komentarze walutowe (strona 34 z 380)

Na wykresie dziennym eurodolara za nami trzy białe świece.

Nowy tydzień inwestorzy rozpoczynają w pogodnych nastrojach, co widać przede wszystkim po rynku akcji.

W trakcie dzisiejszej sesji NBP poda dane dot. bilansu płatniczego za marzec.

Ciosem dla amerykańskiego dolara wczoraj były rozczarowujące dane dotyczące inflacji w Stanach Zjednoczonych, której poziomy są jedną z kluczowych wskazówek dla amerykańskiej Rezerwy Federalnej w kwestii tempa podwyżek stóp procentowych. Niemniej, Fed w ostatnich latach pokazał już, że potrafi podnosić stopy nawet mimo relatywnie niskich poziomów inflacji w porównaniu do celów tej instytucji i do rynkowych oczekiwań.

O godzinie 16:00, poznamy raport Uniwerstytetu Michigan, czyli jeden z ważniejszych wskaźników makro dla USA. W każdym razie jeden z takich, które mogą mieć pewien wpływ na eurodolara, o ile wynik odbiega od prognoz. W tym wypadku przewidywania na maj to obniżka indeksu z 98,8 pkt do 99,5 pkt.

W trakcie dzisiejszej sesji brak jest istotniejszych publikacji makro z rynku krajowego.

Złoty pozostaje słaby, ale jednak na EUR/PLN możliwości kupna euro są lepsze.

Realizacja zysków na rynku walutowym odbyła się z korzyścią dla niektórych walut względem USD.

Wątek irański zdominował handel w ostatnich godzinach.

Prezydent Trump wycofał USA z porozumienia nuklearnego z Iranem.

Złotemu nie pomaga luźna polityka RPP, niski eurodolar, ani też fakt, że polityka Fed jest i będzie w miarę jastrzębia.

Aprecjacja dolara jest na razie kontynuowana, chociaż teoretycznie rynkom może za chwilę zabraknąć nowego paliwa.

Powrót krajowych inwestorów na rynek po „długim weekendzie majowym” nie przyniósł oczekiwanej stabilizacji kursu złotego.

Rynek FX czeka w skupieniu, za to nerwowo jest na rynku ropy naftowej.

W tej sytuacji eurodolar pozostaje nisko, na poziomie 1,1910-15.

Dolar nie daje za wygraną - piątkowe dane Departamentu Pracy USA, mimo że nieco rozczarowujące to nie dały mocniejszych argumentów za korektą ostatniego silnego ruch w górę.

Otwieramy nowy tydzień w spokojnym klimacie, ale na rynkach nic (szczególnie spokój) nie trwa wiecznie i taka atmosfera może być najbardziej zwodnicza. Raport z rynku pracy USA wyszedł przyjazny dla ryzyka, choć nie odbiera wigoru dolarowi.

W nowy tydzień wchodzimy z eurodolarem na poziomie 1,1970. Z jednej strony, to wyraz korekty umacniającej euro, bo w ubiegłym tygodniu notowano minima rzędu 1,1915. Z drugiej strony, pokazuje to, że nijak nie wracamy do "starego" obrazu, czyli do trzymiesięcznej konsolidacji, dla której wsparciem był poziom 1,2160 (w przybliżeniu).

Początek nowego tygodnia przynosi próbę stabilizacji kwotowań PLN po podwyższonej zmienności w okresie ograniczonej aktywności rynku.

Dynamika płacy godzinowej wyniosła w kwietniu 2,6 proc. r/r, a dane za marzec zrewidowano z 2,7 proc. r/r do 2,6 proc. r/r. Z kolei liczba nowych etatów poza rolnictwem wyniosła w minionym miesiącu 164 tys., chociaż niskie wskazania za marzec zostały podniesione do 135 tys.

Dolar utrzymuje „wysokie poziomy”, mimo faktu, że rentowności amerykańskich obligacji (co było motywem na początku zeszłego tygodnia) nie rosną, tylko spadają, a dane ISM opublikowane w tym tygodniu wypadły słabo. Posiedzenie FED w środę było mieszane - z jednej strony widać większe zaufanie wobec inflacji, z drugiej FED nie brzmi bardziej „jastrzębio” na tyle, aby na tej bazie można było rozgrywać spekulacje nt. łącznie 4 podwyżek stóp w tym roku.

Dolar przystopował swój marsz, gdyż lekko gołębi FOMC i ISM poniżej prognoz nie dały sygnału do wzmocnienia popytu, ale prawdziwą gwiazdą tygodnia jest raport z rynku pracy. Przy silnej dynamice płac dolara czeka przebudzenie mocy, imperium sprzedających obligacje USA będzie kontratakować, a na waluty rynków wschodzących i rynek akcji spadnie mroczne widmo. Za to rozczarowanie może być nową nadzieją dla aktywów ryzykownych.

To trochę nieścisłe sformułowanie. O niskim eurodolarze mogliśmy mówić np. u progu minionego (tj. 2017) roku, gdy kreślił on poziomy rzędu 1,04. Teraz jest oczywiście dużo niżej - niemniej zdążył przebić wcześniejszą, trzymiesięczną konsolidację od 1,2160 do 1,2050.

Dzisiaj dolar nieco oddaje pola, ale to zbytnio nie dziwi. Wczorajszy rajd amerykańskiej waluty był wyraźny i przypominał typowy short-squeeze, co w tym wypadku było pokrywaniem nawisu krótkich pozycji otwieranych w ostatnich miesiącach.

1 maja w kraju był dniem wolnym u nas, ale już dla inwestorów z Londynu, czy Nowego Jorku był to normalny dzień pracy. Niemniej niska płynność zrobiła swoje. Zwłaszcza, że wczoraj byliśmy świadkami typowego short-squeezu na dolarze (pokrywania części ogromnych pozycji krótkich otwieranych w ostatnich miesiącach na amerykańską walutę).