja na podbicie awersji do ryzyka na rynkach, jednak ostatecznie bilans sesji wypadł neutralnie.

Dzisiaj zdecydowana większość rynków jest zamknięta ze względu na Wielki Piątek i tym samym aktywność na rynku jest niewielka. To sprawia, że łatwiej o przypadkowe ruchy, zwłaszcza, że mamy jeszcze koniec miesiąca, oraz kwartału.

O ile w poniedziałek dolar tracił, to wczoraj i dzisiaj obserwowane jest jego odbicie. Trudno o jednoznaczne wytłumaczenie tego ruchu - duży wpływ ma tu fakt końcówki kwartału, a także zbliżających się Świąt Wielkanocnych.

Ruchów na rynkach finansowych z ostatniej doby nie da się sprowadzić do wspólnego mianownika, co sugeruje, że magia końca kwartału ujawniła się nieco wcześniej. Nie traciłbym czasu na szukanie powodów siły dolara przez spadających rentownościach długu, czy wytłumaczenie dołujących jednocześnie indeksów i cen złota. W środę kalendarz danych pozostaje ubogi, więc możemy mieć powtórkę jazdy po wybojach.

Wczorajsza sesja na Wall St. sugeruje jednak, iż sentyment pozostaje bardzo zmienny, a mocne spadki na spółkach technologicznych pociągnęły indeksy w dół. W konsekwencji również dalsze wzrosty na PLN (układ risk off/on) stoją pod znakiem zapytania.

Bilans po ostatnim tygodniu nie wyszedł dobrze dla dolara, ostatecznie amerykańska waluta ugięła się pod presją mało „jastrzębiego” przekazu FED (Rezerwa zamierza podwyższać stopy w zaplanowanym wcześniej tempie z czym zdaje się czuć komfortowo), a także zamieszania związanego z wojnami handlowymi.

Jesteśmy zdania, że eskalacja protekcjonizmu nie przerodzi się w totalną wojnę handlową i z dużej chmury będzie mały deszcz. Dla rynków oprócz deszczu liczą się też grzmoty i błyskawice. Ryzyko leży w retoryce negocjacyjnej zainteresowanych stron i medialnej otoczce w momentach, kiedy trudno będzie o inny temat do dyskusji.

Ostatnie dwa miesiące na globalnych rynkach akcji były fatalne, co znalazło ujście przede wszystkim w spadkach indeksów giełdowych, ale nie pozostało też kompletnie bez wpływu na złotego. Zasadniczy powód to obawy o konsekwencje nieobliczalnej polityki prezydenta USA.

Ostatnie sesje na rynku złotego przyniosły wyhamowanie trendu spadkowego i zapowiedź potencjalnego odbicia. Z fundamentalnego punktu widzenia na rynkach obserwujemy jednak wzrost awersji do ryzyka, co może okazać się kluczowym czynnikiem.

W komentarzach z ostatnich dni zwracałem uwagę, że słabym punktem środowego przekazu FED może okazać się konferencja prasowa Jerome Powella, który zwyczajnie jest „nazbyt elastyczny” w swoich poglądach.

Rynek dolara pozostaje w zawieszeniu. Wczorajsza słabość koszyka będąca wynikiem silniejszego zachowania jego trzech głównych składowych (euro, funta i jena) dzisiaj przerodziła się w próbę nieznacznego odbicia. Po wczorajszym „przecieku” z ECB, który podbił notowania europejskiej waluty, dzisiaj mamy lekkie cofnięcie, ale nadal pozostajemy wysoko.

Przecena na rynku akcji w USA w związku ze skandalem wokół Facebooka nie przekłada się na wzrost zmienności na rynku walutowym. Wręcz przeciwnie, jen jest słabszy we wtorek przez presję na crossach z EUR i GBP, gdzie wczorajsze informacje z EBC i ws. Brexitu nadały optymistyczny ton.

Początek tygodnia handlu na rynku FX przyniósł lekkie podbicie notowań eurodolara po tym jak rynek obiegła informacja o trwających dyskusjach dot. potencjalnej ścieżki podwyżek stóp procentowych w EBC, po wyjściu z QE.