komentarz walutowy (strona 30 z 109)

Ostatnie kilkanaście godzin obrotu na rynku nie przyniosło znaczących zmian na wycenach - warto jednak odnotować ponowne podbicie presji spadkowej na USD, co nieznacznie wspiera waluty EM. Na szerokim rynku inwestorzy czekają na dzisiejsze zakończenie posiedzenia FED.

Poniedziałek zaczynamy od próby korekty silnej przeceny dolara z ubiegłego tygodnia. I wydaje się, że są pewne przesłanki, aby obserwowany ruch nie trwał tylko kilka godzin, a raczej kilka dni. Nowy tydzień zwyczajowo przynosi nowe otwarcie, emocje, które dominowały wcześniej schodzą na dalszy plan, a inwestorzy próbują (mam taką nadzieję) ocenić na nowo zaistniałą sytuację.

Rynek walutowy porządkuje sprawy na kilka dni przed końcem miesiąca, co przynosi moment odreagowania dla dolara, ale nie zmienia ogólnego obrazu. Konwergencja polityki monetarnej pozostaje motywem przewodnim handlu i w tym kontekście Fed (i dolar) jest wyczerpanym tematem. Nic nie trwa wiecznie, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by się jednocześnie zastanawiać i dalej sprzedawać USD.

Strona popytowa na rynku polskiego złotego pozostaje silna. Wartość rodzimej waluty utrzymuje się w trendzie wzrostowym już od wielu miesięcy, a w ostatnich dniach zwyżki wręcz przybrały na dynamice. Obrazuje to świetnie wykres indeksu BOSSAPLN, który porusza się już niewiele poniżej poziomu 98 pkt., ostatnio widzianego na tym rynku we wrześniu 2014 roku.

Życie rynku forex to zaiste egzemplifikacja archaicznej koncepcji czasu kolistego. Naturalnie, detale się zmieniają, ale generalne wzorce pozostają te same, zaś ich realizacje - podobne. Trendy, formacje, reakcje rynku, acz przede wszystkim chodzi nam o kalendarium makroekonomiczne.

Dolar nadal traci, gdyż rynki dostały kolejny pretekst w postaci politycznych przepychanek wokół ustawy pozwalającej uniknąć tzw. goverment shutdown, czyli paraliżu administracji za sprawą odcięcia jej finansowania ze strony środków publicznych. USA stale finansują się długiem, tym samym chodzi o przyjęcie ustawy pozwalającej na podniesienie tzw. limitu zadłużenia o tyle, aby móc sfinansować federalne wydatki.

Przed weekendem polityka odzywa się po obu stronach Atlantyku, mieszając na rynku walutowym. W USA trwa denna saga wokół „government shutdown”, a w Niemczech niepewna jest przyszłość „Wielkiej Koalicji”. W efekcie braku konkretów zmienność na EUR/USD może przygasnąć.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym nie przyniosło większych zmian, aczkolwiek warto wspomnieć o ponownym podbiciu kursu EUR/USD powyżej 1,2250 USD. Jest to wynikiem oczekiwań co do zaostrzenia polityki EBC oraz tzw. goverment shutdown w USA.

Wczoraj nie brakowało ostrych i zaskakujących ruchów na FX, które przypomniały, że każda chwila stabilizacji może zostać brutalnie przerwana. CAD jest w kropce pod gołębiej podwyżce Banku Kanady, niechęć do USD zderza się z pozytywnymi sygnałami z rynku długu, a EUR wpadło w wir spekulacji nt. stanowiska EBC.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku nie przyniosło większych zmian na notowaniach PLN. Lokalny dołek na eurodolarze wyznaczony został na poziomie 1,2160 USD, trudno jednak mówić tutaj o pełnoprawnej korekcie niedawnych wzrostów.

Po wczorajszej wyprzedaży dolara, dziś przyszedł czas na przejściowe odreagowanie, ale warunki gry nie uległy zmianie i przyszłość USD pozostaje w mrocznych barwach. Chęć do fundamentalnego kupowania euro także jest obecna, a szum polityczny z Niemiec stwarza tylko okazję do powiększania pozycji po promocyjnej cenie.

Rynek stracił w dużym stopniu zaufanie do dolara, choćby na fali niepewności co do tego, czy Fed utrzyma kurs na trzy podwyżki w tym roku i dwie w następnym. Inna rzecz to informacje o tym, że Chiny rozważają możliwość ograniczenia inwestycji w dług amerykański (oczywiście to wiadomość sprzed dobrych paru dni), albo o tym, że Bundesbank włączy juan do swego koszyka walut rezerwowych.

Po tym jak wczoraj notowania dolara spadły poniżej poziomu 3,40 złotego po raz pierwszy od grudnia 2014 roku, dzisiaj o poranku obserwujemy lekkie odreagowanie. Polska waluta traci nieznacznie względem wszystkich czterech kluczowych odpowiedników, z kolei rentowność 10-letnieh obligacji powróciła poniżej poziomu 3,3 proc.. Choć podczas dzisiejszej sesji nie poznamy zbyt wielu publikacji z rodzimej gospodarki, to kolejne dni przyniosą lawinę odczytów makroekonomicznych.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło wyhamowanie trendu wzrostowego na eurodolarze. W trakcie zwyczajowych godzin (dzień wolny od handlu w USA) obrotu podczas sesji amerykańskiej eurodolar wyznaczył lokalne maksima pod 1,23 USD - istnieje duże prawdopodobieństwo, iż jest to lokalny szczyt na parze, a scenariusz ten dodatkowo potwierdza podbicie USD/JPY.

W czwartek dolar powraca do umocnienia, czemu sprzyjają utrzymujące się nadal wysoko rentowności amerykańskich obligacji. Na rynkach narastają obawy związane z możliwą polityką w handlu zagranicznym w wydaniu Białego Domu.

Tryb mini-paniki ogarnął rynek walutowy w środę z nagromadzeniem pytań o potencjalne potyczki handlowe USA z Chinami i Kanadą. Jednak podobnie, jak w przypadku zawirowań na JPY na początku tygodnia, emocje inwestorów przyćmiewają zdrowy rozsądek. Główny rezultat, to wyższe rentowności długu w USA i to stanowi poduszkę bezpieczeństwa dla dolara.

Wykres głównej pary walutowej oscyluje w pobliżu 1,1945-50. Wsparcie lokować można przy 1,1915-20, wyznaczone jest dołkami z wtorku. Przypomnijmy, że jeszcze 7 stycznia testowano 1,2080. W istocie były to maksima wrześniowe, ale ich nie pokonano.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło podbicie zmienności na dolarze za sprawą doniesień, iż Chiny rozważają ograniczenie bądź wycofanie się z nabywania amerykańskich obligacji. Co ciekawe nad ranem pojawiły się jednak doniesienia, iż ów „news” może być niepotwierdzony w źródłach.

Wczoraj, ale i też wcześniej zwracałem uwagę na systematycznie rosnące rentowności obligacji rządowych USA, co stało nieco w kontrze ze słabnącym na początku roku dolarem. Teraz rynek zaczął skupiać na tym większą uwagę i naruszenie poziomu 2,50 proc. na papierach 10-letnich stało się pretekstem do zakupów zielonego.

Blask euro przygasł, choć dane z Niemiec dziś rano przypominają o silnych fundamentach. Uleciała też para z walut rynków wschodzących, co uderza w złotego. Nagły spadek USD/JPY dziś w nocy wziął się ze spekulacji, które wydają się nieuzasadnione.

W Polsce media, również te ekonomiczne, żyją obecnie tematem rekonstrukcji rządu. Ponieważ zmiany w rządzie są nam dawkowane, nic dziwnego, że wywołuje to spore emocje. Jednak nie w przypadku złotego. Tu liczy się nadal zachowanie dolara oraz globalnych giełd.

Eurodolar sytuuje się na 1,1965 - tak więc wstępnie widać, że wykres po korekcie na rzecz waluty USA napotkał wsparcie, być może krótkoterminowe, ale jednak faktyczne. Można je sytuować właśnie w rejonie 1,1950-60.

Początek nowego tygodnia handlu przyniósł kontynuację impulsu z piątku, gdzie pomimo słabych danych z amerykańskiego rynku pracy (NFP i płace) obserwowaliśmy odbicie dolara. Korekta na EUR/USD częściowo wynikała z faktu rekordowych pozycji długich na EUR (wedle CFTC), co zwyczajowo podbija scenariusz lekkiego squeez'a.

Czwartkowy wyraźnie lepszy odczyt indeksu ADP na początku został w pewnym sensie pominięty przez rynki, ale patrząc na to teraz widać, że zatrzymał przecenę dolara. Widać, że spadła chęć do otwierania nowych pozycji przeciwko USD (a być może otwarte wcześniej zostały pokryte) w sytuacji, kiedy zaplanowane na dzisiaj dane Departamentu Pracy USA o godz. 14:30 mogą, przynajmniej teoretycznie przynieść pozytywną niespodziankę.

Dominującym przekonaniem inwestorów na przełomie roku jest sprzedaż dolara do wszystkiego: głównych walut, rynków wschodzących i surowców. W tym tygodniu tendencja ta wyhamowała, gdyż nigdy nie można wykluczyć ryzyka, że raport z rynku pracy USA obróci warunki rynkowe do góry nogami. Podobna (choć w mniejszej skali) logika tyczy się EUR w oczekiwaniu na szacunki inflacji z Eurolandu. Reszta będzie tylko tłem.