komentarz (strona 3 z 380)

Pierwsze godziny obrotu na rynkach w 2019r. przynoszą mocniejszego PLN na głównych zestawieniach. Polska waluta kwotowana jest następująco: 4,2871 PLN za euro, 3,7321 PLN wobec dolara amerykańskiego, 3,8031 PLN względem franka szwajcarskiego oraz 4,8145 PLN w relacji do funta szterlinga. Rentowności polskiego długu wynoszą 2,839% w przypadku obligacji 10-letnich.

Śledząc na bieżąco rynki finansowe łatwo domyślić się jaka waluta była gwiazdą w bieżącym roku. Jest to oczywiście amerykański dolar, choć powoli powinniśmy się przyzwyczaić do słowa był.

Czwartkowy, poranny handel na rynku FX przynosi korektę odbicia dolara z ostatnich godzin, niemniej globalne nastroje uległy lekkiej poprawie.

Na koniec tygodnia na rynkach finansowych obserwujemy pewien powiew optymizmu. Dzisiaj na rynki finansowe wraca większość państw mających w ostatnich dniach przerwę świąteczną, choć w przypadku Stanów Zjednoczonych czy Japonii, normalne sesje giełdowe trwają już od wczoraj.

Negatywny rozpęd stał się kluczowym czynnikiem nadającym kierunek rynkom z fundamentami zostawionymi na tylnym siedzeniu. Spadkową spiralę podsyca ograniczona płynność w przedświątecznym handlu i chęć inwestorów do uporządkowania pozycji na koniec roku. Iskry optymizmu nigdzie nie widać.

Polski złoty pozostaje o poranku względnie mocny, co w dużej mierze jest zasługą słabości amerykańskiej waluty. Dolar, po chwilowej aprecjacji bezpośrednio po decyzji Rezerwy Federalnej w środowy wieczór, stracił w ciągu ostatnich godzin, a ruch ten korespondował ze spadkiem rentowności obligacji skarbowych, jaki pojawił się zaraz po publikacji komunikatu Fed.

Piątkowy, poranny handel na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian na wycenach - eurodolar pozostaje blisko 1,1450 USD, a słabość USD po FED sprzyja kwotowaniom walut EM.

Ostatnia podwyżka stóp procentowych w USA (tzn. najnowsza, bo mimo wszystko nie twierdzimy, że ostatnia w ogóle czy w tym cyklu), dokonana w środę wieczorem, najpierw umocniła dolara, ale potem albo jej interpretacja go osłabiła, albo też rynek skierował się ku innym faktom.

Za nami kolejne posiedzenie FOMC, z którego każdy wyciąga takie wnioski, jakie mu bardziej pasują. Gołębia podwyżka była tym, czego inwestorzy oczekiwali od Fed, choć ukrycie liczyli na coś więcej. Częściowe rozczarowanie przynosi kontynuację spadków na giełdach i podtrzymanie obaw o spowolnienie globalnego ożywienia. Rynek walutowy jest w rozkroku.

We wczorajszym komentarzu pisałem, że usztywnianie stanowiska przez banki centralne nie pozwala im szybko reagować na zmieniającą się sytuację.

Jeśli od strony ekonomicznej wszystko jest w porządku, to po co rezygnować z podwyżek? Indeksy aktywności biznesu z USA są najwyżej na świecie, konsumpcja jest silna, a rynek pracy ma się tylko lepiej. Inwestycje przyhamowały w obliczu obaw o eskalację wojen handlowych, ale USA i Chiny przynajmniej rozmawiają, co daje nadzieję na zażegnanie konfliktu.

Nie tak Fed wyobrażał sobie zakończenie tego roku. Rok, w którym ma dokonać największej ilości podwyżek od czasu kryzysu finansowego rozpoczął się w szampańskich nastrojach, zaś kończy spadkami na giełdach, załamaniem cen ropy i ogólnymi obawami o spowolnienie gospodarcze.

Truizmem, który jednak trzeba przypomnieć, by zagaić dyskusję, jest to, iż Fed od dawna jest na ścieżce podwyżek stóp procentowych. Podobnie znany jest fakt, iż ta droga nie podoba się prezydentowi Trumpowi, który chciałby niskich odsetek od rosnącego zadłużenia oraz - z powodów protekcjonistycznych - życzyłby sobie osłabienia dolara.

Jeden dzień bliżej świąt da się odczuć na rynkach finansowych w postaci nieskorelowanych zmian cen aktywów. Rynek akcji wybrał drogę na południe, ale waluty wybrały względne wystawanie w miejscu. Surowce prezentuje mix ze spadkami cen ropy, ale przy wzroście złota. Osobiście staram się nie wyciągać pochopnych wniosków z zachowania aktywów.

Znów nie dzieje się tu nic przełomowego. Eurodolar klaruje się na poziomie 1,1370. Odbił się w piątek od 1,1275, tak więc bez problemu utrzymaną starą konsolidację, która trwa od połowy listopada, a w szerszym sensie nawet i od października.

Poniedziałek przyniósł kontynuację awersji do ryzyka na rynkach finansowych. Słabsze dane z USA przełożyły się na przecenę dolara, drożeje zaś złoto, którego cena jest najwyżej od kilku miesięcy. Dalsze umocnienie złotego blokowane jest przez brak porozumienia co do włoskiego budżetu.

Wtorkowy, poranny handel na rynku FX przynosi podtrzymanie wczorajszego podbicia EUR/USD, co z kolei wspiera wyceny walut EM, jak PLN.

Jak na razie nie zanosi się, aby w te święta na inwestorów czekały prezenty. Globalna karuzela rozterek nie zatrzymuje się, co powstrzymuje aktywa ryzykowne od zysków. Obawy o spowolnienie, impas w negocjacjach brexitu, powrót gołębiego tonu banków centralnych, wojna na handlowe (i inne) argumenty między USA i Chinami.

W piątek poznaliśmy m.in. indeks PMI dla usług w USA: 53,4 pkt to wynik słabszy od prognozy, opiewającej na 54,7 pkt. Poznaliśmy też dane o sprzedaży detalicznej, tutaj dynamika +0,2 proc. m/m wpisała się w prognozy. A co nas czeka w tym tygodniu?

Początek tygodnia obrotu na rynku FX nie przynosi istotniejszych zmian na wycenie EUR/USD oraz PLN.

Premier Wielkiej Brytanii Theresa May przetrwała próbę odsunięcia jej od przywództwa w Partii Konserwatywnej, ale skala rebelii tylko podkreśla brak szans na ratyfikację projektu brexitu w parlamencie.

Ostatnie godziny obrotu na rynku FX cechowały się podwyższoną zmiennością z uwagi na wydarzenia wokół UK.

O 9:30 stopy procentowe określi SNB, prawdopodobnie ich nie zmieniając, co oznaczałoby utrzymanie głównej stopy dla franka w zakresie od -1,25 proc. do -0,25 proc. Po Szwajcarach przyjdzie czas na Norwegów: o 10:00 powinien zostać potwierdzony poziom 0,75 proc. W samo południe wieści o odsetkach napłyną z Turcji.

Brytyjska polityka to smutny obraz kłótni i krytyki jedynego rozwiązania rozwodu z UE, jednak bez prób przedstawienia alternatywy. Dzisiejsze głosowanie nad ratyfikacją projektu porozumienia zostało odwołane, w rezultacie kształt, termin, a nawet idea brexitu stoją pod znakiem zapytania.

Premier May odłożyła w czasie termin głosowania w sprawie umowy brexitowej w brytyjskim parlamencie. Głosowanie miało odbyć się dzisiaj, ale pani premier niejako uczciwie przyznała, że jej propozycja w takim układzie zostałaby odrzucona.