komentarz walutowy (strona 45 z 109)

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło nam podbicie zmienności na notowaniach złotego. Warto wspomnieć o dobrym zachowaniu polskiego długu, który wraz z papierami czeskimi wyraźnie, pozytywnie wyróżniał się na tle innych papierów FI w Europie. W szerszym ujęciu konsolidacja na PLN została utrzymana, a inwestorzy czekają na dalsze sygnały z szerokiego rynku.

Dziś o 16:15 wypowiedzą się Charles Evans i Jeffrey Lacker z Rezerwy Federalnej. O 18:15 inny przedstawiciel tej instytucji - Jerome Powell - wystąpi na konferencji poświęconej przyszłości finansów i rynków kapitałowych w Connecticut.

Rozważając realne prawdopodobieństwo podwyżki stóp procentowych przez FED już w połowie marca warto rozróżnić tzw. gotowość, od realnej możliwości zaistnienia takiego scenariusza. Teoretycznie poza nielicznymi „wyjątkami”, jak James Bullard, trudno znaleźć w FED kogoś, kto twierdziłby, że marcowa podwyżka stóp nie jest na stole.

Trzech głosujących w marcu członków FED (Dudley, Williams i Harker) wypowiedziało się wczoraj wieczorem, oraz w nocy dość pozytywnie nt. możliwości podwyżki stóp procentowych, co sprawiło, że oczekiwania związane z takim ruchem już 15 marca skoczyły nawet do 80 proc. (wg. szacunków Bloomberga). Szalę przechyliły słowa uznawanego do tej pory za bardziej ostrożnego Dudley’a, który dał do zrozumienia, ze sytuacja gospodarcza niejako wymusza taki ruch.

Rynki pozostawały wczoraj w fazie wyczekiwania na wystąpienie Donalda Trumpa w Kongresie. Dane makroekonomiczne z USA miały mniejsze znaczenie. Drugi szacunek PKB za IV kwartał 2016 roku okazał się niższy niż oczekiwano, podobnie jak i odczyt wskaźnika bazowego PCE. Pozytywnie zaskoczył natomiast odczyt indeksu obrazującego aktywność w przemyśle Chicago PMI oraz indeks zaufania konsumentów Conference Board za luty.

Bill Dudley z Fed skradł show Donaldowi Trumpowi, przynosząc istotniejsze skutki dla rynku dolara. Rynek coraz poważniej rozważa podwyżkę stóp procentowych na najbliższym posiedzeniu, a przy zejściu Trumpa na dalszy plan, USD może zacząć nadganiać fundamenty. Dziś PCE Core i ISM dla przemysłu dadzą więcej wskazówek.

Dolar w ostatnich kilkunastu godzinach zdecydowanie się umocnił w większości swoich głównych par. Aprecjacja amerykańskiej waluty jest spowodowana przede wszystkim przez kolejne jastrzębie komentarze ze strony przedstawicieli Rezerwy Federalnej. Przemówienie Trumpa w Kongresie nie wniosło za wielu nowych szczegółów odnośnie reformy podatkowej, czy też innych planowanych zmian w polityce gospodarczej. Niemniej jednak komentarze ze strony amerykańskiego prezydenta wsparły optymizm dolarowych byków.

W Polsce, gdy piszemy te słowa, słońce nie rozproszyło jeszcze mroku, acz można podejrzewać, że jakieś grono czujnych osób wpatruje się już w monitory z wykresami. Inni powstaną za parę godzin - i być może zobaczą mniej więcej to samo, co widać teraz. A widać stosunkowo mocnego dolara, bo jeśli wczoraj wykres głównej pary wyraźnie przekraczał linię 1,06, to teraz mamy ok. 1,0555.

Marzec może przynieść wzrost obaw odnośnie losów procesu Brexitu, który tak naprawdę dopiero się formalnie rozpocznie - od negocjacji z UE, jakie się rozpoczną, nie będzie też odwrotu. Tymczasem trudno ocenić, kiedy znajdą one swój finał i ile brytyjska gospodarka na tym straci.

Poniedziałkowy handel pokazuje jak na razie, że rynek nie kupuje zbytnio scenariusza w którym Trump pomoże dolarowi - o ile jeszcze otwarcie nie wyglądało źle, to kolejne godziny pokazały, że passa dolara zaczęła się odwracać. Bo im więcej będziemy spekulować o potencjalnych szczegółach, tym większe będą wątpliwości.

Rynki są spokojne na początku tygodnia, wyczekując wystąpień Trumpa i Yellen, które mogą zadecydować o kierunku dla dolara w krótkim terminie. Niepewność polityczna zaciemnia obraz także dla euro przez wybory we Francji. Funt ma kłopoty w związku z dyskusją o (kolejnym) szkockim referendum. Dziś w kalendarzu zamówienia na dobra trwałe z USA.

Ostatnie sesje na PLN przyniosły utrzymanie kursów w ramach szerokiej konsolidacji. Powodem takiego zachowania notowań był m.in. brak większych zmian na wycenie eurodolara. Końcówka tygodnia minęła nam pod znakiem lekkiego podbicia układu risk-off na rynkach, co było wynikiem spadków na cenach ropy, co szybko przełożyło się w lokalne realizacje zysków na rynkach akcyjnych.

Poniedziałkowe kalendarium makro nie jest przesadnie obfite. Niektóre dane w ogóle nie wpłyną na szeroki rynek - np. węgierskie bezrobocie, które poznamy o 9:00. Inne szerokiego rynku dotyczą, ale raczej nie wywołają wstrząsów - np. podaż pieniądza M3 w Strefie Euro oraz wskaźniki koniunktury gospodarczej dla tego regionu (odpowiednio o 10:00 i 11:00).

Piątkowy handel upływa jak na razie pod znakiem próby odbicia amerykańskiej waluty po dwóch dniach przeceny. Pretekstem zdają się być słowa Donalda Trumpa nt. podatku granicznego, chociaż wiele z nich nie wynika. Nadal jest to projekt, który będzie jeszcze dopracowywany w Kongresie i najpewniej poddany sporym naciskom różnych biznesowych lobby, którym wizja ograniczenia zysków amerykańskich firm, raczej nie będzie się podobać.

Polityka ponownie uderza w USD, gdyż komentarze Sekretarza Skarbu Mnuchina poddają wątpliwość szybkie wdrożenie reformy podatków. Przy niewrażliwości dolara na solidne dane i jastrzębie wzmianki z Fed, rozczarowanie tempem prac administracji rządowej otwiera drogę do co najmniej przejściowej słabości waluty. EUR ma swoje problemy polityczne, za to na całym zamieszaniu zyskują JPY i GBP.

Dziś rano, przed godziną szóstą, eurodolar jest w rejonie 1,0580 - mniej więcej, bo oczywiście sytuacja cały czas się trochę zmienia. Jest to w gruncie rzeczy dość wysoki poziom, biorąc pod uwagę, że np. przedwczoraj testowano 1,05. Euro trochę odzyskało. Protokół z posiedzenia FOMC uznano za trochę zbyt mało jastrzębi (nie było w nim klarownych sygnałów na rzecz podwyżki w marcu), a poza tym sekretarz skarbu Mnuchin stwierdził, że jest jeszcze zbyt wcześnie, by rozmawiać o szczegółach propozycji podatkowych Trumpa.

Wydarzeniem dzisiejszej sesji były odczyty dynamiki sprzedaży detalicznej w Kanadzie za grudzień. Ta po raz kolejny rozczarowała spadając o 0,5 proc. m/m i 0,3 proc. m/m po wyłączeniu samochodów. To największy spadek od 9 miesięcy, co stawia pod znakiem zapytania podejście Banku Kanady do tematu ewentualnych podwyżek stóp procentowych w ciągu kilkunastu miesięcy.

Dolar kontynuuje dzisiaj rano obserwowaną wczoraj zwyżkę. Dzieje się tak, mimo że oczekiwania związane z marcową podwyżką stóp procentowych nadal nie przekraczają 20 proc. (17,7 proc. wg. modelu CME Watch), a szanse na maj pozostają poniżej 50 proc. (45,9 proc. według wspomnianego modelu).

Nastroje na rynkach globalnych pozostają obecnie głównym wyznacznikiem notowań złotego. Póki co te są bardzo dobre. Można jednak mieć obawy, że gdy nastąpi ich pogorszenie, złoty zacznie tracić na wartości.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło początkowo proporcjonalne reakcje na PLN na wydarzenia na eurodolarze. Spadek kwotowań głównej pary walutowej spowodował umocnienie PLN wobec EUR oraz zniżkę w relacji do USD.

Wczorajsze słowa Donalda Trumpa o tym, że w ciągu 2-3 tygodni zaprezentuje „coś fenomenalnego” w sprawie podatków, jakie padły podczas spotkania z szefami firm przemysłu lotniczego, zostały szybko podchwycone przez rynek. Bo idealnie wpisują się w oczekiwania związane z powrotem tzw. Trump-trade w kontekście informacji, jakie ukazały się na przestrzeni ostatnich dni.

Błądzenie rynku walutowego zostało wczoraj przerwane przez krótką wiadomość od prezydenta Trumpa, że korzystne zmiany podatkowe są w drodze. O szczegółach zmian cisza, ale rynek nie czeka. USD dostał nowych sił, skok rentowności uderzył w jena, a Wall Street poprawia szczyty.

Eurodolar pozycjonuje się przy 1,0650-60. Jest zatem relatywnie nisko, aczkolwiek obraz ostatnich kilku dni jest ostatecznie bardziej konsolidacyjny niż spadkowy. W każdym razie dolar broni się i wizja przebicia 1,08 została odsunięta w czasie lub wręcz zanegowana na dłuższy okres.

Ostatnie kilkanaście godzin handlu na rynku walutowym przyniosło wyhamowanie dynamiki korekty na wycenie PLN. Potwierdza to nasze wstępne założenia, iż ruch ten wynika w dużej mierze ze skali wcześniejszego (ponad 20gr) umocnienia, a nie stanowi średnio-i-długoterminowej zmiany nastrojów wokół PLN i polskich aktywów.

Wczoraj wieczorem dolar oddał pola, co sprawia, że rynek nie jest do końca przekonany, jak ostatecznie będzie wyglądała ścieżka legislacji BAT, oraz innych ustaw podatkowych i gospodarczych propozycji Trumpa.