orzecznictwo nsa (strona 82 z 83)

Przyznając płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, organ administracji nie rozstrzyga o tytule prawnym do gruntu, jedynie ustala fakt bezspornego posiadania przez wnioskodawcę gruntów i prowadzenia na nich działalności rolniczej. Dokonując ustaleń faktycznych organ nie może przesądzać o tym, jaki podmiot jest posiadaczem takich gruntów, jeżeli istnieje spór, co do posiadania. Dopiero istnienie "spokojnego" posiadania gruntów rolnych i faktycznego ich uprawiania, daje organom podstawę do przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

Przyznając płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, organ administracji nie rozstrzyga o tytule prawnym do gruntu, jedynie ustala fakt bezspornego posiadania przez wnioskodawcę gruntów i prowadzenia na nich działalności rolniczej. Dokonując ustaleń faktycznych organ nie może przesądzać o tym, jaki podmiot jest posiadaczem takich gruntów, jeżeli istnieje spór, co do posiadania. Dopiero istnienie "spokojnego" posiadania gruntów rolnych i faktycznego ich uprawiania, daje organom podstawę do przyznania płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.

1. Sens przepisu § 4 pkt 2 Rozporządzenia RM z 30.04.2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, należy poszukiwać w jego związkach z innymi obowiązującymi na obszarze RP aktami prawnymi, definiującymi pojęcia "rolnik" i "prowadzenie gospodarstwa rolnego", zwłaszcza zaś tymi aktami, których przepisy wykazują funkcjonalne powiązanie z emerytalno-rentowym zabezpieczeniem producentów rolnych. 2. Ujęty w punkcie 2 § 4 wskazanego wyżej rozporządzenia warunek prowadzenia gospodarstwa rolnego przez okres 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o rentę strukturalną, zawiera słowo "nieprzerwanie", stąd w stanie faktycznym wskazującym na przerwy (przerwę) w prowadzeniu działalności rolniczej, nie można upatrywać spełnienia powyższej przesłanki.

Przy wyliczaniu wysokości płatności dla gospodarstwa niskotowarowego terminem operacyjnym dla kursu wymiany jest dzień 1 stycznia roku, w którym podjęto decyzję w sprawie przyznania pomocy.

1. Działanie na podstawie prawa w pierwszym rzędzie oznacza obowiązek ustalenia obowiązujących w danym obszarze przepisów prawa, następnie wybór i ustalenie w drodze wykładni znaczenia przepisu mającego zastosowanie w danej sprawie i dopiero później zaklasyfikowanie danego przypadku do określonego przez wybrany przepis wzorca i ustalenie dla tego przypadku wiążących konsekwencji prawnych. 2. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa może prowadzić postępowania administracyjne jedynie w sprawach, w których przepis wskazuje, iż jest organem władczym i uprawnionym do wydania określonych rozstrzygnięć.

Prawo do płatności dla gospodarstwa niskotowarowego wnioskodawca nabywa na podstawie decyzji przyznającej wspomnianą płatność i dopiero od jej ostateczności (a nie od daty złożenia wniosku) liczy się 60 dniowy termin do dokonania pierwszej płatności (§ 7 ust. 4 rozporządzenie w sprawie szczególnych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie gospodarstw niskotowarowych objętych planem rozwoju obszarów wiejskich).

Niezgłoszenie przez producenta rolnego zastrzeżeń do protokołu kontroli na miejscu przeprowadzonej w postępowaniu o przyznanie płatności do gruntów rolnych na podstawie art. 25 i n. Rozporządzenia Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych schematów w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30 kwietnia 2004 r.)i podpisanie tego protokołu, przy równoczesnym niewskazaniu innych wiarygodnych okoliczności podważających jego treść oraz gdy nie budzi ona wątpliwości również w ocenie sądu, nie pozwala na stwierdzenie, iż organ administracji orzekał w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy dotyczący działek zgłoszonych do płatności.

Zgodnie z przepiem art. 127 par. 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji słuzy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a zatem a contrario niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanych w II instancji oraz od tych decyzji wydanych w I instancji, które z mocy przepisów szczególnych nie podlwgają zaskarżeniu, bądź co do których tok postepowania został w sprawie już wyczerpany. Okoliczność ta winna skutkować, zgodnie z wymogami procedury - w świetle art. 134 kpa - stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania.

Zgodnie z przepisem art. 127 par. 1 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a zatem a contrario niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanych w drugiej instancji oraz od tych decyzji wydanych w pierwszej instancji, które z mocy przepisów szczególnych nie podlegają zaskarżeniu, bądź co do których tok postępowania został w sprawie już wyczerpany. Okoliczność ta winna skutkować, zgodnie z wymogami procedury - w świetle art. 134 kpa, stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania.

Sąd administracyjny nie ocenia stosunków między podmiotami prawa prywatnego a wyłącznie kontroluje zgodność z prawem działania organu administarcji publicznej.

przez pojęcie "cukier kwotowy", o którym mowa w art. 6 a ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. O płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. Nr 6 z 2004 r., poz. 40 z późn zm.) należy rozumieć również przyznaną i właściwie opłaconą dodatkową kwotę cukru, o której mowa w art. 7 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006.

Organ administracji publicznej odmawiając stronie przyznania renty strukturalnej powinien wyjaśnić jej w sposób szczegółowy i przekonujący na podstawie jakich dowodów i w jaki sposób ustalił, że suma beneficjentów osiągnęła wskaźnik wykonania Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych na 2008rok, o ktorym mowa w par. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej i uzyskiwania rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. 2004 Nr 114 poz. 1191 ze zm). Stanowiąca podstawę do wydania przez właściwy organ administracji publicznej decyzji odmownej w przedmiocie renty strukturalnej - okoliczność osiągnięcia zakładanego wskażnika wykonania Planu Rozwoju obszarów Wiejskich na uzyskiwanie rent strukturalnych na 2008r. w postaci określonej liczby beneficjentów ubiegających się o świadczenia - powinna niespornie wynikać ze zgromadzonych przez ten organ w toku postępowania administracyjnego dowodów. Wyjaśnione w ten sposób fakty należy odpowiednio przytoczyc w uzasadnieniu takiej decyzji wskazując przy tym jaki mają wpływ na indywidualną sprawę strony skarżącej.

W sprzeczności z art. 138 par. 2 Kpa pozostaje wydanie decyzji kasacyjnej, zarówno w przypadku, gdy decyzja, od której wniesiono odwołanie, była dotknieta jedynie uchybieniami natury prawnej, jak i w przypadku, gdy postępowanie wyjaśniające pierwszej instancji jest dotkniete niewielkimi brakami, które z powodzeniem mozna uzupełnić w postępowaniu odwoławczym (art. 136 kpa).

W sprzeczności z art. 138 par. 2 Kpa pozostaje wydanie decyzji kasacyjnej, zarówno w przypadku, gdy decyzja, od której wniesiono odwołanie, była dotknieta jedynie uchybieniami natury prawnej, jak i w przypadku, gdy postępowanie wyjaśniające pierwszej instancji jest dotkniete niewielkimi brakami, które z powodzeniem mozna uzupełnić w postępowaniu odwoławczym (art. 136 kpa).

1. Obowiązkiem organów administracji publicznej państw członkowskich jest stosowanie wewnętrznęgo prawa w odniesieniu do porządku prawnego unijnego i zgodności z celami norm wspólnotowych. 2. Płatność ONW do gruntów rolnych położonych w gminach miejsko-wiejskich, przysługuje wyłącznie do obszarów wiejskich tj. obszarów położonych poza granicami administracyjnymi miasta.

Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu, o której mowa w art. 170 p.p.s.a. wyraża się w tym, że nie tylko sąd wydający rozstrzygnięcie, ale i inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Dla prawidłowego odczytania treści sentencji orzeczenia należy kierować się jego uzasadnieniem. Istotne jest bowiem to, co zadecydowało o takim a nie innym rozstrzygnięciu. Decydujące znaczenie może mieć zatem wykładnia lub zastosowanie w zaistniałym stanie faktycznym przepisu prawa, jak i ocena tego stanu.

Przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz. U. z 2004 r. Nr 6, poz. 40), odnosi się do przekazania wszystkich działek rolnych objętych wnioskiem o przyznanie płatności złożonym przez dotychczasowego producenta rolnego.

Na podstawie art. 154 § 1 i 2 kpa mogą być uchylane lub zmieniane decyzje ostateczne w rozumieniu art. 16 § 1 kpa. Komentowany przepis ma zastosowanie także w przypadku, gdy sąd administracyjny oddalił skargę na decyzję. Wyrok sądu administracyjnego oddalający skargę oznacza bowiem jedynie, że w ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu zobowiązującym Sąd do jej uchylenia bądź stwierdzenia nieważności, nie wyłącza natomiast możliwości skorzystania przez organ administracji, który wydał decyzję, bądź przez organ wyższego stopnia, zmiany tej decyzji w trybie art. 154 lub 155 kpa, jeżeli zachodzą przesłanki przewidziane w tych przepisach. Tym bardziej jeżeli strona postępowania wnosi o zmianę decyzji w trybie art. 154 kpa.

Przepisy § 6 ust. 1 pkt 1 i § 9 pkt 1 rozporządzenie Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielenia pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 114, poz. 1191 ze zm.) statuują pojęcie "gospodarstwa rolnego" w znaczeniu przedmiotowym - sprowadzają je do powierzchni użytków rolnych stanowiących własność (współwłasność) rolnika i jego małżonki, zarówno z majątku dorobkowego jak i majątków odrębnych każdego z małżonków.

Przepis § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 187, poz. 1929 ze zm.) znajduje zastosowanie jedynie w przypadku uchybienia terminowi ostatecznemu do złożenia oświadczenia o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, a zatem nie złożenia tego oświadczenia do dnia 31 maja (§ 9 ust. 2 w/w rozporządzenia). Termin 14-dniowy jest jedynie terminem dyscyplinującym stronę i jego uchybienie, w sytuacji, gdy wnioskodawca nie przekroczył terminu ostatecznego nie może skutkować wydaniem decyzji o odmowie przyznania świadczenia.

Członkostwo Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej zobowiązuje organy administracji publicznej do takiej interpretacji przepisów krajowych, by ich zastosowanie nie prowadziło do przyjęcia rozwiązań niezgodnych z przepisami unijnymi obowiązującymi w dziedzinie, której sprawa dotyczy. Należy zatem przyjąć, iż uprawnionym do płatności z tytułu wsparcia gospodarstwa niskotowarowego jest również producent rolny będący współwłaścicielem tego gospodarstwa z innego tytułu niż wspólność małżeńska. Zaprezentowana wykładnia pozostaje w zgodzie z brzmieniem przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz uwzględnia ukształtowane na przestrzeni lat w polskim systemie prawa cywilnego rozumienie instytucji współwłasności jako rodzaju własności.

Z uwagi na fakt, że skarżacy został już zwolniony z kosztów sądowych postanowieniem z dnia 29 listopada 2006r.. sygn. akt III SA/Kr 685/06 ponowne rozpatrywanie wniosku o zwolnienie z kosztów jest bezzasadne. Postępowanie kasacyjne przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż to ostatnie może się zakończyć dopiero po odrzuceniu lub oddaleniu skargi kasacyjnej przez NSA. Skoro więc skarżący został już raz zwolniony z kosztów sądowych to w postepowaniu kasacyjnym zwolniony jest nadal.

Jeżeli dane z ewidencji gruntów, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) są aktualne, a np. ich powierzchnia została podana przez rolnika zgodnie z tą ewidencją we wniosku o przyznanie płatności, wówczas nawet ustalenie ich mniejszej powierzchni w należycie udokumentowany sposób powinno być oceninane jako niezawinione złożenie takiego wniosku w rozumieniu art. 44 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 2419/2001 z dnia 11 grudnia 2001 r. ustanawiającego szczegółowej zasady stosowania zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli niektórych wspólnotowych systemów pomocy ustanowionych rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 3508/92 (Dz.U.UE.L.01.327.11).

Zmiany stanu faktycznego sprawy, które są obligatoryjnie zgłaszane przez producenta rolnego będą mogły wpływać na wynik sprawy, jeżeli zostały zgłoszone do końca roku kalendarzowego, którego dotyczył wniosek o płatności ONW wniesionego w trybie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 73, poz. 657 ze zm.).

Wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego jest wprawdzie czynnością materialno-techniczną ale czynnością z zakresu administracji publicznej dokonywaną zgodnie z wnioskiem strony i bez zastrzeżeń innych zainteresowanych, zatem eliminacja tej czynności z obrotu prawnego powinna następować w formie, umożliwiającej stronie obronę jej interesów. W razie ujawnienia okoliczności, które wskazują, że rejestracja producenta i związane z nią nadanie numeru identyfikacyjnego zostały dokonane pomimo braku wymaganych w tym względzie przesłanek, a brak ten wystąpił już w momencie dokonania wpisu, konieczne staje się wyeliminowanie tej wadliwej czynności, poprzez jej uchylenie w drodze decyzji przy zastosowaniu - na zasadzie analogii - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności ( Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm.), przewidującego odmowę dokonania wpisu do ewidencji producentów w formie decyzji.