komentarz walutowy (strona 26 z 109)

Wydarzeniem ostatnich godzin na rynku finansowym było zakończenie posiedzenia EBC. Zgodnie z oczekiwaniami parametry polityki monetarnej nie uległy zmianie - rynek wyczekiwał jednak zmian w zakresie stanowiska Draghiego.

Temat rosnących rentowności amerykańskich obligacji rządowych pozostaje głównym czynnikiem warunkującym sentyment na rynkach. O ile wczoraj można było odnieść wrażenie, że jest pewien problem z przełamaniem bariery 3 proc. na papierach 10-letnich, o tyle jeszcze wieczorem ten poziom został lekko naruszony, a dzisiaj wzrosty są kontynuowane.

Rentowności obligacji skarbowych USA pozostają wysoko z zamiarem pójścia wyżej, co podsyca dalsze umocnienie USD i stanowi ryzyko dla wielu popularnych pomysłów inwestycyjnych z początku roku. Siła EUR i JPY, albo rajd rynków wschodzących stanęły pod znakiem zapytania, aktywując tryb „ratuj się kto może”. A zbliżający się koniec miesiąca nie sprzyja uspokojeniu.

Wydarzeniem ostatnich godzin na globalnych rynkach było przekroczenie poziomu 3 proc. na rentownościach amerykańskich papierów 10-letnich. Wedle większości komentarzy wzrosty na rentownościach amerykańskiego długu, i pogłębiający się spread wobec bundów, jest sygnałem co do różnic w zakresie oczekiwanej ścieżki monetarnej na linii USA-Strefa Euro.

Eurodolar wielkodusznie dostosował się do naszych bazowych założeń: najpierw osunął się ku dolnym ograniczeniom konsolidacji, schodząc do 1,2185 i potwierdzając, że dolar ma jeszcze coś do powiedzenia oraz że 10-letni trend na rzecz jego wzmocnienia wciąż się broni.

Dolar kontynuuje swoją dobrą passę z ostatnich dni (dzisiaj zyskuje wobec wszystkich walut), a rentowność obligacji 10-letnich jest o krok do testowania psychologicznej bariery 3 proc. To w ostatnich dniach główny motyw ruchu na USD, co z kolei może być powodowane narastającymi oczekiwaniami, że FED mógłby w tym roku dokonać łącznie 4 ruchów na stopach procentowych - to pokłosie ostatnich wypowiedzi przedstawicieli tego gremium (nawet Brainard nie wypadła „gołębio”, jak to wcześniej bywało).

Na rynku od miesięcy dominuje przeświadczenie, że dolar ma mnóstwo powodów, by być słabszym z belgiem czasu, a jednak od lutego pesymizm nie może znaleźć potwierdzenia w notowaniach indeksu dolarowego. Piątkowy zaskakujący rajd rentowności obligacji skarbowych USA daje dolarowi świeży zastrzyk mocy, a niechęć inwestorów do USD wystawiona jest na ciężką próbę.

W ostatni tydzień kwietnia niewątpliwie wydarzeniem numer jeden jest posiedzenie EBC. Od ruchów najważniejszego banku centralnego w Europie zależeć będą nie tylko notowania euro, ale wszystkich europejskich walut. To ożywieniu w strefie euro i umacniającemu się euro złoty zawdzięcza świetną dyspozycję.

Wskaźnik PMI uchodzi tradycyjnie za ważny miernik kondycji gospodarczej danego kraju. Oddaje on (w punktach) coś, co można określić jako nastroje menedżerów. Kierownicy wielkich przedsiębiorstw odpowiadają na pytania dotyczące planowanej produkcji, zatrudnienia czy zamówień. Zakłada się, że owe plany odzwierciedlają ich spojrzenie na gospodarkę: tym bardziej warto rozwijać biznes i ryzykować, im lepiej ma się cały kraj.

Końcówka poprzedniego tygodnia przyniosła podtrzymanie lekkiej presji podażowej na wycenie złotego - i podobnego schematu należy spodziewać się również w tym tygodniu. Z jednej strony lokalnie otrzymaliśmy nieco słabsze dane makro, które potwierdzają scenariusz stabilizacji stóp ze strony RPP.

O ile Trump podczas spotkania z japońskim premierem Shinzo Abe przyznał, że „nie chce wracać do TPP, ale jeżeli zaoferują mi dobrą ofertę, to to zrobię” i na swój sposób stwierdził, że bardziej opłacalne wydają mu się dopracowane, dwustronne umowy handlowe, to rynek zbytnio się tym nie przejął.

To na swój sposób odświeżające, że przynajmniej na moment rynki finansowe przestały być kierowane geopolityką, a wróciliśmy do starych, dobrych fundamentów.

Japoński premier Abe stwierdził, że handel z USA będzie rozwijany, podobnie jak amerykańskie inwestycje w Japonii, a wszystko to z korzyścią dla obu państw czy też narodów. Premier gotów jest rozmawiać o wolnej, obustronnej wymianie, prowadzonej na równych zasadach. Różnica jest może taka, iż USA zainteresowane są traktatem bilateralnym, Japonii podoba się forma TPP (Partnerstwa Trans-Pacyficznego).

Temat syryjski został zrealizowany w weekend tak, że jeszcze przed otwarciem sesji azjatyckiej w niedzielę wieczorem wszystko było pozamiatane. "Misja wykonana" tak napisał Trump, co pokazuje, że Zachód nie zamierza nadmiernie angażować się w Syrii, a Rosjanie będą musieli bardziej pilnować Assada, aby ten nie stworzył po raz kolejny pretekstów.

USA przeprowadziły atak rakietowy na Syrię, ale rynki nie robią sobie z tego zbyt wiele. Strategia ataku „raz, a dobrze” zdaje się dawać inwestorom powód, by nie marnować budowanego w ubiegłym tygodniu apetytu na ryzyko. Obawy o rozwój sytuacji geopolitycznej nie znikają jednak całkowicie, więc pozostaniemy na pastwie niespodziewanych nagłówków w serwisach informacyjnych.

Wydarzeniem końcówki tygodnia na rynku PLN należy określić dość niespodziewany ruch ze strony agencji S&P odnośnie podwyższenia perspektywy ratingu Polski do pozytywnej. Co prawda agencja podwyższyła niedawno prognozy wzrostu dla Polski na rok 2018r. Jednak szeroki konsensus rynkowy zakładał raczej utrzymanie BBB+ z perspektywą stabilną.

Drolle de guerre, symulakra wojny, gra pozorów - analitycy geopolityczni mogą zapewne wyszukiwać rozmaite mniej lub bardziej adekwatne określenia. Rzeczywiście - z dużej chmury mały deszcz, jak na razie.

W następnym tygodniu pozytywny sentyment rynkowy może być poddawany próbie zarówno przez politykę (spory USA z Chinami i Rosją), jak i przez dane. Siłę globalnego ożywienia będzie można ocenić w oparciu o twarde dane z USA, Chin, Wielkiej Brytanii, Australii i Kanady. Bank Kanady decyduje o stopach procentowych, a w Nowej Zelandii inflacja może być wskazówką dla polityki RBNZ.

Przegrupowywanie sił i analiza alternatywnych strategii - tak można skomentować wątek handlowy na relacji USA-Chiny, oraz sytuacji wokół Syrii. Ostatnie dni pokazały, że Chiny to mocny gracz (łagodna linia prezydenta Xi Jinpinga wytrąciła argumenty „nerwowemu” Trumpowi) i należy na powrót przeanalizować dotychczasowe działania.

Nastroje rynkowe na koniec tygodnia pozostają dobre. Mimo że ryzyka związane z wojną handlową i geopolityką (Syria) wciąż są obecne, ostatnie 24 godziny przynoszą raczej uspokajające komentarze, co wspiera apetyt na ryzyko. Nadchodzi jednak weekend, w którym zawsze coś może się wydarzyć, więc niezerowe są szanse na realizację zysków dla świętego spokoju.

Na rynkach globalnych w piątek obserwujemy uspokojenie nastrojów. Co prawda cały czas możliwa jest eskalacja napięć geopolitycznych wobec ryzyka interwencji USA w Syrii, jednak inwestorów uspokajają informacje, że to wojskowi z dwóch stron tonują zapędy polityków. Na rynku złotego wydarzeniem będzie decyzja agencji S&P.

Nastroje na szerokim rynku uległy lekkiej poprawie po tym jak D. Trump (na twitterze) złagodził nieco swoje agresywne stanowisko wobec Rosji dot. Syrii.

Wzorowy komentarz walutowy powinien chyba być bezosobowy, a osobiste wynurzenia, zwłaszcza w tonie spoufalenia z czytelnikiem, nie są w dobrym guście. Ten jeden raz można sobie jednak pozwolić: oto piszącemu niniejsze słowa śniło się dziś, zapewne pod wpływem ogólnej atmosfery medialnej tudzież męczącego dnia, że w Syrii doszło do starcia dwóch mocarstw, a złoty na fali tego wydarzenia... umocnił się gwałtownie, w ciągu paru nocnych godzin. Ano tak: EUR/PLN i USD/PLN poszły około 10 groszy w dół.

Trump pochwalił na Tweeterze prezydenta Xi Jinpinga za zapowiedzi obniżenia ceł na importowane do Chin auta i możliwość zmniejszenia barier w handlu i większej otwartości na zagraniczny kapitał w Chinach. Niemniej teraz czas na konkrety.

O ile od początku tygodnia polska waluta zyskiwała w ślad za poprawą nastrojów na rynkach akcji (oczekiwanie na odwilż w relacjach handlowych pomiędzy USA a Chinami), a przede wszystkim słabszym dolarem, o tyle dzisiaj mogą pojawić się elementy ryzyka, które zakłócą pozytywne przebiegi.