komentarz walutowy (strona 44 z 109)

Wtorkowa sesja przebiegała pod znakiem utrzymującej się słabości waluty amerykańskiej. Indeks dolara pogłębił spadki i ponownie zbliżył się w rejon lokalnego minimum z 2 lutego 2017 roku. W okolicy 99,20 pkt. przebiega 200-okresowa średnia EMA w skali dziennej, która wraz ze wspomnianym dołkiem wyznacza silne wsparcie na tym instrumencie.

Rynki finansowe traktują zaplanowane na czwartek głosowanie nad ustawą AHCA (zastępującą Obamacare), jako test wiarygodności polityki nowej administracji - jeżeli Republikanie nie będą solidarni z prezydentem, to natychmiast pojawią się obawy, co do losów kluczowych ustaw gospodarczych, w tym zmian w podatkach, które mają zostać procesowane do sierpnia.

W nocy napłynęły dane makro z Japonii. Eksport za luty miał wzrosnąć w skali rocznej - według prognoz - o 10,6 proc., faktycznie wykonany został ruch o 11,3 proc. Import miał zwyżkować o 0,6 proc. r/r, było 1,2 proc. A zatem realne wyniki okazały się lepsze od przewidywań.

Kluczowe pytanie, które warto sobie dzisiaj postawić powinno brzmieć - czy reakcja rynku na komunikat FED ze środy wieczór nie była nadmierna? Zgoda, co do tego, że pojawiły się preteksty do takiego kierunkowego ruchu - sygnały z FED nie zwiększyły szans na kolejną podwyżkę stóp w czerwcu, ale i też znacząco jej nie zmniejszyły.

Podczas piątkowej sesji rynki będą koncentrowały się na publikacji danych z gospodarki amerykańskiej. Festiwal posiedzeń najważniejszych banków centralnych się zakończył, tak więc inwestorzy ponownie skupią się na danych makroekonomicznych. Dzisiaj zostanie opublikowane produkcja przemysłowa z USA, gdzie w lutym oczekiwany jest wzrost o 0,2 proc. w ujęciu miesięcznym.

To był emocjonujący tydzień dla globalnych inwestorów z gołębią podwyżką Fed i jastrzębią pasywnością BoE. Nie brakowało też jastrzębich wzmianek z ECB. To nie był dobry tydzień dla USD, za to korzystają EUR i GBP. PLN z perspektywy tygodnia wygląda na silniejszego, ale to tylko złudzenie.

Sezon marcowych posiedzeń banków centralnych powoli dobiega końca. Większość decyzji, która została przez nie podjęta okazała się być zgodna z oczekiwaniami rynku. O ile same decyzje nikogo nie zaskoczyły, o tyle sporą niespodzianką jest reakcja najważniejszych walut na retorykę instytucji, które uznawane są za największych graczy na rynku walutowym.

Na eurodolarze mamy dziś rano ok. 1,0770. Być może to już dobry moment do jakiejś częściowej, lokalnej korekty, ale generalnie nie wykluczamy dalszych wzrostów, jeśli mowa o perspektywie kilku czy kilkunastu dni. Dokąd mogłyby dojść? Być może do linii łączącej szczyty z 3 maja i 18 sierpnia 2016. Za parę dni będzie się ona pokrywać mniej więcej z 1,0850 (minima z 2 października) i to miałoby pewien sens.

Środowy handel upływa pod znakiem nieco słabszego dolara. Widać, że rynek jest podzielony, co do tego, na ile dzisiejsze sygnały z FED będą w stanie wesprzeć dolara. Podwyżka stóp procentowych o 25 p.b. jest w pełni wyceniona, klucz tkwi, zatem w terminie kolejnego ruchu. Wczoraj rynki wyceniały szanse na maj zaledwie na 12 proc., ale już na czerwiec (o którym jest głównie mowa) już na 67 proc. (choć to nie jest aż tak dużo).

Wydarzeniem dzisiejszego dnia jest kończące się dwudniowe posiedzenie FOMC i decyzja odnośnie poziomu stóp procentowych. Podwyżka stóp o 0,25 proc. jest już w cenie, więc nie powinna mieć przełożenia na notowania dolara. Oprócz komunikatu zostaną opublikowane jednak najnowsze projekcje dotyczące wzrostu gospodarczego, inflacji i oczekiwań członków FOMC odnośnie kształtowania się stóp procentowych w przyszłości, które najprawdopodobniej zaważą na losach USD.

Przechodzimy do głównych wydarzeń tego tygodnia - wieczorem poznamy decyzję FOMC oraz wstępne wyniki wyborów parlamentarnych w Holandii. W międzyczasie trwa karuzela na rynku funta, gdzie do informacji o Brexicie i szkockim referendum dochodzą spekulacje na temat polityki Banku Anglii.

Ostatnie kilkanaście godzin przyniosło nam nieco mocniejszego PLN m.in. na bazie krajowych danych makro. W dalszym ciągu jednak wycena polskiej waluty porusza się w ramach szerokiej konsolidacji, gdzie dopiero mocny impuls zewnętrzny mógłby przynieść wybicie.

Europejski Bank Centralny na dzisiejszym posiedzeniu nie zmienił parametrów polityki pieniężnej, ale nikt tego po nim nie oczekiwał. Również konferencja prasowa Mario Draghiego początkowo była dość przewidywalna - powtórzone zostały sformułowania o konieczności utrzymywania luźnej polityki (niskie stopy i program QE), padło też zdanie o możliwości wydłużenia w czasie programu QE poza koniec 2017 r. (oczywiście, jeżeli zajdzie taka potrzeba).

Rekordowo niskie stopy procentowe w Polsce utrzymywane są od marca 2015 roku. Wczoraj prezes Glapiński zasugerował, że taki stan rzeczy może też obowiązywać nie tylko w tym, ale również w 2018 roku.

Tematem numer jeden dzisiaj będzie posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego - zwyczajowo już decyzja ws. stóp procentowych pojawi się o godz. 13:45 (w obecnej chwili nie ma to żadnego znaczenia), a konferencja prasowa Mario Draghiego rozpocznie się o godz. 14:30. Podczas niej powinniśmy poznać najnowsze projekcje makro, o których już częściowo rynek spekuluje za sprawą wczorajszej depeszy Bloomberga.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym nie przyniosło większych zmian na wycenie złotego, pomimo zakończenia posiedzenia RPP oraz istotnych wydarzeń na szerokim rynku. Lokalnie decyzja RPP o utrzymaniu stóp była powszechnie spodziewana. Inwestorzy skupili się na konferencji po posiedzeniu oraz publikacji projekcji NBP.

O 13:30 mamy amerykański raport Challengera na temat planowanej liczby zwolnień, zaś o 14:30 dane (również z USA) o zmianie cen importu i eksportu w lutym oraz o tygodniowej liczbie wniosków o zasiłek - ale fundamentalne dla dzisiejszej sesji będzie raczej posiedzenie szefostwa Europejskiego Banku Centralnego.

Dolar na głównych ustawieniach pozostawał we wtorek rano stabilny. Poniedziałek przyniósł niewielką próbę odbicia po spadkach, jakie miały miejsce w piątek.

Wtorkowa sesja nie obfituje w ważne dane makroekonomiczne. Główny punkt dnia, czyli decyzja Banku Rezerwy Australii już za nami. Oczywiście nie mogło być mowy o zmianie parametrów polityki, ale optymistyczne spojrzenie na kondycje globalnej, chińskiej i australijskiej gospodarki wsparło AUD. Nocne 0,5 - proc. umocnienie wynika też z faktu, że władze monetarne z dystansem podchodzą do obecnej siły waluty.

Eurodolar pozycjonuje się w okolicach 1,0575-85. Taki kurs notowany jest dziś rano i w porównaniu z ostatnimi wybiciami wykresu jest on dość niski. Tymczasem w Stanach pojawiła się jedna wypowiedź z kręgu Fed, aczkolwiek nie dotycząca bezpośrednio tematu podwyżek stóp.

Początek nowego tygodnia na rynku walutowym przyniósł utrzymanie zmienności na wycenie PLN - w pierwszej fazie handlu złoty wyraźnie tracił na bazie pogorszenia nastrojów na szerokim rynku, aby następnie zniwelować zniżkę podczas obrotu w USA.

Gwóźdź programu, czyli przemówienia trzech członków FED - Charlesa Evansa o godz. 16:15, oraz Janet Yellen i Stanley’a Fischera o godz. 19:00 - dopiero przed nami. Wczoraj po południu zwracaliśmy uwagę, że piątkowy wieczór przyniesie wyjątkowe nagromadzenie wypowiedzi kluczowych przedstawicieli FED, którzy mają prawo głosu w FOMC, a więc mogą zdecydować o marcowej podwyżce stóp procentowych.

Rynek akcji wreszcie zaczął się przejmować tym, że Fed może być bardziej agresywny w podwyżkach stop procentowych w tym roku, przez co inwestorzy stracili zaufanie do ryzykownych aktywów. Dziś uwaga skupia się na wystąpieniu prezes Fed Yellen, która powinna podtrzymać wysokość szanse na podwyżkę w marcu. Jednak kluczowym pytaniem dla rynków jest, co Fed zrobi dalej?